1. Sławny w męczenników gronie, Wojciechu Polski Patronie: * Za Twe prace i cierpienia, przyjmij od nas dziękczynienia.
2. Wielbimy Cię wszyscy społem, wyznawając Apostołem, * Czechów, Morawców, Polaków, Węgrów, Ślązaków, Prusaków.
3. Zaraz od pierwszej młodości, ćwiczyłeś się w pobożności, * Biorąc nauki z ochotą, łączyłeś naukę z cnotą.
4. Zkąd dla wielkich cnot Twych wagi, zostajesz Biskupem Pragi: * Do Katedry wjeżdżasz cichym, ubogim, na koniu lichym.
5. Słowy równie jak przykładem, Pasterza dobrego śladem, * Pasiesz trzodę powierzoną, aby nie była zgubioną.
6. Czujnyś, pilny i starowny, przystępny, z każdym rozmowny: * Na ubogich litościwy, za krzywdy swoje niemściwy.
7. Dla złości rzucasz Prażanów, idziesz nawracać poganów, * W Węgrach, w Polscze pozostałych, wiernych czynisz w wierze stałych.
8. Wreszcie dla większej zasługi, obiegasz Prusów kraj długi, * I tam wiarę świętą głosisz, za co męczeństwo ponosisz.
9. O Wojciechu! nasz Patronie, stawaj nam zawsze w obronie, * A przeważnemi modłami, racz błagać Boga za nami.
10. Uproś i Bogarodzicę, Maryją czystą dziewicę, * By się za nami wstawiała, i Syna swego błagała.
11. O Boże w świętych chwalebny, co ich zsyłasz w czas potrzebny, * Daj nam dla zasług Wojciecha, dojść tam gdzie wieczna pociecha.
