Pokaż wiadomości

Ta sekcja pozwala Ci zobaczyć wszystkie wiadomości wysłane przez tego użytkownika. Zwróć uwagę, że możesz widzieć tylko wiadomości wysłane w działach do których masz aktualnie dostęp.

Wiadomości - martin1984

Strony: [1] 2 3
1
Spróbowałem posklejać w całość. Także dzięki za Śpiewnik kościelny i książka modlitewna oraz to co wyżej już przedstawiono. Jeżeli ktoś zauważy błędy w kolejności zwrotek, to proszę o poprawienie. Wyszło na 145 zwrotek.

1.   Witaj Matko uwielbiona, * Żalem serdecznym zraniona, * Gdy Symeon sprawiedliwy * Przepowiedział miecz straszliwy. * Refren: O Maryja, o Maryja, jak wielka twa żałość była!
2.   Miecz ten wbił Ci się do Serca, * Gdy ów okrutny morderca, * Zabić chciał Synaczka Twego, * Lecz Bóg nie dopuścił tego. * Refren.
3.   Tyś Go zawsze w Sercu miała, * Tego miecza się lękała, * Gdy Józef we śnie usłyszał, * Aby z Dzieciątkiem uciekał. * Refren.
4.   O jak wielkiś smutek miała, * Gdyś te słowa usłyszała: * "Wstań, Maryjo, weź Dzieciątko, * Bo Go Herod zabić szuka”. * Refren.
5.   A jakoż my tam pójdziemy, * Oboje drogi nie wiemy, * Przez pustynię, góry, lasy, * Będzie tam strach i niewczasy. * Refren.
6.   Do Egiptu uchodzenie * Sprawiło Ci zasmucenie, * Któreś na tej drodze miała * Gdyś z Jezusem uciekała. * Refren.
7.   Wielka znowu żałość była, * Gdyś Syna Swego straciła * W Jerozolimskim kościele, * Wylałaś tam łez tak wiele. * Refren.
8.   Jeszcześ większą boleść miała, * Gdyś od Syna usłyszała, * Że się już Jego czas zbliża, * Męka okrutnego krzyża. * Refren.
9.   Jeszcześ większą boleść miała, * Gdyś ze Synem się żegnała, * Kiedy szedł na Mękę srogą, * I miał przelać Krew Swą drogą. * Refren.
10.    Tu Twe Serce miecz przeraził, * Kiedy Ci Jan Święty zdradził, * Że już Syn Twój pojmany, * Od Judasza zaprzedany. * Refren.
11.    "Iże jeszcze żyw w to wierzę, * Bo zaraz ku Tobie bieżę; * Jak się na Niego targnęli, * W powrozy wiązać zaczęli. * Refren.
12.    Maryja zaraz omdlała, * Jak te słowa usłyszała, * Bo Jej Serce przeraziły, * Gdyż to o Jej Synu były. * Refren.
13.    "Ach proszę Cię, smutna Matko, * Pójdźże ze Mną do ostatka", * "Przyjacielu najmilejszy, * Janie, sługo najwierniejszy. * Refren.
14.    Chcę oglądać Syna Mego, * Jeśli Go znajdę żywego. * Ach, Synu Mój najmilejszy, * Pocieszenie Mojej Duszy." * Refren.
15.    Jak złoczyńcę związanego, * Już prowadzą do sędziego; * Przed Annaszem Go stawiają * I o zbrodnie obwiniają. * Refren.
16.    Tu Mu służalec zuchwały * Wyciął policzek nie mały, * Chcąc przez to niegodziwemu * Przysłużyć się panu swemu, * Refren.
17.    Gdy się ku bramie zbliżała, * Straży się miejskiej spytała: * "Kto serca litościwego, * Widziałeś tu Syna Mego." * Refren.
18.    Stróże Jej odpowiedzieli, * Jako natenczas widzieli. * Widzieli tu związanego, * Toć podobno Syna Twego. * Refren.
19.    Tego to czasu nocnego, * Gdzież mam szukać Syna Mego, * Ach, pójdźże aż do Annasza, * Tam Jezus pociecha nasza. * Refren.
20.    Gdy przyszła ku Annaszowi, * Złośliwemu kapłanowi, * Który pragnął śmierci Jego, * Tego Baranka cichego. * Refren.
21.    W podwórku zostać musiała, * Że Syna trapią, słyszała: * Gdy Go tam policzkowali, * Na Twarz Jego Świętą plwali. * Refren.
22.    Annasz Go sam sądzić nie chciał, * Do Kajfasza Go odesłał; * Wywiedli Go ubitego, * Krwią Najświętszą zbroczonego. * Refren.
23.    Ty, Panno, gdyś to ujrzała. * O, jak wielkiś smutek miała, * Padłaś na ziemię, omdlała, * Jak umarła, żeś została. * Refren.
24.    Od bezbożnego Annasza * Prowadzą Go do Kajfasza; * Fałszywe świadki zwołali, * Rożne winy przedstawiali. * Refren.
25.    O jak tu zelżyli Pana * Przez całą noc aż do rana! * Już był na śmierć osądzony, * W ciemną piwnicę wtrącony. * Refren.
26.    Rano się na sąd schodzili, * Jezusa przyprowadzili, * Zbitego, utrapionego, * Już sobie niepodobnego. * Refren.
27.    Najgorszym złoczyńcą zwali, * Policzki Mu zadawali, * Nie było tam z nich żadnego, * Co by nie bił Twarzy Jego. * Refren.
28.    O, jak wielką boleść miała * Matka, gdy Syna widziała * Gdy był po mieście wodzony, * Związany i zakrwawiony. * Refren.
29.    Przed Piłatem Go stawili, * I na nowo oskarżyli, * Iże wszystek lud buntuje, * Czynsz wypłacać zakazuje. * Refren.
30.    Piłat w Nim nie znalazł winy, * Ani też śmierci przyczyny; * Do Heroda okrutnego * Odsyła Pana naszego. * Refren.
31.    Tam się z Niego naśmiewali, * W białą szatę Go odziali; * Do Piłata z Nim wracają, * Aby Go skazał wołają. * Refren.
32.    Rzekł im: jaką skargę macie, * Nic godnego nie gadacie. * Nigdy nie uczynię tego, * Bym miał skazać niewinnego. * Refren.
33.    Jeżeli was w czym rozgniewał, * Przykre słowa wam powiedział, * Dam Go biczować rózgami, * Abyście byli świadkami. * Refren.
34.    Piłat nie chce czynić tego, * Na śmierć skazać niewinnego; * Ale kazał Go biczować, * Aby żydów zadowolić. * Refren.
35.    Piłat kazał Go skrępować * I polecił ubiczować. * Kaci temu radzi byli, * Że Go do swych rąk chwycili. * Refren.
36.    U pręgierza kamiennego * Biczują Pana naszego
* Kaci się wciąż wymieniają * I Panu razy zadają.
37.    Bijąc wciąż niemiłosiernie * Ranią Pana tak niezmiernie * Całe Ciało poszarpali * I Ran tysiące zadali.
38.    Jezus prawie jak bez duszy * Od nadmiaru tych katuszy * Pada na ziemię zemdlony * I Krwią własną swą zbroczony
39.    O jak wielką boleść miała * Matka, gdy na to patrzała, * Gdy szaty z Niego zdzierali, * Kaci rózgi w ręce brali. * Refren.
40.    Gdy Go do słupa wiązali, * Biczować Go zaczynali, * Wtenczas Ci się, Matko, zdało, * Ostrze Serca przeszywało. * Refren.
41.    Przyjaciele odradzali, * Na to patrzeć Ci nie dali, * Nie było nigdy takiego * Biczowania okrutnego. * Refren.
42.    A na większe pośmiewisko * I na większe ich igrzysko, * Z ciernia, z głogu przynieść dali * Koronę Mu zgotowali. * Refren.
43.    "Żeś się czynił naszym królem, * Będziesz miał koronę z bólem." * Na głowę Mu ją włożyli, * Tysiąc Ran Mu uczynili. * Refren.
44.    Głowa cierniem opleciona * I Twarz Najświętsza zbroczona * Krwią co spływa tak obficie * Za świata całego życie.
45.    "Zawitaj Królu Żydowski", * Tak wołali głośno wszyscy. * "Żeś chciał nad nami panować, * Będziemy Ci dziś hołdować." * Refren.
46.    W Rękę trzcinę Mu włożyli * I Władcę świata zelżyli * Bluźnierstwami obrzucali * Szyderczo Mu się kłaniali.
47.    Na kolana uklękali * I na twarz Mu Świętą plwali, * Trzciną Go po Głowie bili, * Więcej Ran Mu uczynili. * Refren.
48.    Krew Jego z Głowy się lała, * Jakby z źródła wypływała. * Krwi było kropli tysiące * Z Głowy Jego bolejącej. * Refren.
49.    Piłatowi Go posłali, * Ukrzyżować Go kazali, * Bo nie mieli dosyć złości, * Choć ranili Go do kości. * Refren.
50.    Gdy Piłat Jezusa ujrzał * Skrwawionego, aż się zdumiał, * Nie widział nigdy takiego, * Jak Jezusa zranionego. * Refren.
51.    Piłat Jezusa żałuje * I tłumowi okazuje, * Ale Żydzi skamienieli * Patrzeć na Niego nie chcieli. * Refren.
52.    Już się też nad Nim zlitujcie * I Jego Męki żałujcie, * "Oto człowiek" - popatrzajcie, * Jak królowi hołd oddajcie. * Refren.
53.    Jakoż Go mam na śmierć wydać, * Gdy nie mogę winy przydać, * Nie pragnijcie śmierci Jego, * Bo widzicie niewinnego. * Refren.
54.    Żydzi na to nic nie dbali, * Wszyscy głośno zawołali: * „Ukrzyżuj nam łotra tego, * Nie chcemy Go mieć żywego. * Refren.
55.    O Matuchno nasza miła, * Jaka Twoja boleść była, * Gdyś wtedy Syna widziała; * Jakżeś Ty żywa została? * Refren.
56.    Pytałaś się Magdaleny * Czy to Twój jest Syn jedyny, * A jak od niej usłyszałaś, * Padłaś na ziemię, omdlałaś. * Refren.
57.    Wszak Go już nie mogłaś poznać, * Bo Najświętsza Jego Postać * Cała się na Nim zmieniła, * Wszelkiej piękności pozbyła. * Refren.
58.    Piłat chce im Barrabasza * Na śmierć skazać za Jezusa; * Lecz oni na to nie dbają. * Strać nam Jezusa, wołają. * Refren.
59.    Żydzi "ukrzyżuj" - wołali, * Straszne krzyki wyprawiali, * "Dekretuj na śmierć Mesjasza, * A wypuść nam Barabasza". * Refren.
60.    Widząc Piłat, że nie może * Przemóc Żydów w ich uporze, * Wziąwszy wody, umył ręce, * A Jezusa podał Męce. * Refren.
61.    "Nie chcę być winien Krwi Jego, * Człowieka tak niewinnego." * Żydzi na to nic nie dbali, * Krew Jego na siebie brali. * Refren.
62.    Już nie widząc sobie rady * I bojąc się jakiej zdrady, * Skazał Piłat niewinnego * Na śmierć Jezusa miłego. * Refren.
63.    Zaraz żydzi Go porwali, * Okrutnie z Nim naigrawali;* Jak najprędzej się starali, * By Mu krzyż przygotowali. * Refren.
64.    Wielka radość u nich była, * Gdy się ich wola spełniła, * Na ramiona krzyż włożyli, * I na Golgotę pędzili. * Refren.
65.    Jakąś wtedy żałość miała, * Matko, gdyś dekret słyszała, * Że już Syn Twój ukochany * Na śmierć krzyżową skazany. * Refren.
66.    Tu się żydowie radują * I krzyż ciężki Mu gotują: * Srogie drzewo, ciężar srogi * Bierze teraz Syn Twój drogi. * Refren.
67.    Maryjo, nasza słodkości, * Napełnionaś jest gorzkości, * Gdyś ujrzała Syna Swego * Z krzyżem na ramionach Jego. * Refren.
68.    Jezus pod ciężarem krzyża, * Do samej ziemi się zniża, * Upada pod nim i mdleje, * Krew Święta zewsząd się leje. * Refren.
69.    Matko, Syn Twój najmilejszy, * Gorszy niż łotr najpodlejszy, * W ręce złych ludzi oddany, * Słaby, zbity, skatowany. * Refren.
70.    Wielka ludzi liczba stała, * Matce ujrzeć Go nie dała; * Gdzieindziej Mu zabieżała, * Tam się z Jezusem spotkała. * Refren.
71.    Tam Go już nie mogła poznać, * Bo Jego Najświętsza Postać * Zmieniła się z przykrościami, * Biczowaniem, policzkami. * Refren.
72.    Tu Twe Serce miecz przeraził, * Radości Twe wszystkie skaził, * Gdyś ujrzała zemdlonego, * Zranionego, skrwawionego. * Refren.
73.    Chciałaś krzyż z Jezusem ponieść, * Lecz nie mogłaś k'Niemu podejść, * Bo Cię kaci odpychali, * Tym boleści zadawali. * Refren.
74.    Tak się już bali oprawcy, * Że im się na drodze skończy, * Zmusili Cyreneusza, * Aby niósł krzyż za Jezusa. * Refren.
75.    Cyreneusz przymuszony, * Podźwiga krzyż Krwią zbroczony; * Ledwo trochę Mu ulżyli, * Znów na Pana krzyż włożyli. * Refren.
76.    Szarpią Go i popychają, * Bo kamienne serca mają; * Żydzi w swej zapalczywości, * Nie znają żadnej litości. * Refren.
77.    Wielu Mu towarzyszyło, * Lecz miłosiernych nie było, * By Go który pożałował, * W Jego Męce poratował. * Refren.
78.    Tylko Weronika Święta * Litością i żalem zdjęta, * Do Jezusa przystąpiła, * I chustką Mu Twarz obmyła. * Refren.
79.    Na tej chustce wyraziła * Twarz się jaka wtenczas była. * Poraniona, zakrwawiona; * I okropnie zeszpecona. * Refren.
80.    Nawet z świętą Weroniką * Co otarła Pana chustą *
Długo się nie zatrzymali * Wnet od Pana ją wygnali. * Refren.
81.    Ach! jak wielką boleść miała, * Maryja, kiedy widziała. * Pod krzyżem Synaczka Swego, * Całego Krwią zbroczonego. * Refren.
82.    I niewiasty też płakały, * Które Jezusa spotkały, * Rzekł: nie płaczcie, bom bez winy, * Płaczcie na się i na syny. * Refren.
83.    Bo dni takich doczekacie, * Kiedy z płaczem zawołacie: *  Przykryjcie nas, góry, lasy, * Bo nadchodzą straszne czasy. * Refren.
84.    Już Pan ledwo sobą włada, * Trzeci raz ciężko upada; * Lecz odpocząć Mu nie dali, * Na Golgotę popychali. * Refren.
85.    Gdy Go w pół góry przygnali, * A odpocząć Mu nie dali, * Upadł tam ciężko na ziemię, * Zranił Swą Twarz o kamienie. * Refren.
86.    Ty Matko, gdyś to widziała, * O jak wielkąś boleść miała, * Gdy Mu odpocząć nie dali, * By szedł w górę, przymuszali. * Refren.
87.    Tu Go ze szat obnażają, * Skórę wraz z szatą zdzierają: * Gorzki napój zgotowali, * I tam w mdłości Go wskrzeszali.
88.    Gdy do Golgoty dotarli * To zaraz Go z szat odarli * Przez to cierpień dołożyli * Na wstyd Pana wystawili. * Refren.
89.     Tam szaty z Niego targali, * Skórę wraz z szatą zdzierają: * Jakąś boleść wtenczas miała * Kiedyś nagiego widziała. * Refren.
90.    Tu Go także napawali, * Octu z żółcią namieszali, * By się nad Nim napastwili * I Męki Mu przyczynili. * Refren.
91.    Katowie Go pochwycili * I na krzyż Go porzucili; * Prawą Rękę sprostowali, * Wielkim gwoździem przykowali. * Refren.
92.    Nawet gwoździe tępe były, * Zanim dłonie Mu przebiły, * Wiele razy kat uderzył, * Nim Mu Rękę gwóźdź przemierzył. * Refren.
93.    Lewą Rękę dociągali, * Powróz u niej uwiązali, * Wyciągnęli słabe kości, * Nie mieli żadnej litości. * Refren.
94.    Nogi na krzyż położyli, * Wielkim gwoździem przerazili, * Gdyś te młoty usłyszała, * O jak wielkąś boleść miała. * Refren.
95.    Gwoździe Ręce przebijały, * Twoje Serce przeszywały, * Bo wszystkie Męki Jezusa * Przeszywały Twoją Duszę. * Refren.
96.    Na krzyżu Go rozciągnęli * W Ręce, Nogi gwoździe wbili * Nowe Krwi płyną strumienie * Za ludzkości odkupienie. * Refren.
97.    Już krzyż do góry dźwigają, * Rany się tak rozdzierają, * Iż się Krew potokiem leje, * Maryja wszystka truchleje. * Refren.
98.    Jezus, gdy na krzyżu wisiał * Przybity, do nieba wzdychał: * "Wejrzyj, Ojcze, na Me czyny, * Odpuść grzesznym ludziom winy”. * Refren.
99.    Gdy Go z krzyżem postawili, * Nagle do skały spuścili, * Ciało Jego się wstrząsnęło * I Krwią Najświętszą spłynęło. * Refren.
100.   Bo Najświętsze Jego Rany, * W Rękach się porozrywały. * Krew, obficie wypłynęła * Z Rąk, z Nóg, z Głowy, * Z Jego Ciała. * Refren.
101.   Gdy Matka nagle spojrzała, * Syna na krzyżu ujrzała, * Od ziemi podniesionego, * Całego Krwią oblanego. * Refren.
102.   Tu Twe Serce miecz przeraził, * Radości Twe wszystkie skaził, * Padłaś na ziemię omdlała, * Boś największą boleść miała. * Refren.
103.   Potem się ku Niemu rwała, * Aby bliżej krzyża stała. * Bo tam wiele ludu było, * Co na tę Mękę patrzyło. * Refren.
104.   A gdy przyszła ku krzyżowi. * Ku najmilszemu Synowi, * Była na ziemi Krew Jego, * Jak Baranka niewinnego. * Refren.
105.   Żydzi z Pana urągają, * O suknię losy miotają; * A On modli się: O Panie! * Odpuść im to urąganie! * Refren.
106.   Gdy z Jezusa tak szydzili, * Urągali i bluźnili, * Ty, Matko, gdyś to słyszała, * Wielkąś boleść w sercu miała. * Refren.
107.   Pan Jezus na krzyżu wisiał, * Do Ojca ze łzami wzdychał, * A to za wszystkich grzeszników * I za swoich krzyżowników. * Refren.
108.   Aby gorzka Jego Męka, * Wszystka doznana udręka, * Wszystkim była na zbawienie * I na wieczne odkupienie. * Refren.
109.   Gdy się do miasta wrócili * I Jezusa opuścili, * Tyś Matko przy Nim została, * Twardy krzyż obejmowała. * Refren.
110.   Maryja pod krzyżem stała, * Z płaczem do Syna wołała: * "Przemów do Mnie jakie słowo, * Bo omdlewam znów na nowo". * Refren.
111.   Pan Jezus Matkę Swą zoczył, * Choć Mu Krew zalała oczy, * Słowa te ku Niej skierował, * By Jej smutku pofolgował. * Refren.
112.   "Przystąp ku Mnie, Matko miła, * Bo się godzina zbliżyła. * Za wszystko Ci dziś dziękuję, * Gdy z tego świata zstępuję. * Refren.
113.   Oto tego ucznia Mego * Weźmij za Syna Swojego; * Janie, oto Matka Twoja, * Weź Ją pod opiekę swoją. * Refren.
114.   A gdy się już wykonało, * Jak proroctwo powiedziało. * Boże, Ojcze, w Ręce Twoje * Już oddaję duszę Moją." * Refren.
115.   Maryja pod krzyżem stała, * Z płaczem na Syna patrzała. * On Ją w opiekę Janowi * Oddaje swemu uczniowi. * Refren.
116.   Matuchna pod krzyżem mdleje, * Cała natura truchleje. * Słońce gaśnie w sam dzień biały, * Ziemia drży, pękają skały, * Refren.
117.   Potem Głowę swoją skłonił * I Ducha Swego uronił. * W Ręce Ojca Niebieskiego, * Dla zbawienia człowieczego. * Refren.
118.   Matuchna, gdy zrozumiała, * Że Syna już postradała, * Żalem Serce Jej zabiło, * Gdy Swój wielki skarb straciło. * Refren.
119.   Bo tak wielką boleść miała, * Że tak jakby martwa stała, * Gdy widziała Syna Swego * Na krzyżu umęczonego. * Refren.
120.   Tutaj wszystkie Jej radości * Odmieniły się w gorzkości. * Serce Jej było zranione, * Ostrym mieczem przebodzone. * Refren.
121.   O jakżeś bardzo pragnęła, * Abyś Ciało z krzyża zdjęła; * Żadnej rady tu nie było, * A już ciemno nadchodziło. * Refren.
122.   Aż tu z Boskiej Opatrzności * I z nie kłamanej miłości * Józef i Nikodem śmiało * Proszą Piłata o Ciało. * Refren.
123.   O, jakżeś się radowała, * Gdyś przychodzących ujrzała, * Byli to święci mężowie, * Twojego Syna uczniowie. * Refren.
124.   A kiedy się przybliżyli, * Wnet Matuchnę pozdrowili, * Gorzko razem z Nią płakali, * Bo Jezusa miłowali. * Refren.
125.   Józef, Nikodem stanęli, * Aby Ciało z krzyża zdjęli. * Które gdy z krzyża spuścili, * Na Łonie Matki złożyli. * Refren.
126.   A potem się tym zajęli, * Straszne gwoździe wyciągnęli, * A Ciało lekko złożyli, * Tę usługę uczynili. * Refren.
127.   Acb! największą boleść miała * Maryja, gdy piastowała, * Ciało Synaczka Swojego, * Niewinnie zamęczonego. * Refren.
128.   "Podajcie mi Ciało Jego, * Chcę Go mieć, choć już zmarłego." * Na Łono Go Jej złożyli * I wszyscy się doń zbliżyli. * Refren.
129.   Jan Święty Rany całuje, * Magdalena lamentuje, * Józef i Nikodem stali, * Ciało Najświętsze trzymali. * Refren.
130.   "Siedem mieczów przeraziło, * Serce Moje z wielką siłą, * Gdy nie widzę Syna Mego, * Zdrowej cząstki Ciała Jego. * Refren.
131.   Matko, jak Ty lamentujesz, * Gdy Ciało Syna piastujesz. * O jakżeś nad Nim wzdychała, * Rzewnymi łzami płakała. * Refren.
132.   Widziałaś, jak Ręce, Nogi * Przeraził ten to gwóźdź srogi, * Włócznia Serce otworzyła, * To jest dziwnym, żeś Ty żyła. * Refren.
133.   W Głowie Rany otworzone, * Oczy nie znać, zakrwawione, * Z Ciała jedna Rana była, * Którą złość ludzka zrobiła. * Refren.
134.   Józef, Nikodem mówili * I Pannę Marię prosili, * Aby Ciało namaścili * I w grobie Je położyli. * Refren.
135.   Matuchna im odmawiała, * Ciała jeszcze dać nie chciała. * "Ach, jeszcze Mi Go nie bierzcie, * Raczej Mnie z Nim wraz pogrzebcie". * Refren.
136.   Rzekł Jan Święty: "Matko miła, * Proszę, byś już przyzwoliła, * Bo już zaraz dzień się chyli, * Nie ma czasu ani chwili". * Refren.
137.   Na prośbę Jana Świętego, * Oddała już Syna Swego, * By Go ze czcią namaścili, * W prześcieradło otulili. * Refren.
138.   Przyjaciele Ciało wzięli, * W prześcieradło uwinęli, * Balsamem Je namazali * W nowym grobie pocbowali. * Refren.
139.   Gdy Ciało przygotowali, * Obmyli i namazali, * Nieśli Go ku pochowaniu, * Przy obfitym łez wylaniu. * Refren.
140.   Grób kamieniem przywalili, * I tak pogrzeb zakończyli. * Wszyscy nad grobem płakali, * Bo Jezusa miłowali. * Refren.
141.   Przez Twe smutki i gorzkości, * O Matko, pełna miłości, * Proś za nami Syna Swego, * Zjednaj nam łaskę u Niego. * Refren.
142.   O szanowna i wielebna * Tyś jest Matko, tak chwalebna, * Nie opuszczaj nas w potrzebie, * Którzy wołamy do Ciebie. * Refren.
143.   Weź nas wszystkich pod obronę, * A trzymaj nas, grzesznych, stronę, * Którzy do Ciebie wołają, * Twojej pomocy żądają. * Refren.
144.   A gdy już będziem umierać, * Racz Ty i Twój Syn przy nas stać, * Uproś nam łaskę stateczną, * A po śmierci chwałę wieczną. * Refren.
145.   Jezu, najsłodszy nasz Panie, * Racz przyjąć nasze wołanie, * Racz do Serca łaskawego, * Przyjąć człowieka grzesznego. * Refren: O Maryja, o Maryja! * Jak wielka twa żałość była. Amen.
V. Matko Najboleśniejsza wstaw się dziś za nami.
R. Do Boga, Syna Twego, za Twymi sługami.
V. Panie, wysłuchaj modlitwy nasze,
R. A wołanie nasze niech do Ciebie przyjdzie.
V. Módlmy się. Boże, w którego Męce, według proroctwa Symeonowego, najsłodszą duszę chwalebnej Dziewicy Matki Maryi miecz boleści przeniknął: daj nam łaskawie; ażebyśmy, którzy Boleści Najświętszej Panny ze czcią rozpamiętywamy, za przyczyną Wszystkich Świętych, wiernych Krzyżowi Twojemu, szczęśliwy Męki Twojej skutek osiągnąć zdołali. Który żyjesz i królujesz w jedności Ducha Świętego, Bóg na wieki wieków.
R. Amen.

2
Mam serdeczną prośbę do Pana, czy mógłby zeskanować stronę tytułową tego modlitewnika i wysłać na mój adres e-mail?. Będę bardzo wdzięczny za pomoc.

3
Prawidłową wersją jest: Panie w ofierze
Podaję za śpiewnikiem Śpiewnik dla ludu katolickiego uł. Gillar i Hoffmann Bytom 1908
Zapewne chochlik druku sprawił, że znikło "e" w innych wydaniach...

4
Prośby o pomoc / Odp: Pieśni Maryjne
« dnia: 19-12-2018, 00:05:24 »
Wracając do tematu głównego odnośnie wskazanych "pieśni" o tematyce Maryjnej.
To, że znajdują się one w współczesnych wydaniach to zatwierdzone przez "władzę kościelną" o niczym nie świadczy. Bo owa "władza kościelna", która sobie przypisuje i uzurpuje sobie ten zaszczyt nie jest władzą kościelną ze względu na odstępstwo od wiary katolickiej. Zgody wydają heretycy moderniści na usługach masonerii. Wcześniej bo zaczęto to na większą skalę już w latach 40-tych XX wieku. A doszczętnie się ulokowali od heretyckiego Vaticanum II podmieniając i odkształcając wiarę katolicką na inną werbując zwiedzionych Katolików do swojej sekty bez wychodzenia z ławki kościelnej.
I tak oto mamy tak osty i ciernie w śpiewnikach kościelnych. które usuwają bogate w treść pieśni kościelne.
Jeżeli jakiś organista chce korzystać z śpiewnika, to polecam wszystkie wydania do 1940 roku. Powyżej co posiada o ile nie znajdzie się grupa chętnych zapaleńców do stworzenia śpiewnika katolickiego dla organistów można sobie najwyżej swoje cztery litery podetrzeć i spalić. Tyle są warte te nowe śpiewniki, szkoda pieniędzy.
Obecnie wydaję modlitewnik na kanwie przedwojennych modlitewników.
Wracajmy do Źródła, do Tradycji Apostolskiej zerwanej po heretyckim Vaticanum II. Obecnie heretycy zawłaszczyli sobie kościoły, my Rzymscy Katolicy mamy zachowaną wiarę katolicką, która daje nam w Kościele Świętym zbawienie. Bo tylko w Kościele Świętym jest zbawienie, a nie w sekcie masońskiej tzw. kościoła posoborowego, która małpuje Kościół Święty a w rzeczywistości Nim nie jest i nigdy nie będzie. Lecz poprzez swój fałszywy bałwochwalczy ekumenizm ewoluuje do powstania jednej światowej religii.

5
Prośby o pomoc / Odp: Pieśni Maryjne
« dnia: 18-12-2018, 23:56:42 »
Muszę się tym podzielić, he, he. W jednej parafii w Ustrzykach, proboszcz sie wręcz obraża i ma pretensję do organistki, że nie chce grać piosenek religijnych na mszach. Ma z tym kłopoty, bo jest tradycjonalistką i gra pieśni tradycyjne. Kogo tu uczyć liturgii?

To co tam jeszcze robi ta Pani organistka Rzymsko-Katolickiej Wiary w sekcie masońskiej? Choruje na schizofrenię?
A pana w sutannie w przebraniu za księdza, ze względu na jego odstępstwo od wiary katolickiej nie ma co się słuchać dopóki nie wróci na Łono Kościoła Świętego.

6
Całość tej pieśni znajdziemy w modlitewniku Droga do nieba wyd. 7 1911 Nakładem Fr. Gielnik pod numer 383.

7
Pytanie do knrdsk_1
Można poznać źródła z jakiego modlitewnika został zaczerpnięty tekst z 14 zwrotkami tejże pieśni?
Warto byłoby uzupełnić też takie informacje także przy innych publikowanych pieśniach. To są bardzo ważne kwestie.

8
Czy można otrzymać zdjęcia zawartości modlitewnika?

9
Pieśni na Adwent / Odp: Chrysus Król do nas przychodzi
« dnia: 13-10-2018, 23:01:38 »
W modlitewniku Droga do Nieba w wydaniu z nutami jest podany zapis melodii jako gregoriańska. Modlitewnik ten jest z wyd. 2001 roku.

10
Ktoś zna melodię tej pieśni lub na jaką można by było zaśpiewać?

11
Pieśni na Wielki Post / Odp: O Jezu mój o Zbawco mój [nuty]
« dnia: 14-02-2018, 02:40:19 »
Źródło: Ś.P. Władysław Radwan, organista Makowski - Wierzę w życie wieczne s. 109. Owe zwrotki jako oddzielna pieśń została zamieszczona w śpiewniku pogrzebowym Sz.P. Stanisława Stopy - W drodze do domu Ojca.

12
Prośby o pomoc / Odp: Szukam pieśni ,,O Jezu ufam Tobie''
« dnia: 09-02-2018, 20:56:02 »
Dziękuję. Natomiast wiadomo co to za śpiewnik?

13
Prośby o pomoc / Odp: Szukam pieśni ,,O Jezu ufam Tobie''
« dnia: 09-02-2018, 20:54:32 »
A zapis nutowy Pan posiada tej pieśni?

14
Nikt nic...?
Jest to pieśń pogrzebowa wykonywana na Podlesiu.

15
Prośby o pomoc / Odp: Szukam pieśni ,,O Jezu ufam Tobie''
« dnia: 09-02-2018, 05:57:50 »
Widzę, że temat zapisu tekstu tej pieśni został powtórzony, więc jeszcze raz wklejam materiał.

Nie wiem czy o tę pieśń chodzi, ale po powyższych słowach sugerując się, zapewne o tę pieśń chodzi:

1. O Jezu ufam Tobie, bo Twoje ręce obie * wskroś zranione niosą łaskę życia cud. * I biedne nasze dusze podnosisz w ufnej skrusze * i uświęcasz łzy i trud.
2. O Jezu ufam Tobie, choć serce łka na grobie, * naszych szczęść zdeptanych, zmarnowanych lat, * Niech Twoja Krew i Woda pokrzepi jak ochłoda, * pokój da i lepszy świat.
3. O Jezu ufam Tobie i dziś i w każdej dobie, * W lękach śmierci gdy się zacznie Boży Sąd. * Uchwycę się Twej dłoni byś wywiódł z czarnej toni * na niebiański cichy ląd.

Melodię znam, natomiast nie mam zapisu nutowego. Jeśli ktoś posiada zapis nutowy to będę wdzięczny.

16
Pieśni za zmarłych / Odp: Na skrzydłach pieśni
« dnia: 09-02-2018, 05:54:59 »
Znam więcej zwrotek tej pieśni:

[1] Na skrzydłach pieśni z duszy czcią przejętej, * łzawa modlitwo, spiesz w niebiański próg.  * Wyjednaj z nieba łaski promyk święty,  * wszak Ojcem naszym miłosierny Bóg. * Wyjednaj z nieba łaski promyk święty,  * Jej nigdy nie odmawia Bóg.

*[2] Bo Bóg jak Ojciec kochający dzieci, * choć musi karcić ... (???)

[3] Gdy z sercem pełnym miłości i wiary * zwracam ku niebu swe oczy wśród łez,  * przebaczy Stwórca to, co godne kary  * i ciężkiej doli wnet położy kres.
[4] Bo prędzej zbraknie wody w oceanie * i zbraknie słońca, co na niebie lśni, * niż Twojej łaski, Ojcze nasz i Panie, * zabraknie temu, kto Cię z serca czci!

* Tu jest nagranie tej pieśni:
https://www.youtube.com/watch?v=AN3nFLg1qLE
Jest tam 2 zwrotka, lecz nie mogę jej dokładnie zapisać tekstu. Czy ktoś potrafi?

17
Pieśni za zmarłych / Odp: Ciągnij, ciągnij o wybrana
« dnia: 09-02-2018, 05:50:59 »
Posiada ktoś nuty do tej pieśni?

18
Prośby o pomoc / Odp: Szukam pieśni ,,O Jezu ufam Tobie''
« dnia: 09-02-2018, 05:20:10 »
Nie wiem czy o tę pieśń chodzi, ale po powyższych słowach sugerując się, zapewne o tę pieśń chodzi:

1. O Jezu ufam Tobie, bo Twoje ręce obie * wskroś zranione niosą łaskę życia cud. * I biedne nasze dusze podnosisz w ufnej skrusze * i uświęcasz łzy i trud.
2. O Jezu ufam Tobie, choć serce łka na grobie, * naszych szczęść zdeptanych, zmarnowanych lat, * Niech Twoja Krew i Woda pokrzepi jak ochłoda, * pokój da i lepszy świat.
3. O Jezu ufam Tobie i dziś i w każdej dobie, * W lękach śmierci gdy się zacznie Boży Sąd. * Uchwycę się Twej dłoni byś wywiódł z czarnej toni * na niebiański cichy ląd.

Melodię znam, natomiast nie mam zapisu nutowego. Jeśli ktoś posiada zapis nutowy to będę wdzięczny.

20
Warto poszukać w bibliotekach wojewódzkich.

21
Jest TYLKO JEDEN RYT RZYMSKI!!!
Najzupełniej się z panem nie zgodzę. Od ręki potrafię wymienić kilkanaście rytów rzymskich i to w zupełności pomijając ten nieszczęsny opublikowany przez Pawła potrzykroć szóstego.[/quote]

Szanowny Panie, Ryt Rzymski jako główny jest Jeden. Natomiast to z niego jako Matki wszystkich rytów Rzymskich powstały inne ryty, które są zatwierdzone przez św. Piusa V papieża w Bulli Quo Primum Tempore. Proszę zauważyć, że tylko te ryty, które miały w 1570 roku!!! co najmniej 200 lub więcej lat. Dlaczego? Aby w dobie rozpoczętej rewolucji protestanckiej nie było żadnych wątpliwości, czy ów ryt jest wolny od herezji protestanckiej czy też nie. Natomiast myli Pan wielość rytów zatwierdzonych z formami rytu. A to są dwie różne sprawy. A wiadomo, że ryt Rzymski nie może być stopniowalny, bo wtedy zaprzecza:
1. że jest Jeden Pan Bóg w Trzech Osobach Boskich
2. że jest Jeden Święty Katolicki i Apostolski Kościół
3. że jest jedno prawo modlitwy lex orandi, które jest wyrazem prawa wiary lex credendi.
Ponadto, nowa msza nie należy do Rytu Rzymskiego, ani też nie może stanowić jedną z wielu form rytu Rzymskiego, ponieważ zakazuje tego moc po wieczne czasy Bulli Quo Primum Tempore św. Piusa V papieża.
Wykazane jest, że nowa msza powstała wg wytycznych masonerii przy współpracy ażże 6 heretyków protestantów, którzy poprzez analizę wykreślali wszystko to, co mogło niejako urażać heretyków. Nowa msza nie należy do Kościoła Świętego, stąd też jest nieważna, nielegalna, heretycka (sprotestantyzowana, zjudaicyzowana, zhumanizowana). To zapowiedziana ohyda spustoszenia w Piśmie Świętym, oraz wypełnienie proroctwa Matki Bożej w La Salette, która grzmiała, że na krótki czas przed powtórnym przyjściem Pana naszego Jezusa Chrystusa, nie będzie ważnie sprawowanej Mszy Świętej w Kościele Świętym. Oczywiście to nie ma nic przeciwko z nakazem Pana Jezusa, który postanowił, aby czynić to na Jego Pamiątkę po wieczne czasy. Ponieważ Msza Święta oficjalnie została zniesiona w Kościele Świętym i zastąpiona cielcem bałwochwalczym, a Msza Święta sprawowana jest jedynie w katakumbach, bądź za zgodą tzw. biskupów sekty masońskiej tzw. kościoła posoborowego, która to sekta poprzez fałszywy ekumenizm ewoluuje do powstania jednej światowej religii tj. antykościoła antychrysta realizując plan masonerii Nowego Porządku Świata (NWO). Nieważne są również wszelakiego rodzaju indulty zezwalające na sprawowanie takiej Mszy Świętej, bo tej Mszy Świętej nikt nie może zakazać, ani też nic zmienić ani narzucić nic innego nikomu. Każdy kapłan zobowiązany jest tylko i wyłącznie po wieczne czasy sprawować Najświętszą Ofiarę Mszy Świętej Wszechczasów. Jakiż to będzie ogromne zawodzenie i płacz na Sądzie Bożym u każdego przede wszystkim kapłana jakiego stopnia by nie był mianowany nawet papieże, a także i wierni, za to sprzeniewierzenie w wierze, za odstępstwo w wierze rzymsko-katolickiej. Jakaż wielka odpowiedzialność przed Panem Bogiem za to całe judaszowe zdrajstwo będą musielić wszyscy odpowiadać, jeśli się nie opamiętają za wczasu i się nie nawrócą powracając na Łono Kościoła Świętego odrzucając herezję modernistyczną.
Nowa msza, nowa teologia wyzwolenia i humanizmu, trwanie w sekcie masońskiej tzw. kościoła posoborowego i jej akceptacja wraz z przyjmowaniem jej warunków dla Rzymskiego Katolika jest nie do pogodzenia z wiarą rzymsko-katolicką!!!

22
Mała uwaga Drodzy zacni Przedmówcy!
Po pierwsze, nie ma żadnych form Rytu Rzymskiego dzielącego się na zwyczajny czy nadzwyczajny. Jest TYLKO JEDEN RYT RZYMSKI!!! Jeżeli ktoś ma z tym problem, to zalecam studiowanie Bulli Quo Primum Tempore św. Piusa V papieża oraz dokładną analizę powstawania masońskiego heretyckiego niekatolickiego (sprotestantyzowany, zjudaicyzowany, zhumanizowany) i nielegalnego rytu nowej mszy.
Po drugie, co do odmawiania przez kapłana Kanonu. Jako wiernego uczestniczącego we Mszy Świętej jakieś przygrywki w tym czasie uważam za niedorzeczne. Brak szacunku do ciszy!!! Myślę, że zamiast organista miałby w tym momencie (najczęściej po Podniesieniu) bzdęgolić (przepraszam za określenie), które też niestety u wiernych nie pozwala na skupienie myśli w rozważaniu Męki i Śmierci Pana Jezusa, lepiej mu było, aby w tym momencie po skończonym zagraniu Sanctus klęcząc adorował i rozważał Mękę i Śmierć Pana Jezusa. Wiem, ze może się tu ktoś znaleźć, twierdząc, że po Podniesieniu organista kiedyś grał pieśni o Najświętszym Sakramencie. Tyle że tu trzeba wspomnieć, to jest rodzaj Mszy Ludowej śpiewanej stąd powstawały owe pieśni mszalne podzielone na części odpowiadające Mszy Świętej jak Introit, Gloria, Ewangelia, Credo itp.
Natomiast, gdy nie jest to Msza Ludowa śpiewana powinno zachować się ciszę, bo nawet we Mszy Ludowej śpiewanej mamy przeważnie 1 lub 2 zwrotki w zależności od danej pieśni mszalnej po Podniesieniu.
To tyle moich uwag. 

23
Witajcie, proszę o pomoc.
Czy posiada ktoś całość pieśni pogrzebowej śpiewanej wg melodii Z dawna Polski Tyś Królowo śpiewanej na Polesiu:

1.   Z Przenajświętszej Mszy Ofiary, Panie nasz, *  Przebacz Jezu zmarłym karę, Chryste nasz. * Przez Maryi przyczynienie, * Świętych Pańskich się wstawienie, * Daruj winy, skróć cierpienie * Jezu nasz.
2.   Matko nasza litościwa, Maryja, * Ach przemów do Syna słowo, Maryjo, * Prowadź dusze przed Tron Boga, * Niech jej minie kara sroga * Uproś litość Matko Droga, * Maryjo.

24
Ostatni dzwon (1 wersja)

[1] Ostatni dzwon, ostatni dzwon, * Jak wiele dusz obudził on. * Gdy przyjaciele żegnałem Was, * Słyszałem dzwon ostatni raz.
[2] Nie żyją już radosne dni, * Choć pamięć ich tak świeża tkwi. * I wiele, ach, nie żyje już * Wesołych tych młodzieńczych róż.
[3] Podobny mnie też czeka los, * Żałobna pieśń i smutku głos. * W dolinie wiatr rozniesie wzdłuż * I śladu zeń nie będzie już.
[4] Ostatni dzwon, ostatni dzwon, * Jak wiele dusz pobudza on. * A tak nie ja, lecz będzie on, * Opiewać ten ostatni dzwon.
[5] A gdy zasnąłem tym twardym snem, * Nie zbudzi dzwon ni jego hymn. * Bo dusza ta opuszcza was, * Nie zbudzi dzwon ostatni raz.
[6] Ostatni raz żałobny ton, * Przy pożegnaniu w rozstaniu on. * W trumnie na cmentarzu prowadzi on, * W dolinie ciszy, gdzie wieczny dom.

Ostatni dzwon (2 wersja)

[1] Ostatni dzwon, ostatni dzwon... * Jak wiele Dusz pobudza on. * O błogich dniach, o miejscach tych, * Gdziem ujrzał świat, dom ojców mych. * Refren: [: Najmilsi tam, żegnają Was, * Słyszałem dzwon ostatni raz :]. /2x/
[2] Nie ujrzę ja, tych błogich dni, * Choć pamięć ma wciąż o nich śni. * Nie ujrzę ja, nie ujrzę już, * Tych błogich dni, kwiatów i zórz. * Refren: [: I żaden ich nie zbudzi ton, * Nie zbudzi ich ostatni dzwon :]. /2x/
[3] Podobny i czeka mnie los, * Żałobną pieśń i smutku głos. * W dolinie wiatr rozniesie wzdłuż, * I przyjdzie Pan, wieszcz innych już... Refren: [: I już nie ja, lecz będzie On, * Opiewał w snach ostatni dzwon... :] /x2/

Ostatni dzwon (3 wersja)

[1] Ostatni dzwon, ostatni dzwon, * Jak wiele dusz pobudza on.  * Gdy swą rodzinę, żegnałem was, * Słyszałem dzwon ostatni raz.
[2] Nie ujrzę już radosnych dni,  * choć pamięć ich świeża się tkwi; * I wielu z nich nie żyje już  * Młodzieńczych tych wesołych dusz.
[3] Podobny mnie też czeka los, * Żałobne pieśni, smutny głos  * W dolinie wiatr rozniesie wzdłuż * I śladu tego nie będzie już.
[4] W mogile ciemnej położą cię * I żółtym piaskiem zasypią cię, * Słońce promieniem ogrzeje grób. * Kochana(y) mamo/siostro (tato/bracie) – spoczywaj tu.
[5] Ostatni dzwon, ostatni dzwon, * Jak wiele dusz pobudza on. * A jak nie ja, to będzie on, * Obcować ten ostatni dzwon.
[6] Przy pogrzebaniu ostatni dzwon  * W trumnie na cmentarz prowadzi on, * W krainę ciszy, gdzie wieczny dzwon, * Prowadzi ten ostatni dzwon.
[7] A gdy zaśniemy wiecznym snem, * Nie zbudzi dzwon i jego hymn, * Bo dusza Twa spoczywa w nas, * Nie zbudzi dzwon ostatni raz.
[8] O Boże mój, już zniosłeś dni, * Co najpiękniejsze były mi, * I chociaż śmierć już przy mnie jest * Ja będę żyć w ojczyźnie tej.


Ostatni dzwon (4 wersja)

[1] Ostatni dzwon, ostatni dzwon, * do niebios bram rozdziera się.  * Rodzinę swą, przyjaciół swych, * pożegnasz już ostatni raz.
[2] Niech Bóg ci da nagrodę swą, * po trudach swych spokojnie śpij. * Na krótki czas, żegnamy cię, * bo Bóg i nas powoła tam.

25
Istnieje aż 4 lub 5 wersji tej pieśni.

Strony: [1] 2 3