Ratuj Maryjo, Twoje sługi wierne,
Broń je przed burzą zgubę przynoszącą,
Zlewaj wciąż na nie Swe łaski bezmierne,
Wszak Tyś Pomocą jest Nieustającą.
Ratuj, Maryjo, dusze, które płaczą,
Z ócz ich łaskawie otrzyj łzę płynącą,
Dźwigaj je w smutku i broń przed rozpaczą,
Wszak Tyś Pomocą jest Nieustającą.
Ratuj, Maryjo, dusze, które giną,
Broń je przed' karą, słusznie im grożącą,
Bądź im ucieczką, ostoją jedyną,
Wszak Tyś Pomocą jest Nieustającą.
Ratuj, Maryjo, tych co w śmierci chwili,
Wznoszą do Ciebie duszę swą tęskniącą,
Spraw, by się Chlebem Anielskim wzmocnili,
Wszak Tyś Pomocą jest Nieustającą.
Ratuj, Maryjo, ludzkość świata całą,
Po dniach udręki szczęścia szukającą,
Uczyń ją wierną i w dobrym wytrwałą,
Wszak Tyś Pomocą jest Nieustającą.
za: Śpiewnik parafialny (Łódzki) 1966
