Autor Wątek: Psalm 124: Nisi quia Dominus erat in nobis  (Przeczytany 1828 razy)

Tomek Torquemada

  • Administrator
  • Przodownik pracy
  • *****
  • Wiadomości: 778
  • Niech żyje Benedykt XVI Wielki!
    • Zobacz profil
    • gregorian chant
    • Email
Psalm 124: Nisi quia Dominus erat in nobis
« dnia: 07-06-2007, 21:43:45 »
Jan Kochanowski
"Psałterz Dawidów"

Psalm 124
Nisi quia Dominus erat in nobis

By był Pan nie tak łaskaw na nasze zdrowie,
Niechaj cne izraelskie potomstwo powie;
By była nie ta ku nam życzliwość Pańska,
Gdy na nas wszytka siła przyszła pogańska:

Już by nas (tak się byli wściekli uparli),
Już by nas prawie byli żywo pożarli;
Już by nas powódź straszna, już by nas była
Nawałność niesłychanych wód zatopiła.

Panu Bogu niechaj cześć będzie na wieki,
Ze nas raczył z ich srogiej wyrwać paszczeki.
Wywikłaliśmy się z ich sieci zdradliwych
Jako więc lichy ptaszek z ręku myśliwych.

Niechaj że nam na potym strach nie panuje,
Ponieważ tak wielmożny Pan o nas czuje,
Pan, który swoją ręką niebo zbudował
I ziemski wszytkorodny krąg ugruntował.

spiewnik.katolicy.net : chorał gregoriański i tradycyjne pieśni kościelne

Psalm 124: Nisi quia Dominus erat in nobis
« dnia: 07-06-2007, 21:43:45 »

ania_s

  • Gość
Odp: Psalm 124: Nisi quia Dominus erat in nobis
« Odpowiedź #1 dnia: 28-06-2007, 22:07:31 »
Franciszek Karpiński

PSALM CXXIII
Nisi quia Dominus erat in nobis.


Ten Psalm może od Dawida zrobiony jest, bo ma tytuł w Hebrayskim: Pieśń Dawida; po prześladowaniu Saula, buncie Absalona, albo zwyciężonych których nieprzyjaciołach. Czyli też może od którego z więźniów Babilońskich napisany, a przynaymniey od nich śpiewany bywał po powrocie do Palestyny.

Niech to sam teraz Izrael powie;
By był nie Pan dbał o nasze zdrowie,
Kiedy Poganie złość swą wywarli,
Jużby nas pewnie żywo pożarli.

W srogim ich gniewie, jużby nas była
Burza straszliwych wód pogrążyła;
Przeszliśmy prawie przez potok mały,
Gdy nas niezbyte wody czekały.

Niechay cześć Panu będzie na wieki,
Który nas z srogiey wyrwał paszczeki:
Umknęła dusza z sieci zdradliwych,
Jak lichy wróbel z ręku myśliwych.

Pańska to ręka sieci zrywała;
A nam się wolna droga została;
Pan, który słowem niebo zbudował,
I żyzney ziemi krąg ugruntował.