Pokaż wiadomości

Ta sekcja pozwala Ci zobaczyć wszystkie wiadomości wysłane przez tego użytkownika. Zwróć uwagę, że możesz widzieć tylko wiadomości wysłane w działach do których masz aktualnie dostęp.

Pokaż wątki - Kefasz

Strony: [1] 2
1
Wydarzenia i inne aktualności / Doktryna Struga
« dnia: 25-09-2018, 19:00:22 »
Głębiej niż miecz
 
Jakub Szymczuk /Foto Gość

Z Adamem Strugiem o śpiewaniu jako lekarstwie, „Bożych obiadach” i prostocie rozmawia Barbara Gruszka-Zych.

Barbara Gruszka-Zych: Słyszałam, że babcia zabierała Pana na pogrzeby we wsi.

Adam Strug: Uczestniczyłem w nich przez całe dzieciństwo do 15. roku życia. Babcia wprowadziła mnie w ten świat niejako niechcący. W wioskach drobnoszlacheckich i kurpiowskich w Łomżyńskiem śpiewano, czuwając przy zmarłym po sześć, nawet siedem godzin.

W Wielkim Tygodniu towarzyszono śpiewem umęczonemu i ukrzyżowanemu Chrystusowi.

W naszych stronach podczas Triduum Paschalnego śpiewano trzy noce – od Wielkiego Czwartku do Mszy rezurekcyjnej w Niedzielę Zmartwychwstania. Zgromadzenie śpiewacze współtworzyli: prowadzący całość kantor, zawołani śpiewacy, wreszcie cała społeczność.

Jakie teksty śpiewano?

Ich wykonawcy nie mieli wiedzy na temat tego, co śpiewają, choć ich repertuar był przeglądem polskiej literatury. Od średniowiecznych anonimów po utwory XIX-wieczne, także gminne, nieskodyfikowane. Śpiewali wiersze Kochanowskiego, Wujka, Żabczyca, Naborowskiego, Krasickiego, aż po Karpińskiego. Warto wiedzieć, że do dziś korzystają ze śpiewnika, który nie ma zapisu nutowego. Pamiętają melodię…

…a przez nią pewnie też słowa.

Tak właśnie. Wielu do niedawna było analfabetami, dlatego generalnie wszystkiego uczyli się na pamięć. Kiedy człowiek doświadczy takiego śpiewu, nic innego mu już nie smakuje. Mnie urzekła naturalna emisja głosów tej śpiewającej zbiorowości. Nie tylko śpiewano w Wielkim Tygodniu w kościele, ale też chodzono ze śpiewem po domach. Pamiętam tzw. Boże obiady, odbywające się przez całą noc w Wielkim Poście lub Adwencie, charakterystyczne dla wiosek z północnego Mazowsza. Być może była to chrześcijańska adaptacja „Dziadów” opisywanych przez Mickiewicza? Wspaniałe to były noce, prawdziwy obyczaj plemienny, ale już ochrzczony. Ludzie śpiewali pełnymi głosami, nikt się w śpiewie nie ograniczał. Te domowe praktyki śpiewacze kwitły także dlatego, że prawo kanoniczne sprzed reformy stanowiło, iż ci, którzy mają do kościoła więcej niż 10 km, są zwolnieni z obowiązku uczestnictwa we Mszy niedzielnej. Dlatego niebiorący w niej udziału modlili się, śpiewając po domach. W Wielkim Poście w chatach oddalonych od kościoła śpiewano też w środę Gorzkie Żale, a w piątki – Drogę Krzyżową.

Okazji do śpiewania było wiele.

I każda wioska robiła to w swoim rycie. W zróżnicowanych etnograficznie wioskach północnomazowieckich funkcjonuje kilka plemion, z których każde ma swój ryt muzyczny. W obrębie tego rytu każda wieś ma jego własną interpretację. Z tego stworzyła się bardzo ciekawa mozaika.

Jak nazwać muzykę, o której mówimy?

Najlepiej – śpiewem tradycyjnym lub plemiennym właśnie. Na tę jakość składały się repertuary: dworski, klasztorny i niekłamanie ludowy. Chłopi przejęli muzykę dworską i kościelną, którą zmodyfikowali zgodnie z własną muzykalnością i uznali za swoją.

Okazuje się, że polski lud to genialny kompozytor.

To prawda. A przy okazji, słuchając jego śpiewu, możemy prześledzić historię całej polskiej muzyki: od dworskiej przez kościelną do ludowej.

Jakie są cechy tego śpiewania?

To „śpiew po prostu”. Nie ma w nim manier tzw. śpiewu uczonego, za jaki od XIX w. uchodzi śpiew operowy. Każdy śpiewa takim głosem, jaki otrzymał od natury.

W wykonywanym przez Pana „Requiem ludowym” słyszymy: „Czemu tak rychło Panie/ Bierzesz mnie ze świata/ Kilka lat tylko żyłem, kilka dni na świecie”. To prosta, ale przejmująca metafora ludzkiego życia.

W dawnym repertuarze pogrzebowym, z którego pochodzi ten tekst, pojawia się bardzo realistyczna antropologia. Smutna, niepozostawiająca złudzeń co do znikomości ludzkiego żywota. Jedyne, co ma sens, to zwrócenie się ku niebu już teraz. Bo ziemia jest wygnaniem, doliną łez i od tego, czy będziemy współpracować z wolą Bożą, zależy finał naszej egzystencji. Taki jest przekaz moralny zawarty w bardzo pięknych, głównie barokowych wierszach Naborowskiego, Żabczyca czy Sępa Szarzyńskiego. Ci prości ludzie śpiewają czcigodne zabytki naszej literatury, w tym dewocyjnej. Są wśród tego repertuaru najstarsze pieśni – anonimowa, najprawdopodobniej czeskiego pochodzenia „Skarga umierającego” z XII w. albo „O duszo wszelka nabożna”.

Dziś śpiewanie kościelne zubożało.

To sytuacja katastrofalna. Skarbiec muzyczny Kościoła w Polsce, budowany tysiąc lat, w ostatnich pięćdziesięciu został ograbiony. W miejsce naszych starodawnych pieśni wprowadza się piosenki, które ani w warstwie muzycznej, ani literackiej nie dorównują pieśniom minionych pokoleń. Przede wszystkim jednak infantylizują prawdy, jakie mają głosić.

Dlaczego dziś nie śpiewamy starych pieśni?

Po pierwsze z powodu zmian cywilizacyjnych. Wierni chcieli się modlić współczesnym językiem. Pod drugie – zmiana teologiczna związana z Soborem Watykańskim II poskutkowała tym, że stare pieśni stały się niewygodne. W ich przekazie jest zawarta ortodoksyjna eschatologia. Człowieka czeka albo zbawienie, albo potępienie. A dziś rzadko słyszy się kazania o piekle i wiecznym potępieniu. Wykładnię tych pieśni stanowi też ortodoksyjna eklezjologia. Są wśród nich pieśni katechizmowe przekazujące informację, że poza Kościołem katolickim nie ma zbawienia. W niektórych z nich pojawiają się sformułowania wyrażające konieczność nawrócenia innych wyznań chrześcijańskich, Żydów i pogan. Dziś to mocno niepoprawne i wzbudziłoby kontrowersje.

A jednak nie da się zapomnieć, że muzyka narodowa wielu krajów powstała z inspiracji muzyką kościelną.

W wyniku takiej inspiracji pojawiły się ryty narodowe – np. muzyka francuska. Do niedawna muzyka narodów ochrzczonych w katolicyzmie miała naturalnego sprzymierzeńca właśnie w Kościele. Miejsce po dawnych pieśniach trzeba było czymś wypełnić. Dla „prostaczków” stworzono ryt oazowy, dla inteligencji – tzw. neodominikański, dla osób spoza Kościoła – neokatechumenalny. Kiedy to mówię, przemawia przeze mnie meloman, nie dewot.

Gdzie dziś można znaleźć pieśni postne?

Wystarczy wpisać w Google „Śpiewnik pelpliński” i kupić go. Ten śpiewnik powinien znajdować się w domu każdego polskiego inteligenta. Paradoksalnie to, że nie ma w nim nut, jest cenne, bo zmusza do poszukiwania wariantów melodycznych na wsi.

Może Pan przytoczyć jakiś fragment tradycyjnej pieśni postnej, żeby zachęcić do tradycyjnego śpiewania?

„Dokąd się mam uciekać, nędzna gołębica/ Jeżeli nie do Ciebie jak oblubienica/ Jezu mój, ma miłości na krzyżu rozpięta/ Do którego nad wszystko ucieczka mi święta?/ Dybie na mnie piekielny jastrząb żeru chciwy/ Srogi drapieżnik tylko na mą zgubę żywy/ Chcąc mnie pożreć, a ja gdzie mam się rejterować/ Nigdzie, tylko się w Twoich bliznach mogę schować”.

To najczystsza poezja.

Taka pieśń nie mogłaby się narodzić na chrześcijańskim Wschodzie, bo jest wyrazem typowej pobożności Zachodu. W teologii zachodniej postawiono silny akcent na dwie natury Boga-człowieka. Dlatego opisywanie cielesności, realnych ran Chrystusa jest w tych pieśniach podkreślane i jak najbardziej uzasadnione. Czasem wśród teologów prawosławnych spotykamy się z żartami, że skoro mamy kult Serca Jezusowego, no to może wprowadzimy też kult nerek…

Spotyka Pan starszych, którzy przekazują tę muzykę?

Muzyka religijna jeszcze oddycha. Nadal istnieją enklawy, gdzie żyją ludzie, którzy praktykują owo rzemiosło wokalne i instrumentalne. Z wokalnym sytuacja jest o tyle dramatyczna, że wraz z odejściem pokolenia urodzonego przed I wojną skończyła się pewna epoka. Ich następcy mają już inne strojenie głosu, używają innej, uproszczonej gwary. Dzisiejsi 80-, 70-latkowie mówią innym językiem niż ich XIX-wieczni przodkowie. Ja miałem szczęście, że się na tamtych jeszcze załapałem. Byłem wtedy dzieckiem i nie wiedziałem, z czym mam do czynienia, czułem jednak, jakie to wspaniałe i piękne. Nasłuchałem się tych pieśni i stąd moja łatwość w pamięciowym opanowaniu tego imponującego kunsztem i liczbą zbioru.

Niepojęte, że w towarzyszeniu żałobie tak ważną rolę odgrywała muzyka. Ludzie nie mieli kiedy płakać.

Osierocona rodzina była otoczona śpiewem i wtedy lepiej mogła się zmierzyć z cierpieniem.

To śpiewanie było dla niej lekarstwem?

Absolutnie tak. Kiedy cierpiący po stracie posłuchali, o czym mowa w tej czy w tamtej pieśni, mogli przeprowadzić ze sobą istotne rozmowy o sensie życia. Zresztą kiedy te pieśni prezentujemy w miejscach, gdzie odbiorcy nie mają związków z Kościołem ani wsią, oni też podkreślają ich walor, powiedzmy, terapeutyczny.

Co roku w Wielką Sobotę śpiewa Pan pieśni wielkopostne w kościele na warszawskich Bielanach.

W tym roku mnie tam nie będzie, bo śpiewam „Requiem ludowe” z grupą Kwadrofonik w Tychach, ale śpiewy się odbędą. Przy okazji warto przypomnieć, że w Polsce obowiązują dwa starodawne pozwolenia papieskie, według których możemy dłużej wykonywać kolędy i pieśni pasyjne. Kolędy – nie tylko do uroczystości Objawienia Pańskiego, czyli Trzech Króli, ale do Matki Bożej Gromnicznej (2 lutego). Pieśni pasyjne zaś – nie tylko w Wielkim Tygodniu, ale w całym Wielkim Poście.

Śpiewy tradycyjne niosą przekaz wiary. Śpiewając je, nie da się nie wierzyć w Pana Boga.

One są taką samospełniającą się przepowiednią. W tym sensie, że to modlitwy śpiewane, które działają jak Pismo Święte, które „głębiej przenika niż miecz obosieczny”. Człowiek, słuchając ich, zaczyna myśleć, że warto zbliżyć się do Boga. Znam osoby, które razi to przesłanie religijne. Myślę jednak, że niezależnie od wyborów światopoglądowych powinniśmy mieć szacunek do religii. To wymóg kultury rozumianej jako wspólne dobro rodzaju ludzkiego.

Adam Strug

śpiewak i instrumentalista, autor piosenek, kompozytor muzyki teatralnej i filmowej, scenarzysta filmów dokumentalnych, etnomuzykolog, pomysłodawca zespołu śpiewaczego Monodia Polska, praktykującego pieśni przekazywane w tradycji ustnej.

2
Wydarzenia i inne aktualności / Zmarł Maciej Kaziński
« dnia: 17-09-2018, 12:59:24 »


Zmarł Maciej Kaziński.

Erudyta. Multiinstrumentalista. Poliglota.
Tradycjonalista przez duże T.
Zawsze grzeczny i życzliwy.
Dobry.
.
http://www.festiwal.jaroslaw.pl/info/kazinski_pl.html
.
http://static.prsa.pl/5852f8fb-b312-4c9d-9a91-f158714d4c43.…
[adres samego nagrania wspominkowego w polskim radiu]

Z programu Castrum Doloris.


3
To jest dokładnie ta sama pieśń co tutaj http://spiewnik.katolicy.net/index.php/topic,925.0.html tylko bez pierwszej zwrotki.
Moderację prosi się o scalenie wątków.

4
Szwarc, mydło i powidło / APELUJĘ O PORZĄDEK
« dnia: 08-07-2014, 10:39:52 »
na forum i wprowadzenie zabezpieczeń dodatkowych przy rejestracji. Jesteśmy szturmowani przez roboty, trole a trojany już widać na widnokręgu. Tutaj przykład bałaganu
http://spiewnik.katolicy.net/index.php?topic=4403.msg12731#new

5
1025. PIEŚŃ II.

Błąkało się serce w światowej marności,
Nie znalazło nigdzie gruntownej stałości;
W Tobie samym, o mój Boże, zostało,
Że się Tobą kontentuje, przyznało.

Idźcie precz ode mnie, obłudy światowe,
Już wam moje serce służyć nie gotowe,
Już mnie więcej nie ciągnijcie do siebie,
Bo afekty wszystkie moje są w niebie.

Dosyć mi już na tern, żeś mnie oszukała,
Omylna pociecho. żeś lata pobrała;
Upłynęłaś z kwiatem wieku mojego.
Zostawiwszy w sercu mola przykrego.

Bądźże już zdrów, świecie, z twemi pociechami !
Napełniłeś dusz ciężkiemi troskami;
Wnet się stało serce pełne gorzkości,
Ledwo co kosztowało twoich marności.

Uleciały z próżnym dymem moje lata,
Gdym najlepiej zażyć chciał lubego świata,
Gdym w najlepszą chciał zażywać swobody,
Oraz Wszystkie uleciały wygody.

Bodaj cię poznali, co tu po mnie będą,
Których jako i mnie łowisz złotą wędą;
Bodaj się twa chytra zdrada wydała,
A na wędę serc niewinnych nie brała.

Ja od ciebie uchodząc na podwoju twoim,
Pisz ten wiersz, że tu grano z sercem mojem
I już było głupie na grę stanęło,
Ale gdy już zginąć miało, zniknęło.

Już tedy me w Bogu ukontentowanie,
Już po świeckich plotkach błąkać się przestanie;
Ody me serce w miłość Jego przywyknie,
Słodkość Jego aż na wieki nie zniknie. Amen.

Śpiewnik pelpliński, 1876, str. 976 {984/1068}.

za http://forum.trydent.poznan.pl/showthread.php?tid=363

6
Śpiew a liturgia / pierwsze koty za płoty
« dnia: 27-05-2014, 10:24:45 »
Czyli mój pierwszy raz gdy w całości sam przygotowałem wszystkie melodje i je zaśpiewałem.

Dom rektorski xx. Misjonarzy na ulicy Radnej 14, kaplica pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej Cudownego Medalika
24 V, Matki Boskiej Wspomożenie Wiernych, godzina 10:15, Msza śpiewana KRR - cel. x. Jacek Bałemba, kantor Piotr Kędra. W kaplicy było jakieś 200 - > 300 osób.

Ante Missam - Trójca Bóg Ojciec - pieśń katechizmowa, od początku aż do "straszliwa trwoga".
Introit - Salve sancta parens + alleluja
Kyrie - de Beata
Gloria - de angelis
Lekcyję xiądz odczytał
1.Alleluja - Virga Jesse
2.Alleluja - Ave Maria
Ewangelja śpiewana
Credo - III
Offertorium - Ave Maria + alleluja
                  + Zdrowaś Maryjo melodja wg Brodów, 2 pierwsze zwrotki + W maju twój ołtarz
Sanctus et Benedictus - De Beata
Po podniesieniu zaśpiewane od całego kościoła - Chwała i dziękczynienie! ter
Pater noster - śpiewane od wszystkich nietrydentów ;)
Agnus - de Beata
Communio - Beata Viscera cum Magnificat, antyfona co dwa wersy POWOLI śpiewane. Niestarczyło.
                  +Wstał Pan Chrystus
                  + Przez Twoje święte
Ite et Deo - de angelis
Rozesłanie - Bądźe pozdrowiona Panienko Maryjo - CAŁA - na mel. Boże w dobroci.

7
Materiały i źródła / Chorał głagolicki
« dnia: 11-01-2014, 05:12:37 »
Później się rozpisze. Chodzi o chorał który praktykuje Kościół w Chorwacji, jako dziedzictwo misji świętych apostołów Słowian Kiryła i Metodego. Przez wieki odprawiano w Chorwacji nabożeństwa w RYCIE RZYMSKIM w JĘZYKU SŁOWIAŃSKIM. Najpierw używano do zapisu GŁAGOLICY a później alfabetu łacińskiego. Do dziś zachowały się w Chorwacji miejsca, gdzie śpiewa się głagolickie pieśni, czyli chorały z rytu mszy w języku słowiańskim.
Kilka przykładów:
http://www.croatianhistory.net/etf/gl_pjevanje.html
http://www.nenadbach.com/disco/FTC/CD.html
http://www.youtube.com/watch?v=gr1v2ho5xWE&list=FLfSc2dY0WnByrNZd7lDQT-g

8
Szanowni!

W niedzielę 5 stycznia o godzinie 21 na Warszawskich Bielanach, w
kościele pokamedulskim na Dewajtis 3, odbędzie się Wigilia Epifanii,
czyli nocne czuwanie z officjum wg przedsoborowego rytu
dominikańskiego. Celebransem będzie o. Wojciech Gołaski OP a
ministranturę zapewnia Michał Pełka i SSBC. Msza Ecce advenit
rozpocznie się o północy. Po mszy kolędowanie i tańce w podziemiach.
Gospodarzem jest x. Wojciech Drozdowicz. Kantorem jest pan Robert
Pożarski a śpiew prowadzi Warszawska Szkoła Śpiewania Chorału.
Książeczki będą na miejscu. Do nabożeństwa serdecznie zapraszam.

9
Castrum Doloris - chorał sarmacki, staropolskie ceremonie pogrzebowe

Wrocław: https://www.facebook.com/events/382144015252508/?fref=ts

Niedziela
Termin17:30
Gdzie
Wrocław, Ostrów Tumski, kościół św. Bartłomieja (w przyziemiu kościoła św. Krzyża)
Opis
http://www.ssgs.pl/aktualnosci.shtml
W programie m.in. Missa Requiem Damiana STACHOWICZA i ceremonia Castrum doloris według ksiąg piotrkowskich.

WSTĘP WOLNY!



Warszawa: https://www.facebook.com/events/530456783710777/?fref=ts
Wtorek
Termin19:00
Gdzie
Studio Koncertowe S1 Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, ul. Modzelewskiego 59, Warszawa
Opis
Stowarzyszenie „Schola Gregoriana Silesiensis”, Szkoła Śpiewania Chorału i Program 2 Polskiego Radia zapraszają na koncert "Chorał Sarmacki - Castrum Doloris - staropolskie ceremonie pogrzebowe".

W programie: m.in. Missa Requiem Damiana Stachowicza i ceremonia Castrum doloris według ksiąg piotrkowskich.

Projekt realizowany dzięki dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Bilety w cenie 20 zł dostępne będą na stronie sklep.polskieradio.pl oraz godzinę przed koncertem w kasie Studia


Wykonawcy:
Bornus Consort:
Anna Mikołajczyk, Marta Czarkowska soprany
Robert Lawaty alt
Marcin Bornus-Szczyciński, Robert Pożarski tenory
Mirosław Borczyński baryton
Stanisław Szczyciński bas
Tempus:
Magdalena Gruziel sopran
Agnieszka Drążczyk alt
Andrzej Borzym jr tenor
Leszek Kubiak bas
Concerto Antemurale:
Leszek Firek koncertmistrz, I skrzypce
Justyna Skatulnik II skrzypce
Igor Cecocho, Jacek Jurkowski clarino
Michał Sawicki pozytyw
Paweł Iwaszkiewicz kozioł wielki, dulcjan tenorowy
Maciej Kaziński kozioł wielki, dulcjan basowy, kotły
Schola Gregoriana Silesiensis
Chór Sarmacki im. Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego
Robert Pożarski kierownictwo muzyczne

10
Prośby o pomoc / Pieśń na chrzest (dziecka)
« dnia: 21-10-2013, 00:30:44 »
Kiedys w którymś ze śpiewników znalazłem pieśń na chrzest, niestety sprawa gdzieś zaginęła. Pamiętam, że na początku była użyta figura "nowego rycerza Chrystusa i Kościoła". Czy ktokolwiek widział, ktokolwiek wie?
P.S. przekopałem Miodusza i nie ma, takze we Wrocławskim nie ma.

11
"Pienia nabożne" t: Józef Dyonizy Minasowicz m: Karol Kurpiński  Warszawa 1825

Pienia nabożne Karola Kurpinskiego z poezyą Felinskiego, Minasowicza i innych, poświęcone czci i chwale w Troycy Świętey Jedynego Boga a użytkowi rzymsko-katolickiego chrzesciaństwa w Polsce wydane


http://books.google.pl/books?id=_nYJHAAACAAJ&dq=Karol+Kazimierz+Kurpi%C5%84ski+pienia+nabo%C5%BCne&hl=pl&sa=X&ei=_ypSUrmcJaen0wXctYH4Bw&ved=0CDAQ6AEwAA

http://books.google.pl/books?id=VLmYMwEACAAJ&dq=minasowicz&hl=pl&sa=X&ei=3ClSUrW3Korb0QXvjoDgCQ&ved=0CEIQ6AEwAw


niestety nie znajduję w żadnej bibliotece
Co ciekawe, obaj panowie działali w polskich lożach narodowych.

Minasowicz popełnił dla przykładu taki wiersz
Pieśń 7: Ojcze nasz
Modlitwa Pańska wierszem

Ty któryś słowem z nocy swiatło stworzył
Coś życie wziemie, wmorza, wnieba włożył
Oto Twe dzieci modlą się do Ciebie
„Oycze nasz wieczny Który iesteś w niebie.”

który w zeszłym roku śpiewałem z Adamem Strugiem.
Jak widać, nie wszystko co farmazon, to siarą musi cisnąć.

Read more: http://arspolonica.ocross.net/muzyka/karol-kurpinski/pienia-nabozne/pienia-nabozne-cz-1/ojcze-nasz/#ixzz2h0Ha1RK3
http://arspolonica.ocross.net/muzyka/karol-kurpinski/pienia-nabozne/pienia-nabozne-cz-1/ojcze-nasz/

12
Zastanawiam się nad wydrukowaniem Graduału w formacie A3 i oprawieniem go jak dawne xięgi chórowe, po Bożemu.
W internecie na stronie http://www.gregor-und-taube.de/html/materialien.htm są odpowiednie śpiewy mszalne na niedziele całego roku, wraz z rozszerzonymi ofertoriami.
Oglądając nagranie http://www.youtube.com/watch?v=um_o7xIKSpw porównywałem z notacją w Graduale polskim Piotrkowczyka oraz z Graduale Pusteta 1871 i spostrzegłem, że w brakuje w nagranym offertorium i w gregor und taube słów "et judicia ejus" obecnych zarówno u Piotrkowczyka jak i u Pusteta. Nie ma ich w Liber Brevior i w Liber Usualis 1961. O co chodzi?

13
Panowie fundatorzy forum nie zareklamowali LP, zapewne przez świątobliwą skromność, więc ja to zrobię  ;)

JUTRO będzie wystawiony średniowieczny DRAMAT LITURGICZNY: "Ludus
Paschalis". O godzinie 19 w kościele pokameduslkim na Bielanach, ulica
Dewajtis. Forma następująca: najpierw zaczyna się normalny nieszpór,
po psalmach zostaje przerwany, następuje procesja i pozostałe elementy
dramatu liturgicznego, hymn i magnifikat, zakończenie niszporu. Wstęp
wolny. Tutaj śpiewnik nanieszporny:
http://www.ssgs.pl/antyfonarz/Nieszpory_23_25_kwietnia_2013.pdf

Opis wydarzenia:
http://www.ipjp2.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=893%3Aspektakl-ludus-paschalis-gra-o-zmartwychwstaniu-paskim&catid=60%3Aaktualnoci&Itemid=56&lang=pl

opis dramatu:
http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php/Ludus_Paschalis
http://www.liturgia.pl/artykuly/Warszawa-Olsztyn-Dramat-liturgiczny-Ludus-Paschalis-Scholi-Teatru-Wegajty.html

wystawiają węgajty: http://www.wegajty.pl/ludus_paschalis.php

Organizatorzy: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Uniwersytet
Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Stowarzyszenie Liber Pro Arte,
Instytut Papieża Jana Pawła II, Narodowe Centrum Kultury, Klasztor
Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, Stowarzyszenie Teatr Węgajty,
Pracownia ikonograficzna Grupa Agathos.
Sponsorzy: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Samorząd
Województwa Warmińsko Mazurskiego

ZAPRASZAM _WTOREK GODZINA 19 KOŚCIÓŁ NA DEWAJTIS

14
Zapraszam na pielgrzymkę autokarową z Warszawy do Łysych na Kurpiach Zielonych w niedzielę kwietną (palmową).

Pielgrzymka Tradycji Katolickiej


24.03.2013r. w Niedzielę Palmową Pielgrzym Warszawski we współpracy z Fundacją TRADERE organizuje wyjazd autokarowy – pielgrzymkę do miejscowości Łyse znanej z tradycyjnej procesji palmowej. W trakcie pielgrzymki zostanie odprawiona Msza święta tzw. trydencka. Szczegóły: pielgrzym-warszawski.pl. Wszelkie informacje i zapisy - tel. 730-057-530, lub mail: [email protected]
Wszystkich serdecznie zapraszamy. Koszt pielgrzymki wynosi 80 zł/os.

Program Pielgrzymki

•   6.45 - zbiórka
•   7.00 – odjazd
•   ok. 9:30 - dojazd do Łysych
•   10.00 - formowanie się procesji przed starym kościołem
•   10:30 - rusza procesja
•   ok. 11:30 - kończy się procesja, zaczyna się Msza święta
koncelebrowana w nowym kościele - oddzielamy się od nabożeństwa, oglądania starego kościoła i miejscowości Łyse
•   12:00 - wyjazd do Wachu
•   12:30 - zwiedzanie skansenu w Wachu państwa Bziukowskich, biesiada kurpiowska (18zł)
•   14:00 - wyjazd do Pułtuska
•   15:15 - Msza święta tzw. trydencka w Pułtusku, odprawi X. Kamil Krakowski,
•   16:00 - zwiedzanie Pułtuska: najdłuższy rynek w Europie, zamek biskupów Płockich - dzisiaj Dom Polonii,     kolegiata Zwiastowania NMP
•   16:30 - wyjazd do Warszawy
•   18:00 - powrót do Warszawy, rozwiązanie pielgrzymki

plakat:
http://tradere.com.pl/images/stories/plakat/program/program.pdf
strona Fundacji "
http://tradere.com.pl/

Przygotowuję śpiewnik z pieśniami pasyjnymi i z niedzieli kwietnej.


15
potrzebuję programu (najlepiej darmo) do notacji gotyckiej, chodzi o coś na kształt:
http://luca.ricossa.free.fr/images/O_Pastor.jpg

16
Proponuję spisanie wszystkich ksiąg, które oparte są na potrydenckiej formie chorału w Polsce, czyli na tzw. edycji Piotrkowczyka. (przed Zygmuntem III drukarzem  był Jan Januszewski, po soborze większość xiąg kupowano w Rzymie)

Obradujące po Soborze Trydenckim w Piotrkowie Trybunalskim Synody Prowincji Polskiej wśród licznych ustaw dotyczących zaprowadzenia porządku posoborowego w Rzeczypospolitej, zajęły się między innymi sprawą muzyki kościelnej. Otóż na podstawie ksiąg katedry krakowskiej  nakazano wydać nową, ogólnosarmacką edycję ksiąg liturgicznych  do śpiewu. Wydrukiem zajął się mistrz Andrzej Piotrkowczyk, drukarz krakowski, stąd nazwa całej edycji. Składała się z następujących ksiąg głównych:



Rytuał i
Procesjonał


Antyfonarz wraz ze psałterzem i hymnarzem
Antiphonarium iuxta ritum Breviarii Romani, ex decreto sacrosancti concilij Tridentini restituti et Pij V. Pontificis maximi iussu editi: ad uniformem ecclesiarum, per universas Regni Poloniae provincias, usum congestum, aecommodatum; auctoritate et consensu Illustriss. et Reverendissimorum DD. archiepiscopi Gnesnensis et provincialium Regni Poloniae episcoporum editum. 2-da editio correctior et auctior. Cum supplemento de Sanctis noviter Breviario Romano per S. Sedem apostolicam insertis.
tu więcej: http://www.estreicher.uj.edu.pl/staropolska/baza/46252.html
a to ciekawe: http://ustc.ac.uk/index.php/record/240238
garść historii: http://www.eduteka.pl/doc/antyfonarz


Graduał

U schyłku XVII wieku rodzinna drukarnia Piotrkowczyków stała się własnością Uniwersytetu, który przejął wydawanie ksiąg kościelnych. Po rozbiorach owa działalność zamieraz, za to w każdej części kraju miejscowi duchowni, zaniepokojeni zanikaniem śpiewu kościelnego wydają kancyonały.

Dotychczas natrafiłem na:
KANCJONAŁY KOŚCIELNE ŁACIŃSKIE

   Cantionale ecclesiasticum complectens ea omnia, quae in ecclesiis, praecippue parochialibus, passim decantari solent : cum adjecta brevi et facili ad cantum choralem instructione.
Varsaviae : Congregationis Miss. ad S. Crucem, 1825.    Wydanie     Ed. 2.
http://books.google.pl/books/about/Cantionale_ecclesiasticum_complectens_ea.html?id=rkNEmwEACAAJ&redir_esc=y


Cantionale ecclesiasticum. Leopoli : J. Millikowski, 1845.


Cantionale locupletissimum nec non Processionale ecclesiasticum : continens ea omnia cantica, quibus ecclesia catholica per annum praecipue in provincia polonica uti solet : ex veteribus hujusmondi operibus per Poloniam usitatis fideliter desumpta / per Mathiam Dembiński, organoedum ad esslesiam archicathedralem posnaniensiem. Posnaniae : proprietas auctoris, 1850, Maciej Dębiński
pierwsze wydanie 1847 - zdjęcia tu http://www.fotosik.pl/aukcje/aukcjaPro.php?aucId=156713&id=3c92d2d06276cdd6.html


Cantionale ecclesiasticum complectens ea quae in ecclesiis per poloniam praescripto synodorum decantari solent cum instructione ad cantum choralem x Pawła Rzymskiego, Warszawa 1856 - 1 wydanie bodaj w 1830


Cantionale ecclesiasticum complectens ea quae in ecclesiis per poloniam ex praescripto synodorum provincialium decantari solent cum isntructione ad cantum choralem illustr. ac rever. domini loci ordinarii vilnen. jussu ad normam processionalis cracoviensis adornatum ac editum M.  Herburtt Vilnae 1856 ilustracje: http://www.aukcjoner.pl/gallery/008212740-.html#I5


Cantionale ecclesiasticum : complectens ea, quae in ecclesiis per Poloniam ex praescripto Synodorum decantari solent : cum plenis melodiis ad usitatiores cantus, nec non instructionibus ad ediscendum cantum choralem / adcurante Eduardo Tupalski.    Vilnae : Ruben Rafałowicz, 1856


Cantionale Ecclesiasticum : Editio altera auctior et correctior. Vilnae : J. Zawadzki , 1862.


Cantionale ecclesiasticum : in quo omnia quaecumque secundum almae ecclesiae catholicae ritum in singulis ecclesiis parochialibus, praesertim polonicis, per totum cantari solent annum : ex variis antiquisque libris: pontificali sc. et graduali, nec non ex directorio chori, antiphonali atque processionali, a synodis ecclesiae polonicae provincialibus approbatis, fideliter collectum et ad usum sacerdotum aeque cantorum cum brevi ad cantum choralem instructione Gnesnae : J. B. Lange, 1864.


   Śpiewnik kościelny = Cantionale ecclesiasticum : pieśni, hymny, antyfony, nieszpory etc. z melodyami oraz objaśnienia tyczące się świąt i obrzędów Kościoła Rzymsko-Katolickiego / ułożył Romuald Zientarski podług Muzyki kościelnej, choralnej i figuralnej. Warszawa : s.n., 1870


Cantionale ecclesiasticum complectens ea, quae in ecclesiis per Poloniam [...] decantari solent : cum instructione ad cantum choralem : ad normam processionalis cracoviensis adornatum et editum. Vilnae : J. Zawadzki, 1878.


Cantionale Ecclesiasticum, complectens ea omnia, quae in Ecclesiis parochialibus, praesertim Polonicis, secundum ecclesiae catholicae ritum per totum decantari solent annum... / per Leonardum Solecki, Leopoli, 1878



   Cantionale ecclesiasticum : ad usum ecclesiarum poloniae juxta decreta synodorum praesertim synodi petricoviensis cum adnotationibus caeremoniarum et instructione ad cantum choralem : nec non lamentationibus majoris hebdomadae / sumptibus et proprietas Joannis Siedlecki. Cracoviae : typis Universitatis Jagellonicae, 1886.


Cantionale ecclesiasticum : ad normam ritualis sacramentorum petricoviensis nec non aliorum antiquorum librorum gradualis scilicet, antiphonarii, processionalis et psalterii cura synodorum provinciae Gnesnensis editorum et juxta novissima ss. congregationum rituum ac Indulg. decreta emendatorum cum praecibus intonationibus Missae et Officii Divini / ed. Jos. Surzyński ss. theol. magister.    Posnaniae : J. Leitgeber, 1897.


Directorium cantus choralis seu Cantionale ecclesiasticum adauctum / cura e. studio Alexandri Waszkiewicz Vilnae : Sumpt. Propriis Auct. ; Varsaviae : Sadowski, 1899-1902
tutaj licytacja: http://allegro.pl/cantis-choralis-zbior-piesni-liturgia-1899-unikat-i7088947403.html#thumb/6
DIRECTORIUM  CANTUS CHORALIS  seu  Cantionale ecclesiasticum adauctum  pod redakcją Aleksandra Waszkiewicza  Vilnae - Varsaviae  Wilno-Warszawa  1899-1902




Stron 692 (dodatek:182) oprawa twarda (najprawdopodobniej skóra) tekst: łacina, j. polski    zapis nutowy 4-linia
Na końcu całej księgi, jako dodatek znajduje się zapis nutowy Requiem w kompozycji Józefa Kozłowskiego.


a także:
Cantionale ecclesiasticum : ad normam ritualis sacramentorum petricoviensis [...] / ed. J. Surzyński. Posnaniae : J. Leitgeber&Soc., 1905.

Cantionale ecclesiasticum : ad normam ritualis sacramentorum petricoviensis nec non aliorum antiquorum librorum gradualis scilicet, antiphonarii, processionalis et psalterii cura synodorum provinciae Gnesnensis editorum et juxta novissima ss. congregationum rituum ac Indulg. decreta emendatorum cum praecibus intonationibus Missae et Officii Divini
Gieburowski Wacław, 1933, Poznań : Drukarnia i Księgarnia Św. Wojciecha


KANCJONAŁ KOŚCIELNY z uwzględnieniem rytuału polskiego [1952]
Wydanie z 1952 r. Gieburowski, W. * Mizgalski, Gerard Poznań 1952
Albertinum / Księgarnia św. Wojciecha

Kwerendy dokonałem na podstawie katalogu Biblioteki Narodowej, aukcyj allegro tudzież zbiorów własnych i przyjaciół.

Do wyszukiwania najlepiej wpisać łacinskie miano wydawcy: Andreas Petricovius Cracoviae
I rok wydania.

Pierwszy był Psałterz 1599

17
http://www.facebook.com/events/313866958652903/


http://www.liturgia.pl/artykuly/Warszawa-Gregorianska-wigilia-Objawienia-Panskiego.html


Szkoła Śpiewania Chorału wraz z x Paćkowskim odprawi czuwanie nocne przed uroczystością Objawienia Pańskiego. Officium podług zwyczajów dominikańskich, Msza w rycie rzymskim (starus).



http://www.nowyruchliturgiczny.pl/2012/01/wigilia-epifanii-na-bielanach.html

Kefasz

18
Pieśni tradycyjne / Śpiewnik Adwentowy
« dnia: 24-11-2011, 03:23:38 »
Zbieram pieśni do śpiewnika adwentowego. Korzystam przede wszystkim ze śpiewników xx Mioduszewskiego, Kellera i Siedleckiego.

Proszę w odpowiedzi napisać, jakie nowsze pieśni są warte druku i godne śpiewania w Adwent.

Plan śpiewnika:
Pieśni polskie na adwent
Pieśni łacińskie - zastanawiam się nad mszą cum jubilo z roratami
Pieśni polskie o świętych.

Proszę ocenić słuszność wyboru i doradzić co należy zrobić jeszcze.

Zebrałem tytuły pieśni adwentowych według trzech najpoważniejszych śpiewników kościelnych w Polsce - księży Kellera, Mioduszewskiego i Siedleckiego.
X Keller był proboszczem ostródzkim i działaczem społecznym. Zredagował  największy polski Zbiór pieśni nabożnych, zwany Śpiewnikiem Pelplińskim. Wydany bez nut, walnie przyczynił się do utrzymania różnorodności melodyj.
X Mioduszewski ze zgromadzenia xx Misjonarzy przez dwadzieścia lat zbierał w Polsce pieśni nabożne. Wydrykował Śpiewnik kościelny wraz z nutami, które przekazują najbardziej popularne wersje melodyj, wyjściowe dla dalszego zdobienia i ewolucji. Śpiewnik krakowski, jak go inaczaj nazywają, jest największym pojedyńczym zbiorem pieśni kościelnych wraz z melodyami.
X Siedlecki, również misjonarz, autor najpopularniejszego śpiewnika kościelnego, wznawianego do dzisiaj. Łącznie spod prasy drukarskiej wyszło pięćdziesiąt wydań. Śpiewniczek mały, tani i podręczny szybko stał się najpowszechniej używanym w kościołach w Polsce i na wychódźtwie. Korzystam z wydania jubileuszowego z 1928 roku, najbardziej klasycznego dla przedsoborowego dwudziestowiecznego Kościoła w Polsce.

Śpiewniki zawierają następujące pieśni na adwent:

Adwent:

Keller:
1. Boże wieczny, Boże żywy
2. Hejnał wszyscy   zaśpiewajmy ? = Rorate coeli /
3. Głos wdzięczny z nieba
4. Spuśćcie nam na ziemskie niwy
5. Grzechem Adama ludzie uwikłani
6. Zdrowaś bądź Marya
7. Po upadku człowieka grzesznego
8. Urząd zbawienia ludzkiego
9. Posyła do Panny nielada Anioła / Miłośnik człowieka   nielada Anioła
10. Spuść Ojcze Sprawiedliwego
11. Archanioł Boży Gabryel
12. Tobie nad pomysł dowcip i wymowę
13. Gwiazdo morza głębokiego
14. Oto Pan Bóg przyjdzie
15. Siedm antyfon - Mądrości która z   ust Bożych wypływasz
16. Którego chwali niebo niestanowne
17. Twórco zacny gwiazd świecących
18. Witaj Jezu Chryste
19. Niebiosa rosę spuszczajcie z   góry
20. O Matko miłościwa
21. Przyjdź o Zbawienie pogańskie
22. Wesel się córko Syońska
23. Wszyscy wierni śpiewajmy
24. Kiedyż przyjdzie Sprawiedliwy
25. Cesarzowa Królowa niebieska
26. O najświętniejsza lilia
MSZA  Adwentowa Roratna:
 W czasie smutnym Adwentowym


Miodusz:
1. Hejnał wszyscy zaśpiewajmy
2. Boże wieczny
3. Po upadku
4. Urząd zbawienia
5. Tobie nad pomysł
4. Mądrości która
7. Głos wdzięczny
8. Archanioł Boży
9. Mittit ad Virginem
10. Zdrowaś bądź
11. Posyła do Panny
12. Z pomocą Boga
13. Chwalmy Boga
14. Spuśćcie nam
MSZA  Adwentowa Roratna:
 W czasie smutnym Adwentowym
a w Śpiewniku Krakowskim:
+ Matko Odkupiciela

Siedlec:
1. Archanioł Boży Gabryel
2. Boże wieczny, Boże żywy
3. Głos wdzięczny z nieba wychodzi
4. Niebiosa rosę spuszczajcie z góry
5. Po upadku
6. Spuśccie nam na ziemskie niwy
7. Urząd zbawienia ludzkiego
8. Zdrowaś bądź Marya
MSZA  Adwentowa Roratna:
 W czasie smutnym Adwentowym

Śpiewnik Te Deum  (czyli Stehlin:):P dodaje:
+ Czekam na Ciebie Jezu mój mały (moderna)
+ Matko Odkupiciela (Alma redemptoris, aż dziwne że żaden z wcześniejszych śpiewników nie podaje)


 Keller / Miodusz // Siedlec
MSZA  Adwentowa Roratna: zwrotki :
INTORIT:
1.W czasie smutnym Adwentowym
2.Śpuśćcie nam Zbawcę niebiosa
3.Gdy ten głos brzmiał nieustannie
4.Gdy nadchodzi ten czas błogi

GLORIA:
Chwała Bogu*

GRADUAŁ - Przed Ewangelią
Zdrowaś bądź Maryja / Mittit ad Virginem

CREDO:
Wierzę mocno*

OFFERTORIUM:
Zdrowaś ... - kontynuacja pieśni / Mittit ad virginem
// Przyjmij Ojcze nasze dary

SANCTUS:
1.Aniołowie święci w niebie
2.Pełne są nieba Twej chwały

BENEDICTUS - Po Podniesieniu:
1.Bądź o Jezu pochwalony
2.Tyś dla naszego zbawienia

AGNUS:
Baranku Boży *

//Siedlec dodaje://
KOMUNIA:
Panie Jezu nim my Ciebie

ITE MISSA EST:
Pobłogosław nam o Panie
* Ze mszy Kyrie Ojcze łaskawy, choć melodya  jak na introit "W czasie smutnym"


Zestawienie hymnów łacińskich wraz z tłumaczeniami:
Conditor alme siderum - Twórco zacny
Vox clara ecce intonat - Głos wdzięczny
O gloriosa Domina - O Gospodzie uwielbiona
Ave maris stella - Gwiazdo morza głębokiego
Alma Redemptoris mater - Matko Odkupiciela


SANCTORAŁ
to jest pieśni o świętych w adwencie śpiewane:
(podane za Śpiewnikiem Krakowskim)

Katarzyna 25 listopada
 Cześć oddawajmy świętej Katarzynie
30 listopada Jędrzej
  Ten co najprzód z uczniów Jana
4 grudnia Barbara
  Barbaro święta - patronko konania
  Barbaro święta - perło jezusowa
  Za starosty Marcyjana
  Godziniki i litania
6 grudnia Mikołaj
  Niech będzie Bóg nasz pochwalony
8 grudnia Niepokalane Poczęcie BMV
 Ciebie na wieki
 Dopókąd na świecie ciemności grzechowe
 Dziś ludu Maryański
 Honor Maryja wieczność Maryja
 Witaj święta i poczęta niepokalanie
 Wzmocnij usta twoje wdzięczności pieniem
 W pierwszym momencie bez zmazy poczęta
 Zawitaj Córko Ojca przedwiecznego
10 grudnia MP Loretańskiej
 Domku dziwny w Nazarecie
21 grudnia Tomasz
 Radośne krzyknijmy pienia
26 grudnia Szczepan
 Zawitaj Perło nie miana szacunku
27 grudnia Jana
 Abyśmy zawsze wzorem twych czcicieli
28 grudnia Młodzianków
 Salvete Prudentius - Witajcie męczeńskie Kwiatki
31 grudnia Sylwestra
 Dziś koniec roku zeszłemu
1 stycznia
 Syn Boży z nieba nam dany
 Z głębiny wieków pierwszy January

I ze względu na powiązanie Boże Narodzenie - Zwiastowanie - Adwent:

22 marca Joachima:
 Chwalmy Jezusa i Maryi Imię
24 marca Gabriela
  Wesołem sercem ku czci Najświętszemu
25 marca ZWIASTOWANIE
   Archanielski głos ośmiela
   Anioł Gabryel w poselstwie przychodzi

Kefasz

19
W imieniu Warszawskiej Szkoły Śpiewania Chorału :

Warszawskie Ciemne Jutrznie są celebrowane nocą na Bielanach w kościele kamedułów - w tym samym miejscu co Wigilja Epifanji.
Jutrznia IN CENA DOMINI       <-> początek środa godzina 21         * od 18 próba
Jutrznia IN PARASCEVE          <-> początek czwartek godzina 21,    * o 16 próba       ** o 18 liturgja
Jutrznia SABBATO SANCTO     <-> początek piątek godzina 21,       * o 16 liturgja     ** o 18 liturgja
Wigilja Zmartwychwstania Pańskiego <-> sobota godzina 20,  *próba 18  ** po 19 najpewniej zaczniemy nieszporami 

Prócz tego w ciągu całej Soboty będą śpiewane czuwania przy Grobie Pańskim, w podziemiu kamedulskim. Prowadzą Janusz Prusinowski z Jackiem Hałasem.

Wszystkie oficja zupełnie według rytu i zwyczajów rzymskich. Litrugje wieczorne według rytu polskiego, choć znacznie zromanizowanego.


Pjotr Kędra #
P.S. Po czuwaniu jest gdzie nocować ;) większość chórzystów jest automobilna, podwózka powrotna murowana.
P.S. II. Kto planuje przyjechać ? Powiadomcie mnie, bowiem trzeba wydrukować odpowiednią ilość śpiewników.
# W wypadku pytań dzwoń pod 793.6I3.863.

20
W Warszawie, na Bielanach będziemy czuwać Objawienia Pańskiego, nocą 5 stycznia w kościele pokamedulskim, przy którym znajduje się UKSW. Wigilja będzie łacińska, sprawowana według zwyczajów Kaznodziejów.



21
Pieśni tradycyjne / Wydruki
« dnia: 03-01-2011, 00:40:14 »
Aby ułatwić śpiewanie, zamieszczam zbiór kolęd mszalnych. Wszystkie zebrałem na tym forum. Swobodnie drukujcie i śpiewajcie.


22
Prośby o pomoc / Samouctwo
« dnia: 27-10-2010, 22:58:15 »
Jakie sposoby samodzielnej nauki śpiewu i muzyki znacie?
Jakie pomoce i książki polecacie?

23
SZKOŁA ŚPIEWANIA CHORAŁU W WARSZAWIE

Rozpoczynamy pierwszy semestr Szkoły Śpiewania Chorału. Przez trzy
miesiące będziemy zajmować się sprawami podstawowymi, czyli:
- systemem ośmiu tonów kościelnych i zasadami modalności,
- kanonicznymi formami liturgii godzin (nieszpory, laudesy etc.),
- nauką śpiewania psalmów - zarówno po łacinie, jak i po polsku,
- nauką śpiewania capitulów, lekcji i oracji.
Zwieńczeniem tego etapu pracy będzie Wigilia Epifanii, którą odprawimy w
kościele pokamedulskim na Bielanach w Warszawie w nocy z 5 na 6 stycznia 2011 r.
Zajęcia będą się odbywały w soboty w godzinach 15:00 - 18:00 na
Bielanach, ul. Dewajtis 3 w Warszawie.
Raz w miesiącu w niedzielę odbędzie się seminarium na tematy liturgiczne
prowadzone przez zaproszonego znawcę tematu.
Prowadzący: Robert Pożarski
Udział w zajęciach jest odpłatny. W zależności od formy uczestnictwa
będzie wynosić 150 zł za cały I semestr, lub 20 zł za udział w
pojedynczych zajęciach. Ostateczne szczegóły organizacyjne zostaną
ustalone na pierwszym spotkaniu.
Pierwsze spotkanie odbędzie 16 października 2010 r. o godz. 15.00 na
plebanii u ks. Wojciecha Drozdowicza.

Kontakt:
Marcin Szargut
tel.: 518-35-91-75
mail: [email protected]

24
Śpiew a liturgia / Grzechy liturgiczne
« dnia: 18-05-2010, 17:27:24 »
Za
http://www.kuranty.fora.pl/liturgia,8/grzechy-liturgiczne,169.html



IV. FORMACJA LITURGICZNA

Ks. Zdzisław Janiec

"Grzechy liturgiczne"

Wstęp

Liturgia Kościoła jest w pewnym niebezpieczeństwie. Główne zagrożenie stanowi źle rozumiana "kreatywność" liturgiczna poszczególnych wspólnot kościelnych, która może spowodować powstanie "liturgicznej Wieży Babel".

Wiele osób na Zachodzie, również w Polsce ubolewa, iż nie istnieją już dwie jednakowe Msze święte i zastanawia się nad tym, czy w ogóle istnieje jeszcze jakaś wspólna liturgia katolicka. Oczywiście stwierdzenie to zawiera sporo przesady, jednak liturgia jest naprawdę zagrożona.

Potrzebna jest w niej pewna stabilność. Jeżeli bowiem w liturgii codziennie coś się zmienia, to w końcu staje się ona nie do przyjęcia. Wprowadzane zmiany muszą być w zgodzie z prawdziwym duchem liturgii. Czy tak jest naprawdę? Przedstawione poniżej "grzechy liturgiczne" są wyrazem zagrożenia ducha liturgii.

Nadużycia liturgiczne zostaną przedstawione w czterech punktach:
1. Architektura i sztuka liturgiczna.
2. Liturgia Mszy świętej.
3. Śpiew i muzyka liturgiczna.
4. Inne (sakramenty, sakramentalia, nabożeństwa ludowe, księgi liturgiczne, formacja liturgiczna).


I. ARCHITEKTURA I SZTUKA LITURGICZNA


1. Architektura

Bryły kościołów często upodabniają się do budowli o charakterze świeckim. Przypominają halę sportową lub obraz remizy strażackiej: scena, widownia, balkon (prezbiterium, nawa, chór).

Obserwuje się brak stref: sakramentu pokuty i pojednania, sakramentu chrztu, muzyków liturgicznych itp.

Spotyka się prowizoryczne "soborowe" ołtarze i tymczasowe pulpity. Ołtarz i ambonka nie są wykonane w jednakowym stylu, często nawet z różnych materiałów.

W nowo budowanych kościołach powinien być jeden centralny ołtarz, a mimo to nadal przewidywane są tak zwane boczne ołtarze.

Spotyka się powszechne niedowartościowanie miejsca przewodniczenia liturgii mszalnej. Często sytuuje się je na osi tabernakulum.

Ambona w bardzo wielu przypadkach służy "do wszystkiego", jest zagracona i często nadużywana przez komentatorów, dyrygentów itp.

2. Sztuka liturgiczna

Często nadużywa się znaku krzyża jako elementu dekoracyjnego (haft na szatach liturgicznych, element ozdoby rzeźbiarskiej, polichromii, dekoracji zewnętrznej bryły i ogrodzenia kościoła, cmentarza, budynków parafialnych, wiele krzyży w tym samym kościele).

Wkrada się sztuczność do wystroju liturgicznego, np. sztuczne kwiaty z papieroplastyki, elektryczne świece i nocne lampki na ołtarzu. Nadużywanie sztucznych świec i paschału (paschały drewniane, na olej, często w formie rury) staje się coraz powszechniejsze.

Zauważa się brak należytej troski o czystość, estetykę i wartość artystyczną przedmiotów, szat używanych do liturgii. Często są one wykonane z niewłaściwego materiału (np. komże z firankowego materiału), a symbole są niewłaściwe i zawierają błędy teologiczne. W tej materii spostrzega się odchodzenie od polskiego stylu przez wielki import naczyń i szat z zagranicy. Przyczyniają się do tego zgromadzenia zakonne "przerzucane" do kraju. Przybywają tą drogą przeróżne dziwactwa zachodnie.


II. LITURGIA MSZY ŚWIĘTEJ

1. Obrzędy wstępne

Rozpoczynanie liturgii mszalnej znakiem krzyża, po którym są przemówienia świeckie, jest niedopuszczalne.

Rozpoczynanie Mszy świętej od ołtarza, często z tym samym aktem pokuty i prawie całkowitym zaniedbaniem niedzielnej aspersji.

Powszechnie przedłuża się Wprowadzenia, jak i Pozdrowienia mszalne dodając "swój wstęp" (świecki ich charakter, odchodzenie od teologicznego wymiaru).

2. Liturgia słowa

Lektorzy nie powinni czytać publicznie (na głos) motta przed czytaniami, tym bardziej też tekstów wprowadzających do czytania.

Zauważa się pomijanie czytań w niedzielnej i świątecznej liturgii (jedno czytanie i Ewangelia).

Jest nadużyciem zastępowanie psalmu responsoryjnego pieśniami, zwłaszcza kolędami i towarzyszenie akompaniamentem.

Coraz powszechniej zauważa się głoszenie homilii czy kazania od ołtarza. Często czynią to prezbiterzy i biskupi rozkładając na nim różne "pomoce" i magnetofon. Treść homilii powinna wskazywać na Obecnego.

Wstęp i zakończenie Modlitwy wiernych należy do celebransa głównego, który powinien wezwać do modlitwy i ją zakończyć (nigdy koncelebrans).

Spostrzega się brak proporcji czasu trwania poszczególnych części Mszy świętej, zwłaszcza skracanie liturgii ofiary (wybiera się najczęściej drugą Modlitwę eucharystyczną) na rzecz przedłużania homilii.

3. Liturgia eucharystyczna

Rzadko praktykuje się procesję z darami, nie konsekruje się podczas każdej Mszy komunikantów.
Czas zbierania tacy przedłuża się aż do Komunii świętej.

Błędne wymawianie modlitwy przez prezbiterów w czasie przygotowania darów: zamiast: "przynosimy", niektórzy prezbiterzy mówią: "Błogosławiony (...), który Tobie ofiarujemy". Bardzo często słychać też głośne odmawianie prywatnych modlitw kapłana, co szczególnie razi przy nagłośnieniu (np. modlitwy przygotowania darów ).

Nadal zmieniany jest tekst np.: "Módlcie się, aby naszą Ofiarę" (...) zamiast "Módlcie się, aby moją i waszą Ofiarę" (...).

Zauważa się gest wskazywania na postacie eucharystyczne przy wypowiadaniu słów: "Oto wielka tajemnica wiary" i prawie zawsze tę samą aklamację po przeistoczeniu (najczęściej pierwsza).

Palkę z kielicha (jeśli jest używana) należy zdejmować przed Hanc igitur, przykrywać zaś ponownie po podniesieniu kielicha i przyklęknięciu celebransa.

Podczas wypowiadania doksologii na zakończenie Modlitwy eucharystycznej, przy słowach: "W jedności Ducha Świętego...", rozkłada się ręce z postaciami zbyt bardzo szeroko.

Niewłaściwe jest stosowanie przy przekazywaniu znaku pokoju przez przewodniczących liturgii aklamacji: "Przekażmy sobie znak pokoju" zamiast: "Przekażcie sobie znak pokoju", oraz przez lud Boży:"Pokój nam wszystkim".

Nie ma jednolitej postawy przy przyjmowaniu Komunii świętej, w każdej parafii jest inaczej. Przeważa postawa stojąca, a wielu klęka. Komunia święta na rękę domaga się katechezy wprowadzającej. Nie udziela się wiernym Komunii świętej pod dwiema postaciami, wtedy, gdy mają do tego prawo według ksiąg liturgicznych.

Puryfikacji kielicha nigdy nie należy czynić na środku ołtarza, ale zawsze na kredencji lub z boku na ołtarzu.

4. Obrzędy zakończenia

Rzadko używa się uroczystych formuł błogosławieństwa końcowego.
Często zamiast formuły dialogicznej i określonej: "Idźcie w pokoju Chrystusa", stosuje się formuły inne o wydźwięku demokratyzującym np.: "Idźmy w pokoju Chrystusa", albo: "Niech nas Bóg błogosławi".

Podczas udzielania błogosławieństwa końcowego wierni przyjmują różne postawy (jedni stoją, inni klękają).


III. ŚPIEW I MUZYKA LITURGICZNA

Trzeba śpiewać pieśni tradycyjne i uczyć nowych (systematyczne nauczanie śpiewu w parafiach i na katechezach), wierni bowiem nie biorą udziału w śpiewie, gdyż znajomość śpiewanych pieśni ogranicza się tylko do jednej lub dwóch zwrotek.
Podczas liturgii za dużo jest śpiewu solowego chóru czy scholi. Stąd też uczestnictwo wiernych w tej mierze jest bierne ("są słuchaczami").

Zauważa się nieodpowiedni dobór pieśni, często są to piosenki religijne. Zaniedbany jest zupełnie śpiew gregoriański.

Obserwuje się brak zrozumienia dla śpiewów uwielbienia po Komunii świętej i chwile milczenia.

Nadal śpiewa się pieśni o męce Pańskiej przez cały okres Wielkiego Postu (brak pieśni o tematyce chrzcielnej). Dotyczy to również innych okresów liturgicznych.
Zauważa się zastępowanie psalmu responsoryjnego kolędami lub innymi pieśniami pobożności ludowej.

Brak szkół organistowskich wpływa na coraz niższy poziom kształcenia muzyków kościelnych, a stosowany jedynie akompaniament gitary nie jest przejawem wysokiej kultury religijnej (upowszechnia się używanie gitary oraz innych instrumentów zwłaszcza przy sakramencie małżeństwa, np. skrzypce).


IV. INNE DZIEDZINY

1. Sakramenty

a) Sakrament chrztu
Brak w diecezjach instytucjonalnego katechumenatu. Opuszcza się w Wielki Czwartek święcenie oleju katechumenów.

W liturgii sakramentu chrztu nie realizuje się procesji ukazujących stopniowe wchodzenie (kandydata do chrztu) do wspólnoty Kościoła. Znak świecy jest mało podkreślany, obmycie chrzcielne nie dokonuje się nad chrzcielnicą, ale w przypadkowych miejscach kościoła (np. przy ołtarzu).

b) Sakrament bierzmowania
W czasie bierzmowania prezbiterzy nie udzielający tego sakramentu razem z biskupem wyciągają ręce podczas modlitwy o dar Ducha Świętego.

Zwykle podczas udzielania sakramentu bierzmowania gra zespół młodzieżowy i śpiewa schola. Cierpi na tym udział wiernych w liturgii.

c) Kult Eucharystii poza Mszą świętą
Często dokonuje się wystawienia Najświętszego Sakramentu jedynie po to, aby udzielić błogosławieństwa lub celem odmawiania litanii do Najświętszej Maryi Panny lub świętych.

Repozycja Najświętszego Sakramentu odbywa się często bez użycia kadzidła, a nawet welonu. Nie przewiduje się ciszy na prywatną modlitwę wiernych, gdyż cały czas wypełniany jest wspólną recytacją lub śpiewem.

Zdarza się, że prezbiterzy udzielają Komunii świętej poza Mszą świętą bez stroju liturgicznego i bez odpowiedniego obrzędu, ograniczając się tylko do słów: "Baranku Boży..."

Udzielanie Komunii świętej poza Mszą świętą często praktykuje się bez żadnej liturgii, np. w czasie rekolekcji, po Drodze krzyżowej i nabożeństwach majowych.

Często włącza się do Mszy świętej nabożeństwa ludowe np. nowenna do Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy, śpiew Litanii do Najświętszej Maryi Panny (w maju) i do Serca Pana Jezusa (w czerwcu).

d) Sakrament pokuty
Często sprawuje się ten sakrament bez stroju liturgicznego (komża lub alba i stuła). Powszechna jest praktyka "spowiadania" w niedziele i święta głównie podczas Mszy świętych. Brak troski o godziny spowiedzi poza Mszą świętą, zwłaszcza w większych parafiach.

Brak celebracji pokutnych w czasie Adwentu i Wielkiego Postu, z dziećmi, młodzieżą, chorymi według i w duchu rytuału "Obrzędy pokuty".

e) Sakrament namaszczenia chorych
Często zdarza się "masowe" udzielanie sakramentu namaszczenia chorych z okazji np. rekolekcji, podczas gdy wielu wiernych nie jest podmiotem tego sakramentu według prawa kościelnego. Do sakramentu podchodzą wszyscy "starsi" obecni na Mszy świętej. Wymaga to wydania bardziej sprecyzowanych przepisów.

2. Sakramentalia

Niestosowanie się do zasad i liturgii udzielania błogosławieństw według rytuału "Obrzędy błogosławieństw". Spotyka się udzielanie błogosławieństw według formuły "ad omnia" i bez stroju liturgicznego dowolne dostosowywanie i skracanie.

Prezbiterzy nadal korzystają ze starych ksiąg. Nowa "Księga błogosławieństw" nie jest używana w codziennym życiu parafialnym. Nie ma liturgii błogosławieństw, a jedynie krótka modlitwa i pokropienie.

3. Nabożeństwa ludowe

Nabożeństwa wynikające z pobożności ludowej nie są powiązane z rokiem liturgicznym, a wystawienie Najświętszego Sakramentu jest często ozdobą tych form pobożności.

Często w nabożeństwach ludowych dodaje się wiele modlitw nie mających "imprimatur", niekiedy zawierających błędy teologiczne, posługując się przestarzałymi tekstami.
Zauważa się brak ubogacenia nabożeństw ludowych przez czytania biblijne i modlitwę wiernych.

4. Księgi liturgiczne

Spotyka się brak szacunku do ksiąg liturgicznych (zniszczone, brudne, niedbale przenoszone, umieszczane byle gdzie np. księga czytań, księgi do udzielania sakramentów, mszał, lekcjonarz, rytuał).

Księgi "Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych" i "Obrzędy błogosławieństw" nie są znane i stosowane. Koniecznie należy o to zadbać.

Potrzeba rewizji tekstów liturgicznych w języku polskim (niektóre z nich, np. Kolekty zawierają błędy dogmatyczne).

5. Formacja liturgiczna

Niemal całkowicie wśród duchowieństwa zanikł zwyczaj: "praeparatio ad missam et adoratio post missam".

Należy zwrócić uwagę na dołączanie prezbiterów (spóźnialscy) do koncelebracji po rozpoczęciu Mszy świętej.

Konieczna jest odpowiednia formacja ministrantów i lektorów, w niektórych parafiach spotyka się ministrantki, których obecność jest dopuszczalna (za zgodą biskupa) i niezgodna ze zwykłymi warunkami i zasadami pedagogii.

Zbyt rzadko w dni powszednie korzysta się z formularzy mszalnych w "różnych potrzebach" (msze wotywne) oraz ze "Zbioru Mszy o Najświętszej Maryi Pannie" łącznie z lekcjonarzem Maryjnym.

Spotyka się nakładanie poszczególnych części liturgii przez rozpoczynanie jednej czynności jeszcze przed zakończeniem poprzedniej. Przygotowywanie ołtarza w czasie trwania czynności (posługi członków ruchu Światło - Życie).

Zauważa się brak milczenia podczas stosownych momentów liturgii mszalnej.

Nie ma odpowiedniej katechezy, wyjaśnień i komentarzy odnoszących się do niektórych części liturgii Mszy świętej i sakramentów.

Należy zatroszczyć się o specjalne miejsce przechowywania olejów świętych.


Zakończenie

Po przedstawieniu nadużyć (abussi) liturgicznych, należy pamiętać, że czynności liturgiczne nie są czynnościami prywatnymi, lecz kultem Kościoła, będącego "sakramentem jedności", a Kościół to lud święty, zjednoczony i zorganizowany pod zwierzchnictwem biskupów. Stąd wszystkim celebrującym świętą liturgię nie wolno na własną rękę niczego zmieniać i wprowadzać. Tak zwana "osobista twórczość" celebransa w ramach liturgii mszalnej jest określona przepisami liturgicznymi, których należy przestrzegać".

25
Gdzie można zdobyć oficjalne księgi liturgiczne z chorałem? Mnie bardziej interesuje NFRR, choć nowym nie pogardzę. Oficjalne czyli np: Graduale Romanum (1961) albo Antyphonarium Romanum, Nokturnał bądź też Chorał Piotrowski albo jakieś księgi ogłaszane na synodach, czy też Graduale Monasticum, dominikański. Pytam o książki, bo dysk już teraz mam zawalony pdfami. Ewentualnie czy macie doświadczenie w zamawianiu wydruku książki i ile by kosztował w formie pełnej, szyty, w twardej oprawce i ze wstążeczkami?
Ta cała seria pytań jest związana z wyposażeniem scholi w książki do śpiewania.

Strony: [1] 2