Śpiewnik Wrocławski 1865Pieśni o Wniebowstąpieniu ChrystusowémPieśń III.
Uczucie Ś. Jana, umiłowanego Ucznia przy Wniebowstąpieniu Pana naszego
Jezusa Chrystusa.Gdy z gór oliwnych ziemię opuścił,
Tén co łzy onéj ociera,
Jan młody strumień łez z oczu puścił,
A z ust te słowa wywiera:
Takżeż więc nikniesz, żądzo jedyna,
Któż nam tę stratę nagrodzi,
Słońce bez Ciebie marnieć poczyna,
Próżno się ono pogodzi.
Gdzie są obłoki one pierzchliwe,
Co Go przed nami schowały?
Mówcie, o nazbyt wiatry skwapliwe,
Mówcie, - Gdzieście Go podziały?
Gdzie więc Twarz ona, któréj promienie
Łzy z oczu ludzkich suszyły,
O jak jéj długo wyobrażenie,
Oczy me będą rosiły!
Gdzie wzrok, gdzie czoło, ochłoda duszy,
Gdzie się te usta podziały,
Co martwe nawet cieszyły uszy,
I pokój morzu dawały!
A wy, me oczy, sączcie się łzami,
Pociechy swéj nie ujrzycie;
Póki pod świata rozwalinami,
Z prochów się nie odrodzicie.
