Autor Wątek: Żaden Ojciec tak nie może kochać  (Przeczytany 2523 razy)

tomas_wawa

  • Gość
Żaden Ojciec tak nie może kochać
« dnia: 04-12-2008, 11:35:25 »
Piękny tekst, niestety śpiewnik nie podaje namiaru na melodię.

T: Zupełny śpiewnik i książka do nabożeństwa, 1898 r., pieśń nr 739.

1. Żaden Ojciec tak nie może kochać swego dziecięcia, * Jak mnie kochasz, mój Boże, od pierwszego poczęcia, * Każdy dzień, każda godzina, * Dobroć Twoją przypomina.
2. Jak tylko jestem na świecie, Ty o mnie zawiadujesz, * Jako Ojciec swoje dziecię, łaskawie opatrujesz; * Zawsze jesteś przy mym boku, * Strzeżesz jak źrenicy w oku.
4. Niebo, ziemia są świadkami Twojej ku nam miłości; * Życie, zdrowie są darami, * Które mam z Twej litości; * Gdzie się oko me obróci, * Pełno widzę Twej dobroci.
5. Ojcze! z Twojej opatrzności słońce codziennie wschodzi, * Ziemia dla mojej żywności różne owoce rodzi; * Co tylko świat w sobie nosi, * Wszystko dobroć Twoją głosi.
6. Ptastwo leśne i zwierzęta i wszystkie ryby w wodzie; * Także domowe bydlęta, są ku mojej wygodzie; * Co się na świecie znajduje, * To mnie jak Panu hołduje.
7. By się nie przykrzyło me życie, z niepojętej miłości * Opatrujesz mnie obficie co dzień w inne radości; * Któż godnie wysłowić może * Twoją dobroć, o mój Boże!
8. Jak Pan wielce miłościwy, tego pragniesz jedynie, * Ażebym już był szczęśliwy, na tej ziemskiej dolinie; * Przetóż, dobrotliwy Panie! * Masz wielkie o mnie staranie.
9. A przy końcu życia mego, chcesz dać samego Siebie, * Bo z miłosierdzia Twojego, pragniesz bym z Tobą był w niebie, * W radości wiecznej królował, * Którąś tam dla mnie zgotował.
10. Tak bardzoś mnie umiłował, żeś dla zbawienia mego * Na świat posłać nie żałował, Jezusa Syna Twego, * Ażebym znalazł obfite * Przezeń wiekuiste życie.
11. Nauka i przykład Jego ukazuje mi drogę, * Którą do Królestwa Twego zapewne trafić mogę; * Jego uczniowie prawdziwi * Będą na wieki szczęśliwi.
12. Póki mnie na świecie stanie, Twą dobroć wielbić będę, * Po śmierci niech z Tobą, Panie! w Twem Królestwie osiędę, * Pragnę Cię bowiem serdecznie * Miłować teraz i wiecznie.


knrdsk1

  • Główny Moderator
  • Przodownik pracy
  • *****
  • Wiadomości: 2647
    • Zobacz profil
    • SŚT
    • Email
Odp: Żaden Ojciec tak nie może kochać
« Odpowiedź #1 dnia: 04-12-2008, 11:59:08 »
Niestety, również "Melodie do zbioru pieśni nabożnych katolickich dla użytku kościelnego" (Śpiewnika Pelplińskiego) podają że to pieśń "domowa", a tych pieśni śpiewnik ten nie podaje :(
W innych moich śpiewnikach pieśni tej nie mam.

tomas_wawa

  • Gość
Odp: Żaden Ojciec tak nie może kochać
« Odpowiedź #2 dnia: 04-12-2008, 12:47:59 »
W przypadku takich pieśni jest właśnie problem. Autorzy śpiewników z XIX w. uważali, że pieśni "domowe" są w powszechnym użyciu i podawanie melodii uznawali za zbyteczne. Upłynęło ponad 100 lat i melodie odeszły wraz z tymi, którzy je śpiewali...

marian7

  • Przodownik pracy
  • *****
  • Wiadomości: 726
    • Zobacz profil
    • Email
Odp: Żaden Ojciec tak nie może kochać
« Odpowiedź #3 dnia: 05-08-2009, 15:03:45 »
Wchorale Józefa Nachbara podana jest taka melodia:

Tradycja.Poznań

  • Robotnik
  • **
  • Wiadomości: 81
    • Zobacz profil
    • Poznańskie Środowisko Wiernych Tradycji
    • Email
Odp: Żaden Ojciec tak nie może kochać
« Odpowiedź #4 dnia: 17-06-2019, 21:59:47 »
1. Żaden Ojciec tak nie może kochać swego dziecięcia, - Jak mnie Ty kochasz, mój Boże, od pierwszego poczęcia, - Każdy dzień, każda godzina, - Dobroć Twoją przypomina.
2. Jak tylko jestem na świecie, - Ty o mnie zawiadujesz, - Jako Ojciec swoje dziecię, - Łaskawie opatrujesz;
- Zawsze jesteś przy mym boku, - Strzeżesz jak źrenicę w oku.
3. Niebo, ziemia są świadkami - Twojéj ku mnie miłości; - Życie, zdrowie są darami, - Które mam z Twéj litości; - Gdzie się oko me obróci, - Pełno widzę Twéj dobroci.
4. Ojcze! z Twojéj opatrzności Słońce codziennie wschodzi, - Ziemia dla mojéj żywności różne owoce rodzi; - Co tylko świat w sobie nosi, - Wszystko dobroć Twoję głosi.
5. Ptastwo i leśne i zwierzęta - Wszelkie ryby we wodzie; - Także domowe bydlęta, - Są ku mojéj wygodzie; - Co się na świecie znajduje, - To mnie, jak Panu hołduje.
6. By się nie sprzykrzyło życie, - z niepojętéj miłości - Opatrujesz mnie obficie - Co dzień w insze radości: - Któż godnie wysławić może - Twoję dobroć, o mój Boże!
7. Jak Pan wielce miłościwy, - Tego pragniesz jedynie, - Ażebym już był szczęśliwy - Na téj ziemskiej dolinie; - Przetóż, dobrotliwy Panie! - Masz wielkie o mnie staranie.
8. A przy końcu życia mego - Chcesz dać samego siebie; - Bo z miłosierdzia Twojego - Pragniesz, bym z Tobą w niebie, - W radości wiecznéj królował, - Którąś tam dla mnie zgotował.
9. Tak bardzoś mnie umiłował, - Żeś dla zbawienia mego - Na świat posłać nie żałował - Jezusa, Syna Twego, - Ażebym znalazł obficie - Przezeń wiekuiste życie.
10. Nauka i przykład Jego - Ukazuje mi drógę, - Którą do Królestwa Twego - Zapewne trafić mogę; - Jego uczniowie prawdziwi - Będą na wieki szczęśliwi.
11. Póki mnie na świecie stanie, - Twą dobroć wielbić będę, - Po śmierci niech z Tobą, Panie! - W Twém Królestwie osiędę, - Pragnę Cię bowiem serdecznie - Miłować, teraz i wiecznie.   Amen.

Klonowski 1867 cytuje: "(Zupełny Kancyonał i Książka modlitewna etc. przez Ks. Szymona Perzicha, str. 406 r. 1841.)"

"Szczeble do nieba" Teofil Klonowski, 1867, t.II, pieśń 396, str. 956

W załączniku melodia z Klonowskiego, MIDI, nuty PDF i MuseScore spakowane w archiwum ZIP.
« Ostatnia zmiana: 17-06-2019, 22:04:17 wysłana przez Tradycja.Poznań »
Ad maiorem Dei gloriam!