1. O Serce Jezusa, u Ciebie schronienia
Szukamy w ucisku, niedoli;
Gdy w życiu się wzmogą nad nami cierpienia,
Świat ostrym nas cierniem okoli.
2. Złość ludzka łez rzewnych wyciśnie nam zdroje
I poda nam kielich goryczy;
O drogi nasz Jezu, niech Serce nas Twoje
Pocieszy i sił nam użyczy.
3. O! ileż to smutku i żalu i trwogi
Wciąż na dnie serc naszych się mieści,
Racz rozlać, o Jezu! w nich spokój Twój błogi
W pociechę zmień jęki, boleści.
4. Racz Boską Swą mocą nas wspierać w potrzebie
Mdłe siły krzep w trudach i znoju,
Wszak Sam nam kazałeś przychodzić do Siebie,
Do łask Twych - litości Twej zdroju.
5. "O chdźcie tu do mnie" - tak mówisz do ludzi -
Wy wszyscy strapieni, znękani,
Gdy ciężar nieszczęścia mdłe siły utrudzi,
Gdy smutek wam duszę rozrani.
6. O chodźcie tu do Mnie, Ja trud wam osłodzę,
Ja balsam na rany wam wleję.
Do Serca przytulę i w znoju ochłodzę
I spełnię największą nadzieję.
7. Więc jakże nie słuchać głosu tak miłego,
Jak, Panie, nie kochać tu Ciebie?
I jakże do Serca nie garnąć się Twego
I Jemu nie ufać w potrzebie?
8. O bądźże nam ulgą wśród trosk i cierpienia,
Z ufnością do Ciebie wołamy:
"O Serce Najsłodsze, u Ciebie schronienia
W ucisku i smutku szukamy".
M: francuska (S.P.J.)
