W dobre Twe oczy Matko wpatrzony,
W których się niebios cisza odbija,
Słodkich Ci śpiewani pień antyfony,
Ave Maryja!
Niech wokół burze groźnie szaleją,
Nade mną jasne wciąż świeci słońce,
Pókiś Ty ze mną, moja nadziejo,
Matko Pomocy Nieustającej.
Czy smutek czarny duszę osiędzie,
Czy burze gniazdo w gruz zmienią moje,
Ty będziesz ze mną zawsze i wszędzie,
Więc się nie boję.
I w smutku ciężkim na dnie otchłani,
Gdy tylko oczy wzniosę płaczące,
Wszędzie Cię znajdę słodka ma Pani,
Matko Pomocy Nieustającej.
Na fali czasu, co w dal ucieka,
Płynę spokojnie do dni ostatka,
Kędy życzliwie czeka już na mnie,
Najlepsza Matka!
Nie straszna dla mnie śmierci godzina,
Pomimo, rany silnie krwawiącej,
Obroną moją u sądu Syna,
Matka Pomocy Nieustającej.
za: Śpiewnik parafialny (Łódzki) 1966
