Zamieszczam

1. Boże, dawco łask małżeństwa
Stwórco nieba i ziemi
Niech Twego błogosławieństwa
Pokornie Cię prosimy
Ci nowożeńcy doznają
Którzy jak dzieci Twoje
Ufność w Tobie pokładają
Przyjm ich w opiekę swoją
2. Niechaj idą w Twej bojaźni
Do stanu małżeńskiego
Niech żyją w szczerej przyjaźni
Według rozkazu Twego
Daj im potrzebnej mądrości
Niech wiernie zachowują
Co sobie w Twej obecności
Wzajemnie tu ślubują.
3. Co Ty raczysz złączyć Boże
Źródło prawej miłości
Człowiek rozłączyć nie może
Użycz im z Twej litości
Łaski i pomocy dzielnej
Do życia cnotliwego
Niech w miłości nierozdzielnej
Żyją do zgonu swego
4. Niechaj wierni zachowają
Święte przykazy Twoje
Niech się serdecznie kochają
Przez całe życie swoje
Spraw by jednym sercem byli
Żyjąc w wspólnej miłości
Wzajemnie sobie słodzili
Życia tego przykrości
5. Broń ich od wszelkiej przygody
Oddal od nich w tym stanie
Ducha zwady i niezgody
Racz błogosławić, Panie
Ich zamysły i roboty
Użycz czego im trzeba
Spraw, aby się drogą cnoty
Prowadzili do nieba.
Źródło:
Droga do Nieba, Warszawa 1955, s. 497n.
W tym zbiorku pieśń ta dostosowana jest do liturgii ślubnej przed reformą, a więc sprawowanej bez Mszy. Jest zapisana jako dwie pieśni: przed ślubem - tu: zwrotki 1-2 i po ślubie - zwrotki 3-5, przy czym druga pieśń zaczyna się od słów:
Coś Ty raczył złączyć Boże. Z reguły "wchodzą" mi dwie zwrotki, niemniej jednak, jeżeli zmieści się więcej, śpiewam dalej, tyle że ze słowami jak wyżej, ponieważ gram tę pieśń na wejście, po jakimś utworze.
Dostateczny Śpiewnik..., ja mam wydanie z 1890 r., ma tę pieśń na stronie 849, pod tytułem:
Stanowicielu małżeństwa i zaleca ją śpiewać na melodię
Pokropisz hizopem, Panie. Nuty do tej pieśni łatwo znaleźć. Śpiewnik Siedleckiego, wyd. XXXIX z roku 1989 ma tę pieśń na str. 586, wyd. XL z roku 2007, na s. 581.