Ostatnie wiadomości

Strony: 1 ... 6 7 [8] 9 10
71
Śpiew a liturgia / Odp: Pieśniolotek SEPTUAGESIMAE - jakie pieśni podczas mszy Przedpościa i Wiel.Postu?
« Ostatnia wiadomość wysłana przez mao dnia 12-03-2020, 12:13:09 »
Toruń, kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i bł. ks. Stefana Frelichowskiego, II niedziela WP, 8 marca 2020, Msza święta w klasycznym rycie rzymskim 13:45

Missa XVII (Kyrie ad libitum), Credo III

(wej): "Bądź mi litościw" (2 zwr.)
In: Reminiscere (Graduale Romanum 1961 r.)
Gr. Tribulationes (psalmodia V ton całość)
Tr. Confitemini Domino (od wersu 2.2 psalmodia II ton)
Off. Meditabor (Graduale Romanum 1961 r.) / "Dziękujcie Panu, bo jest dobry" (4 zwr.)
Co Intellige (Graduale Romanum 1961 r.) / "Ja wiem, w kogo ja wierzę" (3 zwr.), "Boże w dobroci" (3 zwr.)
Ost. Ewangelia: cisza
(wyj) "Ojcze z Niebios"
72
Zabrze, kościół p.w. św Jadwigi, II Niedziela Wielkiego Postu, 8 marca 2020, Msza Święta w Klasycznym Rycie Rzymskim, godz. 18:00, organy i śpiew: BŻ

Aspersja: Asperges me
In: Reminiscere (wg Graduału Piotrkowskiego)
Missa XVII (Kyrie A), Credo III
Grad: Tribulationes (wg Chants Abrégés z 1930 r.)
Tr:  Confitemini Domino (wg Chants Abrégés z 1930 r.)
Off: Meditabor (wg Graduału Piotrkowskiego) / "Bądź mi litościw" (3 zwr.)
Po podniesieniu cisza
Co: Intellige (wg Graduału Piotrkowskiego) / "Jezu Jezu do mnie przyjdź" (3 zwr.)
Post Missam: Ave Regina coelorum, "Któryś za nas" x3, "I Ty któraś" x3
73
Śpiew a liturgia / Odp: Pieśniolotek SEPTUAGESIMAE - jakie pieśni podczas mszy Przedpościa i Wiel.Postu?
« Ostatnia wiadomość wysłana przez knrdsk1 dnia 08-03-2020, 11:14:49 »
Wrocław, kościół p.w. NMP na Piasku, II Niedz. Wielkiego Postu, 08 marca 2020, Msza Święta w Klasycznym Rycie Rzymskim, godz. 9:00; C: XIB, m:15; o: AS, s: KZ, TD, AI + LT (cyw).

Przed Mszą (8:30) Godzinki o Niepokalanym Poczęciu NMP (TD);

In: Reminiscere;

Missa XVII, Credo I;

Grad: Tribulationes [psalmodia, poza częściową intonacją i szczątkowym zakończeniem],
Tr: Confitemini Domino (wg nut jedynie część intonacji i zakończenie (od części przed *) ostatniego wersu, reszta prostą psalmodią II tonu - jak zwykle nakazana przez Duszpasterza konieczność skrótów);
Of: Meditabor / O Krwi najdroższa (3 zwr.)
Co: Intellige / Bądźże pozdrowiona  (8 zwr., z powt.)
Ost. ewang.: Ave Regina coelorum;
Suplikacja:  Święty Boże (wobec zagrożenia koronawirusowego);
Zakończenie: O Matko miłościwa (całość wg Siedl. '93: 5 zwr.)
74
Pieśni na Wielki Post / Daj nam Chryste wspomożenie w śpiewniku poznańskim [nuty, MIDI]
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Tradycja.Poznań dnia 07-03-2020, 19:55:15 »
1. Daj nam Chryste wspomożenie, – Daj boleści wysławienie Panny Maryi, Matki Twéj.

2. Która wónczas boleść miała, – Kiedy na Cię poglądała, na krzyżu zawieszonego.

3. Stała Matka boleściwa, – Pod krzyżem bardzo smutliwa, na którym Jéj Syn wisiał.

4. Stojąc, k' niemu wzniosła oczy, – Żądając z Nieba pomocy: Boga Ojca niebieskiego.

5. Mówiąc, mój Synu najmilszy, – Me smutne serce pocieszy; przemów słowo łagodliwe.

6. Słyszę i że z łotrem gadasz, – A na mnie nie pamiętasz, któram Ciebie porodziła.

7. Wejrzyj na moje ubóstwo, – Udręczenie i sieroctwo, które zewsząd nadchodzi.

8. Potém do Syna wołała, – l narzekając, wzdychała, żądając pocieszenia!

9. Przemów, przemów słowo do mnie, – Aże mnie boleść ominie, którą jestem ! napełniona. [sic!]

10. Pan Jezus na krzyżu wisząc, – Na boleść Swéj Matki patrząc, – A sam też nie mniejszą cierpiąc.

11. Nie rzekł do Niéj ani Panno, – Bo temu czasu nie było łagodnego rozmówienia.

12. Ale Jéj rzekł, jako srogo – Nadewszystko przykre słowo: Niewiasto, oto Syn Twój!

13. Potém rzekł do zwolennika, – Do swojego miłośnika: Janie, oto Matka Twoja.

14. Na poły wszystka umarła, – Zemdlawszy, na ziemię padła od smutku bardzo wielkiego.

15. Przez Twe, Chryste, umęczenie, – Daj nam grzechów odpuszczenie,
– A potém duszne zbawienie, – Z Tobą wieczne królowanie,             Amen.


Teofil Klonowski: „Szczeble do nieba”, Poznań 1867, t.I, str. 235, pieśń 130.

W załączniku melodia z Klonowskiego, MIDI, nuty PDF i MuseScore spakowane w archiwum ZIP.
75
Pieśni na Wielki Post / Będąc przestraszony w śpiewniku poznańskim [nuty, MIDI]
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Tradycja.Poznań dnia 07-03-2020, 17:19:39 »
1. Będąc przestraszony tak dziwnym widokiem, – Że się Bóg swojéj śmierci lęka!
– W Ogrójcu, gdy widzę na modlitwie okiem, – Dla mnie mizernego człowieka! – Ma umrzeć Stwórca ziemi Nieba,
– Czegóż na spodziewać się trzeba? – Którzy, nie jak Bogu, – Przy swym złym nałogu – Czynim wielkie zniewagi.

2. Postępując daléj myślą w téj podróży, – Widząc, że już Boga imają; – Pragnienie mnie bierze, abym patrzał dłużéj,
– Co za przyczynę tego mają. – Nie widzę, tylko dobroć Pana; – Ta rana Jemu jest zadana, – Którą dla zbawienia
– Ludzkiego plemienia – Poniósł, bym był zbawiony.

3. Stawia się już Pan nasz wysadzonym sobie, – Którzy Go mają dekretować; – Okazuje im się w najlichszéj osobie,
– Chcąc całemu światu pokazać: – Żem ja Bóg, mógłbym czynić siła, – Ale mnie miłość zwyciężyła,
– Która dla każdego, – Chociaż najgorszego, – Przy skrusze dać się rada.

4. Idąc za tym torem, którym, Boga włócząc, – Złość żydowska drogę toruje,
– Od zaczętéj męki nic mu nie folgując, – Owszem więcéj męczarń gotuje; – A za co? za to, że nic złego
– Nic czynił; dla stworzenia swego – idzie obciążony, – Gdzie Go zgromadzony – Lud na śmierć dekretuje.

5. Rozumiałem, że się kto nad Nim zmiłuje, – Widząc tak upokorzonego; – Alić złość żydowska cierniem koronuje,
– I krzyż każe robić dla Niego. – Król chwały za światowe złości – Chce umrzeć, szczególnie z miłości,
– Aby tak zapłacił, – Co człowiek utracił – W złościach zapamiętały.

6. Już stanął na górze, pokazując metę, – no któréj każdemu iśdź trzeba; – Wypowiedział światu ostatnią waletę,
– Chcąc być Panem całego Nieba. – I zaraz święte Jego ciało – Do krzyża przybite zostało
– Gwoźdźmi okrutnemi, – Niezaostrzonemi, – Które ręce zorały.

7. Gdy wisi na krzyżu Bóg i Stwórca Nieba, – Upałem słonecznym spieczony,
– Woła: pragnę! że Mu napoju potrzeba, – Aby człowiek mógł być zbawiony. – Z serc ludzkich łez żal wyciąga,
– Lecz się złość żydowska sprzysięga, – By Mu żółci dała, – Octem napawała Boga, zamiast słodyczy!

8. Pije niezmarszczony żółć z octem zmieszaną, – Który nam krwawe źródło toczy.
– By żydów pragnienie napoił wylaną – Krwią. Przed onychże stawia oczy. – Dwa źródła z boku wytoczone,
– Gdy serce włócznią przebodzone – Z miłości zostało, – By nam udzielało – Swych dobrodziejstw skarbnice.

9. Nowe prawo z krzyża Janowi przynosi, – Matce swéj go za Syna dając; – Że się wypełniło pismo światu, głosi,
– Z drzewa krzyżowego wołając: – Umiera, zwisła na dół głowa, – A przecie, mówi owe słowa: – "Boże dobrotliwy,
– Bądź im miłościwy, – Bo nie wiedzą, co czynią!"

10. Skały się porwały, gwiazdy się poćmiły; – Słońce Stwórcy swego żałuje; – Żywioły swą radość w smutek zamieniły;
– Józef ciało z krzyża zdejmuje. – A człowiek twardszy jest nad skały, – Kiedy go krwawe nie zmiękczały
– Krople Stwórcy swego, – I pomienionego – Smutku w nim nie wzbudzają.

11. Odbiera Maryja Syna umarłego, – Na swojém świętém składa łonie, – W białe prześcieradło już uwinionego
– Zranione maścią skrapia skronie; – Do grobu z żałością. zanosi, – I łzami syna pogrzeb głosi,
 Byśmy Go chwalili, – I w sercu nosili – Jako Boga prawego.    Amen.


Teofil Klonowski: „Szczeble do nieba”, Poznań 1867, t.I, str. 232, pieśń 126.

W załączniku melodia z Klonowskiego, MIDI, nuty PDF i MuseScore spakowane w archiwum ZIP.
76
Pieśni na Wielki Post / Odp: Wiatr w przelocie skonał chyżym
« Ostatnia wiadomość wysłana przez bazanos dnia 07-03-2020, 15:06:19 »
nuty
77
Pieśni na Wielki Post / Odp: O święty Jezu cóżeś Ty przewinił [nuty]
« Ostatnia wiadomość wysłana przez bazanos dnia 07-03-2020, 11:16:05 »
nuty
78
Pieśni na Wielki Post / Odp: O duszo wszelka nabożna w śpiewniku poznańskim
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Tradycja.Poznań dnia 04-03-2020, 19:52:13 »
1. O duszo wszelka nabożna, – Ku miłemu Bogu skłonna, – Wejrzyj na Syna Bożego,
– Na Zbawiciela naszego!
2. Oglądaj na Krzyżu Jego, – Sromotnie zawieszonego, – Okrutnie rozciągnionego,
– Wszystkiego zekrwawionego!
3. Wejrzyj na głowę skłonioną, – Ostrą koroną. zranioną, – Głogową, téż i cierniową,
– Gwałtem na głowę wciśnioną.
4. Oczy Jego krwią, spłynęły, – Uszy i usta wyschnęły, – Wszystkie żyły w Nim porwali,
– Krew świętą z Niego wylali.
5. Ręce, nogi przenajświętsze – Gwoźdźmi okrutnie przebite; – Bok i serce przebodzono,
– Ostatek krwi wypuszczono.
6. Wszystko przenajświętsze ciało – Jak skorupa się padało; – Wszystkie siły z Niego wyszły
– Na zbawicnie wszelkiéj duszy.
7. O duszo, jakożeś droga, – Wielkiém mytem zapłacona; – Wszystek skarb Nieba i ziemie
– Bóstwo wydało dla ciebie!
8. Nie przedawjże się tanie – Dla grzechów na potępienie; – Boć nie jest rzecz tańsza inna,
– Jedno, kto w grzechu umiera.
9. Tęby rzecz miał człowiek baczyć, – Że na świecie krótko ma żyć! – Tysiąc lat przeciw wieczności,
– Jakoby dzień ku równości.
10. Przeto się grzechów warujmy, – W Jezusie się rozmiłujmy, – Dać tu nam lekkie skonanie,
– Po śmierci duszne zbawienie. Amen


Teofil Klonowski: „Szczeble do nieba”, Poznań 1867, t.I, str. 263, pieśń 147.

W załączniku melodia z Klonowskiego, MIDI, nuty PDF i MuseScore spakowane w archiwum ZIP.
79
Pieśni za zmarłych / Odp: Jezu zraniony na me duszne rany -Śpiewnik poznański
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Tradycja.Poznań dnia 03-03-2020, 21:18:18 »
"Śpiewnik poznański" klasyfikuje rzeczoną pieśń na Wielki Post!


1. Jezu zraniony na me duszne rany, – Tak wiele razy już medyk doznany.
– Dziwny w téj mierze, Że nic nie bierze, – Jeszcze Niebem płaci.

2. Ach! ja bez mózgu, bo prawie szalony, – Tak ciężko będąc na duszy zraniony,
– Przecież ja do tego lekarza świętego – Nigdy nie pospieszę.

3. Bardziéj mi piekło i smoła smakuje, – Niżeli Jezus, choć Niebem cukruje.
– Ach! cóż poradzisz, kiedy nie odradzisz – Tak szalonéj głowie.

4. Wtenczas ja spojrzę, gdy w piekle po uszy, – Lub przy skonaniu czarci strzegą duszy,
– Tam rozum przybędzie, ale nie w czas będzie, – Bo zapadnie klamka.

5. Już się domyślam, kto te sztuki robi, – Kto, omamiwszy, swoje rzeczy zdobi,
– Znać to czart przeklęty, sidła i ponęty – Jak na ptaszka stawia.

6. Złe pomyślenie, mruganie, żarciki, – Częste rozmowy, szpetne koncepciki
– Tysiąc ran zadają, na śmierć zamieniają, – Jezusa mojego.

7. Odtąd mój Jezu z dusznemi ranami, – Choć czartowskiemi brząkam kajdanami,
– Pójdę ja do Ciebie, przyjmiéj mnie do siebie, – Milusieńki Jezu.

8. Gdy wraz pójdziemy, tak się sądźmy z sobą, – Żem jest okrutnym tyranem nad Tobą;
– Drugi raz krzyżuję, biję policzkuję, – Gdy się na grzech ważę.

9. Wiem że to wszystko na sąd straszny będzie, – Gdy złości nasze Bóg sądzić zasiądzie,
– Jaki tam strach będzie, gdy moje świat wszędzie – Skryte grzechy rozniesie.

10. Wiem, że mi wszystko Bóg darować raczy, – Gdy skruszone łzy w oczach zobaczy,
– Już nachylam szyję, i w piersi się biję, – I stawam pod krzyżem.

11. Twoja krew święta obmyje szkarady, – Czartowskie na świat odkryją się zdrady;
– Nic nie desperuję, jak sobie rokuję, – Że pójdę do Nieba. Amen!


Teofil Klonowski: „Szczeble do nieba”, Poznań 1867, t.I, str. 238, pieśń 132.

W załączniku melodia z Klonowskiego, MIDI, nuty PDF i MuseScore spakowane w archiwum ZIP.
80
Tychy, kościół pw. św. Marii Magdaleny, I Niedziela Wielkiego Postu, 1 marca 2020, Msza Święta w Klasycznym Rycie Rzymskim, godz. 14:00, organy i śpiew: BŻ

Aspersja: Asperges me
In: Invocabit me (wg Graduału Piotrkowskiego)
Missa XVIII, Credo III
Grad: Angelis suis (wg Chants Abrégés z 1930 r.)
Tr: Qui habitat (wg Chants Abrégés z 1930 r.)
Off: Scapulis suis (wg Graduału Piotrkowskiego) / "Kto się w opiekę" (3 zwr.)
Po podniesieniu: cisza
Co: Scapulis suis (wg Graduału Piotrkowskiego) / "Bądź mi litościw" (5 zwr.)
Post Missam: Ave Regina coelorum, "Któryś za nas" x3, "I Tyś która" x3
Strony: 1 ... 6 7 [8] 9 10