Dzień uroczystej radości (Beata nobis gaudia) [nuty]

[tomas_wawa]

T: Zupełny śpiewnik i książka do nabożeństwa, 1898 r., pieśń nr 280
M I: Wesoły nam dziś dzień nastał
M II: Wysławiajmy Chrysta Pana
M III: Nachbar, nr. 71, 67, 68.

1. Dzień uroczystej radości * Wraca się nam w swej jasności, * Dzień on, którego Duch Święty * Od Apostołów przyjęty.

2. Gdy raczył przybyć w ogniowych, * Dziwnych kształtach językowych, * Chcąc mieć wszystkich wymownymi * I w miłości gorącymi.

3. Tam wnet wszyscy narodowie * Język swój słyszą w ich mowie, * Strachu pełno między nimi, * Świętych zowią pijanymi.

4. Po Wielkiej Nocy już było, * Słońce bieg swój odprawiło, * Pięćdziesiątkroć, którą ono * Liczbą wolny rok znaczono.

5. Teraz Cię, Boże, błagamy * I uniżenie wzywamy, * Poślij nam też Ducha Swego, * Z darów skarbu niebieskiego.

6. Przedtem serca Świętych Twoich, * Napełniłeś z darów Swoich, * Dziś przynajmniej odpuść winy, * A wnieś pokój w te krainy.

[tomas_wawa]

Pieśń Dzień uroczystej radości stanowi tłumaczenie łacińskiego hymnu Beata nobis gaudia w wykonaniu ks. S. Grochowskiego. Oryginalny tekst z 1599 r. posiada jedną zwrotkę więcej i kilka innych różnic:

1. Dzień uroczystej radości * Wraca się nam w swej jasności, * Dzień on, którego Duch święty * Od apostołów przyjęty.
2. Gdy raczył przybyć w ogniowych, * Dziwnych kształtach językowych, * Chcąc mieć wszystkich wymownymi * I w miłości gorącymi.
3. Tam wnet wszyscy narodowie * Język swój słyszą w ich mowie, * Strachu pełno między nimi, * Świętych czynią pijanymi.
4. Po Wielkiejnocy już było, * Słońce bieg swój odprawiło, * Pięćdziesiątkroć, którą ono * Liczbą wolny rok znaczono.
5. Teraz Cię, Boże, żądamy * I uniżenie wzywamy, * Poślij nam też Ducha swego, * Z pałacu twego górnego.
6. Przedtem serca świętych twoich, * Napełniłeś darów swoich, * Przynajmniej dziś odpuść winy, * A wnieś pokój w te krainy.
7. Chwała Ojcu najwyższemu, * Synowi zmartwychwstałemu, * Niech z Duchem świętym społecznie * Brzmi głośno, teraz i wszędzie.

[tomas_wawa]

Melodia według "Śpiewnika kościelnego katolickiego" Tomasza Flaszy, 1930 r.: