Rękopis nr. 6 w Bibliotece Raczyńskich w Poznaniu.
sł. i muz. anonim ok. 1490
1. Bądź wiesioła Panno czysta,
Gdyś poczęła Jezu Krysta,
Anjołem pozdrowiona.
2. Bądź wiesioła, porodziłaś,
A panieństwaś nie straciła,
Duchem Świętym napełniona.
3. Bądź wiesioła, gdyć przyjali
Trzej Krolewie, dary dali,
Synkowi się modli.
4. Bądź wiesioła, gdyś nalazła
Synka Twego w Jeruzalem,
A On siedział z doktory.
5. Bądź wiesioła, gdyś uźrzała
Synka Twego, [a] On zmartwychwstał
Jegoś barzo płakała.
6. Racz prosić Synaczka Twego,
Za nam ześle uciesznego,
Dziś dar Ducha Świętego.
7. Bądź wiesioła, gdy Syn w niebo,
Skłonić się raczył do Swego
Krolestwa Niebieskiego.
8. Bądź wiesioła, za Nim Wzięta
Gdzie są Świętych, wielka Święta,
Anjelskiego śpiewania.
9. Przez Twą, Panno, siedm radości
Zbaw nas smutku i żałości,
Domieść wiecznej radości.
10. Przez Twój, Panno, biały kamień,
By nas nie żegł piekielny ogień,
Rzeknijmy wszytcy: Amen
