1. Ach jak smutne jest rozstanie odchodząc , z miejsca tego,
O Królowo nieba, ziemi, od obrazu Twojego.
Jakże Cię opuścić mamy, kiedy Cię szczerze
kochamy.
O Panienko jedyna, Matko Boskiego Syna.
2. Pókiśmy na Cię patrzyli, to nam serce pałało,
Od miłości i radości weseląc się gorzało.
Teraz, gdy odejść musimy, rzewnymi łzami
płaczemy.
O Maryjo, Maryjo! Żal nam serce przebija.
3. Pozwól, że nam jeszcze spojrzeć na Twe oblicze święte.
Niechaj się oczy nasycą Twą miłością przejęte,
Nie odrzucaj z nas żadnego od obrazu
cudownego!
Chcemy służyć statecznie — tu w tym życiu
i wiecznie.
4. O jakbyśmy radzi zostać przy Twym świętym obrazie,
A widokiem twarzy Twojej cieszyć się w każdym
razie!
Lecz jesteśmy pątnikami, z dalekich stron
przychodniami,
Przeto wracać musimy — skąd się bardzo
smucimy.
5. O jedną rzecz upraszamy, niźli stąd odejdziemy,
Racz, że nam pobłogosławić, niech szczęśliwie
idziemy!
A we wszystkich naszych sprawach,
w codziennych naszych zabawach,
O Maryjo bądź przy nas, a w przypadkach ratuj
nas!
za:Śpiewnik Parafialny Łódź 1966
