Autor Wątek: Narodził się w stajni Jezus ubogi [nuty]  (Przeczytany 4915 razy)

Jantek_gall

  • Aktywista
  • ****
  • Wiadomości: 471
  • Laudate.pl Dzieło Świętej Królowej Jadwigi
    • Zobacz profil
    • Laudate.pl Dzieło Św. Królowej Jadwigi
Narodził się w stajni Jezus ubogi [nuty]
« dnia: 01-01-2009, 15:12:14 »
Narodził się w stajni Jezus ubogi,
Uniżył majestat, chociaż Pan srogi;
Będąc Synem Najwyższego,
nie miał miejsca godniejszego
Swojej Osobie, Swojej Osobie.

W stajni z bydlętami gospodarz staje
Ubogim pastuszkom w pole znać daje:
Wszyscy się ze snu porwali,
Skoro światłość oglądali...
Ponad Betlejem, Ponad Betlejem.

A gdy usłyszeli Anielskie pienie,
Że się narodziło ludzkie zbawienie.
Krzyknął jeden do drugiego,
Pójdźmy oglądać nowego...
Gościa na ziemi, Gościa na ziemi.

A gdy pastuszkowie pokłon oddali,
Wcielonemu Bogu powinszowali,
Potem kładli swoje dary,
Przyjmij od nas te ofiary...
Jezu nasz drogi, Jezu nasz drogi
« Ostatnia zmiana: 02-01-2009, 14:23:04 wysłana przez knrdsk1 »
Ante Deum stantes ne sitis mente vagantes, si cor non orat, in vanum lingua laborat.

spiewnik.katolicy.net : chorał gregoriański i tradycyjne pieśni kościelne

Narodził się w stajni Jezus ubogi [nuty]
« dnia: 01-01-2009, 15:12:14 »

knrdsk1

  • Główny Moderator
  • Przodownik pracy
  • *****
  • Wiadomości: 2472
    • Zobacz profil
    • SŚT
    • Email
Odp: Narodził się w stajni Jezus ubogi [nuty]
« Odpowiedź #1 dnia: 02-01-2009, 14:24:37 »
Tekst i melodia wg: Pastorałki i kolędy z melodyjami ... przez X. M. M. M. zebrane

Narodził się w stajni Jezus ubogi,
Uniżył Majestat, chociaż Pan srogi:
        Będąc Synem Najwyższego,
        Nie miał miejsca godniejszego
                Swojej Osobie.
W stajni z bydlętami gospodą staje,
Ubogim pastuszkom w pole znać daje:
        Wszyscy się ze snu porwali,
        Skoro światłość oglądali,
                Po nad Betleem.
A gdy usłyszeli Anielskie pienie,
Że się narodziło ludzkie zbawienie,
        Krzyknął jeden na drugiego,
        Pójdźmy oglądać nowego
                Gościa na ziemi.
Kuba wbiegł do trzody, porwał barana,
 Żeby nie szedł darmo przywitać Pana:
        Stasiek owieczkę za nogi,
        A Bartek kozę za rogi,
                Jasiek jagniątko.
Jacek na nich woła: nie odbiegajcie,
I ja pójdę z wami troszkę poczkajcie,
        Tylko chodaczki obuję,
        Razem z wami powędruję,
                Dla kompanii.
Ej Jacku nieboże wskok się obuwaj,
A do mnie na pomoc prędko przybywaj:
        Koza mnie chce wziąć na rogi,
        Dajże jej kijem pod nogi,
                Niechaj nie bodzie.
Pójdźże i ty Szymku za nami w drogę,
Ach nie zdołam bo mam kulawą nogę:
        To cię na kozę wsadzimy,
        A przecie niechaj będziemy         
                We społeczności.
Gdy już pastuszkowie pokłon oddali
Wcielonemu Bogu powinszowali:
        Potem kładli swoje dary,
        Przyjmij od nas te ofiary,
                Jezu nasz drogi.
A kiedy z nich jedni Panu śpiewali,
Drudzy na multankach i dudkach grali:
        Inni po szopie, pląsali,
        Wiwat, wiwat wykrzykali,
                Narodzonemu.
Grajże Kuba dobrze i my będziemy,
Tylko sobie dudki nasmarujemy:
        Będziemy wszyscy tańcować,
        Nie trzeba dudków żałować,
                Bo to Pan dobry.
A Szymek kulawy to małe chłopię,
Choć na jednej nodze skakał po szopie:
        I najbardziej wyskakował,
        Ten co na nogę chorował,
                Zapomniał bólu.
Mówi Józef stary, już dosyć tego,
Idźcie pastuszkowie do bydła swego:
        Jużeście się naskakali,
        Mnieście głowę sturbowali,
                Także Maryi.
Józefie staruszku Ojcze kochany,
Jakże mamy odejść Pana nad Pany:
        My się radzi doczekali,
        Żeśmy Boga oglądali,
                W maleńkiem ciele.
Na dobra noc Panu wszyscy zagrajmy,
Starego Józefa rady słuchajmy:
        Bo laski pod żłobem maca,
        Kto wie czy nie na nas bracia,
                Wnogi zawczasu.