Menu

Pokaż wiadomości

Ta sekcja pozwala Ci zobaczyć wszystkie wiadomości wysłane przez tego użytkownika. Zwróć uwagę, że możesz widzieć tylko wiadomości wysłane w działach do których masz aktualnie dostęp.

Pokaż wiadomości Menu

Pokaż wątki - Hrabia Radwan

#51
M.: O. M. Żukowski

1. Marjo, Dziewico niepokalana!
Dziś świat przed Tobą zgina kolana
I wita Ciebie pieśnią natchnioną,
Królowo nasza, bądź pozdrowioną!

2. Dziewic Królowo, Liljo czystości,
Głębio pokory, ogniu miłości,
Zbaw tych, co w grzechu przepaściach toną,
Królowo nasza, bądź pozdrowioną!

3. I wszyscy, wszyscy, ptaki i drzewa,
Pola i lasy, wszystko Ci śpiewa!
Na ziemię spojrzyj dziś rozmodloną,
Królowo nasza, bądź pozdrowioną!

4. Marjo, Tyś Matką ziemi mieszkańców,
Wspomóż nas, wspomóż biednych wygnańców,
Tę ziemie pociesz, łzami zroszoną,
Królowo nasza, bądź pozdrowioną!


za: Bądź pozdrowiona, [w:] Otton Mieczysław Żukowski, Pieśni Marjańskie, Zeszyt 1, post 1933, s. 13.
#52
T.: Z. Kęczkowska
M.: O. M. Żukowski


1. Ledwo w złotawych blaskach jutrzenki
Zbudzi się narcyz nad wód krynicą,
Już brzmią dla Ciebie ptasząt piosenki,
Bogarodzico, Bogarodzico!

2. Dla Ciebie z cichym szelestem fali
Pacierz przyrody w niebo się wzbija,
Flety pastusze grają w oddali:
Ave Maria, Ave Maria!

3. Gdy ziemia w łunach zachodu tonie,
Znów słowik triumf wiosny ogłasza,
Ołtarz Twój w kwiatach światła mi płonie,
O Pani nasza, o Pani nasza!

4. Gloria, o gloria, słychać dokoła,
Hymnem dla Ciebie Maj się zaczyna
I jednogłośnie świat cały woła:
Ave Maria, Ave Maria!


za: Zofja Kęczkowska, Ave Maria, [w:] Otton Mieczysław Żukowski, Pieśni Marjańskie, Zeszyt 1, post 1933, s. 4.
#53
T.: S. Dołżyckiej
M.: O. M. Żukowski


1. Przeciągnął wiew od sinych gór,
Odparł nań bór poszumem drzew,
Zawtórzył mu podwładny dwór,
A piewców chór wydzwonił śpiew:
Cześć Ci, o cześć Maryjo!
Cześć Ci, o cześć Maryjo!

2. Królowo gwiazd i ziem i mórz,
Chroń nas od burz, zachowaj ród,
I wskaż na zdrój ożywczych wód,
Nasz nagródź trud, zaspokój głód,
Ave, Ave Maryjo!
Ave, Ave Maryjo!

3. Znad kwietnych łąk ulata woń,
Z błękitów toń, do Panny stóp:
Zwiastunko zórz, błogosław błoń,
Twe dziatki chroń o zdradnych prób,
Słodka, o słodka Maryjo!
Słodka, o słodka Maryjo!


za: Stefan Dołżyckiej, Hymn do N. P. Marji, [w:] Otton Mieczysław Żukowski, Pieśni Marjańskie, Zeszyt 1, post 1933, s. 3.
#54
T.: W. Bełza
M.: O. M. Żukowski


1. Pokłon Ci w sercu i wierze
Bogarodzico Dziewica,
Co jak ci barscy rycerze
Szablą zorane masz lica!

2. W zwierciadle też ich pancerzy
Twarz Twoja śniada odbija,
Twe imię hasłem rycerzy,
Bogarodzica Maryja!

3. Czyż raz pod płaszcz Swój z purpury,
Sługi chroniłaś Swe wierne?
Z bram Wilna i Jasnej Góry
Twe lico lśni miłosierne.

4. Tyś ziemi naszej Królową,
Potężną Polski strażnicą;
W Tobie Wcielenia jest Słowo,
Bogarodzico Dziewico!

5. Zaledwie z dziejów potopu
Polska podniosła się nawa,
W triumfie do niebios stropu
Biła Maryjo Twa sława.

6. Na skrzydłach wiatrów niesiona
Szła pieśń nad polską ziemicą:
Maryjo! Matko zwolona,
Bogarodzico Dziewico!

7. A potem księżyc dwurogi
Tobie, Maryjo, na starcie
Rzuciła Polska pod nogi,
Byś dla stóp miała oparcie.

8. I błysłaś Gwiazdo Zaranna
Nad minaretów iglicą,
Hosanna Tobie! Hosanna,
Bogarodzico Dziewico!

9. Dziś z wyżyn Twoich ołtarzy
Spójrz Matko na nasze rany,
Na łzy tych licznych nędzarzy,
Na lud ten Tobie poddany!

10. Wszak chram Twój – to Polska cała;
Pierś ludu to Twa stolica,
Niepokalana i biała,
Bogarodzica Dziewica!


za: Władysław Bełza, Bogurodzica, [w:] Otton Mieczysław Żukowski, Pieśni Marjańskie, Zeszyt 1, post 1933, s. 12.
#55
Melodya: My chcemy Boga [prawdopodobnie]

1. Jam rycerz Boga, To ma chwała,
Standar nam Jego w pieczę dan,
Za nim się zrywa dusza cała,
Wodzem mi Pan, wodzem mi Pan!

Ref.: W bój idziem, Matko Boża,
Królowo, Ty nas strzeż!
Zawładnij Polską aż do morza
I wszystkie serca Panu zbierz.

2. Jam rycerz Boga! Bóg ukryty
W Hostii Najświętszej nasza moc!
Gdy On nas karmi Niepożyty,
Pierzcha przed nami śmierci moc.

3. Jam rycerz Boga, który z krzyża
Śmiercią przebłagał Ojca gniew;
Serce się do stóp Jego zniża,
"Życie za życie, krew za krew!"

4. Jam rycerz Boga, Godło męstwa,
Serce Najświętsze to nasz znak,
Jak braci w wojnie do zwycięstwa
Niech dzisiaj nas powiedzie tak.


za: Paweł Szefka, Śpiewajmy Panu. Śpiewnik dla dziatwy szkolnej dostosowany do katolickiego roku kościelnego, Wejherowo 1937, s. 37.
#56
Sequentia in Festum Sanctissimi Nominis Iesu.

1. Lauda Sion Salvatóris
Iesu Nomen, et amóris
Toto cordis iúbilo.

2. Nomen sanctum nos amáre
Decet semper, et laudare
Absque mentis núbilo.

3. Iesu Nomen potestátis,
Atqu(e) aetérnae maiestátis,
Summi Patris bráchium.

4. Caelos fecit, terrae molem
Iesu Nomen, atque solem,
Et caeléste gáudium.

5. Angelórum ingens caetus,
Protoplastésque perféctus
Fuit Iesu Nόmine.

6. Ut aquárum magni fontes
Sunt immíssi super montes
Iusto rerum όrdine.

7. In Aegýpto fecit signa
Iesu Nomen, et maligna
Pérdidit prodígia.

8. Sciso pélago, transvéxit
Israelem, et demérsit
Hóstium insígnia.

9. Huius Nόminis virtúte
Superbórum sunt destrúctae
Daémonum poténtiae.

10. Simulácra idόlorum
Sunt eversa, tyrannόrum
Fractae violéntiae.

11. Iesu Nomen figurátum,
Vehementer expectátum
Patrum desidério.

12. Revelátum nobis quidem
Dedit spem, amόrem, fidem,
Máximo mystério.

13. Nomen ergo hoc amándum
Toto cord(e), et adorándum
Omni reveréntia.

14. In ádversis Nomen sanctum
Invocétur: Iesu tantum
Aderit praeséntia.

15. Praeséntia Deitátis,
Et totius bonitátis,
Dulcis Iesus áderit.

16. Fugat morbos et livόres;
Sed et ánimi languόres,
Iesus ubi vénerit.

17. Veni ergo, Iesu bone,
Et te cordii nostro pone
Nόbile signáculum.
Amen. Allelúia.


za: Graduale Romano-Seraphicum continens Missas Proprias Ordinis Fratrum Minorum, Parisiis, Tornaci, Romae 1924, s. 1nn.
#57
1. Raduj się małe, sławne Piaseczno,
Że masz u siebie Matkę serdeczną,
Ludzie z daleka, z dawien Ją znają,
Serca pociechy u Niej szukają

2. O miłosierna Piasecka Pani,
Troski osładzaj, prowadź nas w bój,
Serca i dusze niesiem Ci w dani,
Bo lud pomorski na wieki Twój.
#58
Szczeble do nieba, tom II, ss. 1206n:

T.: X. J. Czeżowski T.J.
M.: M. Rudkowski
H.: Teofil Klonowski


1. Czemuż, Janie, dóm rodzinny,
I serc tyle rzucasz drogich?
Czy brzeg Indyj nie gościnny,
Więcéj ma powabów błogich?
Kraj, co tygrys, lew i gady
Krwawemi cechują ślady,
Gdzie lud z barbarzyństwa słynie,
Gdzie krew posłów wiary płynie.

2. "Lecz te ludy i te kraje
Są, Boga. mego dziedziną!
Dla nich Jezus życie daje,
Dla nich rany Jego płyną!...
A tam Jezus mój nie znany
Nie czczony ― i nie kochany!
Idę ― bałwochwalstwa cienie,
W dzień Wiary, Miłości zmienię."

3. Tak rzekł Britto ― i przepływa
Groźne Oceanu fale.
Indyja widzi w Nim szczęśliwa,
Xawjera, w świętym zapale.
Tysiącom, wzorem Xawjera,
Do Niebios drogę otwiera...
Aż się w Marawie dla Britta
Palma męczeńska. rozkwita.

4. Lat minęło dwa dziesiątki,
Okręt wraca; lecz ― bez Jana!
Miecz przywozi ― dla pamiątki
On nim poległ z rąk tyrana!...
Poległ ― skromny grób Go kryje,
Lecz nad gwiazdy ― tam On żyje!
Wiecznie żyje w sercach ludów,
Co doznają Jego cudów.

5. Janie, tyś duchem, zakonem
I chwałą, bratem Boboli!
Zostań z Nim naszym Patronem,
Przed Bogiem, w każdej niedoli.
Niech wszyscy Boga poznamy.
Niech sercem Waszén kochamy
W szczęściu ― statecznie,
Aż się z Nim złączymy ― wiecznie!...
Amen.
#59
Melodya: U drzwi Twoich stoję, Panie

1. O Marya i dziś klęczę,
Znowu wtem świętem kościele,
Ach! spraw, niechaj się niemęczę,
A owszém cię wielbię śmiele.

2. Wspomnij, ile z miéjsca tego,
Pocieszonych odchodziło,
Ztych ratowałaś każdego,
Wszystko złe ich opuściło.

3. I ja dawniéj tu klęczałem,
Tobie się tu poswięciłem,
I opieki twéj doznałem,
I modlitwą pokrzepiłem.

4. Teraz zewsząd opuszczony,
Tu, cię o ratunek wzywam,
Ach! spraw bym był pocieszony,
Kiéj tu do ciebie przybywam.

5. Nie wątpię, że twoja siła,
Łatwo to uczynic zdoła,
Boś jeszcze nie opuścieła,
Tego, który do cię woła.

6. Ztéj przyceny ożywiony,
Znów się do ciebie uciekam
Abym niebył opuszczony,
Twego miłosierdzia czekam. Amen.


za: J. Gaida, Krótki Opis o znalezieniu cudownego Obrazu N.P. Maryi w Lubecku w powiecie Lublinieckim, ss. 9n.
#60
1. Wobce kraje wypędzońi,
Od rodziny oddaloni,
Wzdychamy twe nędzne dziatki,
Oratunek jak do Matki,
Naszych Pieśni słaby ton,
Zamilkł, ustał, zniknął on.

2. Usłysz! Usłysz asze jęki,
Pojrzij Matko na te męki
Ktore trapią serca nasze,
Już przez takie długie czasy.
A oddal cierpienia te,
Niech wysławiam Jmię twe.

3. Nad rzekami w Babilonie,
Życie nasze marnie płonie,
Nawet modły i śpiewanie,
Znikło, nastało płakanie,
A z chardości srogi wróg,
Mowi: i gdzież jest wasz Bóg?

4. Śpiewajcież mi Pieśni jego,
Niech was wybawi od złego,
J wróci wam zdawna chlubą
Najmilszą Ojczyznę lubą.
Niech zméj ręki wyrwie was,
Kiedy zdoła każdy czas.

5. Usłysz Matko te wielbienia,
A wybaw nasz od zgubienia,
Pokaż że to zdołac możesz,
Kiedy chczesz i nam pomożes,
O niech widzi, że nie cud,
Tobie, wybawic twój lud.

6. Już niemożem unieść tego,
Smutku nas tak trapiącego,
A jakoż mu śpiewać mamy,
Kiedy na cię wspominamy,
Język już trętwieje nam,
Zle i smutno bardzo tam.

7. Tobie więc się oddajemy,
J uwolnienia żebrzemy,
Ach! podaj nam twojéj ręki,
Wyprowadź ztej wielkiéj męki,
Bysmy mogli ztobą bydź,
J na wieki wniebie żyć. Amen.


za: J. Gaida, Krótki Opis o znalezieniu cudownego Obrazu N.P. Maryi w Lubecku w powiecie Lublinieckim, ss. 7nn.
#61
Melodya jako: Podźcie Chrzescianie pozdrowić krziż sw.

1. Pojdźcie Chrześcianie, ku Maryi Pannie.
W Lubeckiéj krainie, obrazek jéj słynie,
Kto ma cieżkości, dolegliwości,
Niechai do niéj spieszy.

2. Bo ona łaskawa, pomocy dodawa,
Każdemu nędznemu, i utrapionymu.
Więc kto zemdlony, i utrapiony,
Niechaj do niéj spieszy.

3. Tam się uciekają, ratunku szukają
Swiata miłosnicy, zwątpieni grześnicy,
Ona łaskawa, pomoc podawa,
I najgrześniejszemu.

4. Tam idźcie sieroty, tam dla was skarb złoty,
Tam się uciekajcie, téj Matki szukajcie,
Kto tylko zdoła, kiedy was woła,
Bieżcież ku niéj dziatki.

5. Zewsząd do mnie chodźcie, i prośby przynoście,
Tu błogosławieni, bądźcie wmej świąteni,
Bo ma przycena, sprawi u syna,
I że was wysłucha.

6. Wy Adama dziatki, słysząc słowa Matki,
Gnusni nie bieżycie, do niéj niespieszycie,
Aby z pokłonem, przed jejéj Tronem,
Onej się polecać.

7. Dzieje ogłaszają, i nam przedstawiają
Jak dawniéj przodkowie, naśi pradziadowie,
Jak wierne Dziatki, do dobréj Matki,
Tutai przychodzili.

8. A wy potomkowie, onychże synowie,
Ojców nasladujcie, żewsząd przybywajcie,
I wszystczy razem, przed jéj Obrazem,
Onę uwielbiajcie. Amen.


za: J. Gaida, Krótki Opis o znalezieniu cudownego Obrazu N.P. Maryi w Lubecku w powiecie Lublinieckim, ss. 6n.
#62
1. Pragniesz cudów z nieba? Ufać, błagać trzeba!
Mikołaj z pomocą spieszy dniem i nocą,
Ciemnemu wzrok wraca, chromemu mąk skraca.

2. I rodzaj niewieści w godzinę boleści,
Gdy z wiarą Go wzywa ratunek zdobywa.
Wnet matki się cieszą, dziękować mu spieszą.

3. Podróżni wśród złego, gdy wezwą Świętego
I ,,Manny" użyją, chociaż wichry wyją.
Wały łódź miotają, ciszę otrzymają.

4. Kto prawie zgubiony, przezeń jest zbawiony,
Ognie, mory, głody, wojny, niepogody
I morskie bałwany, świat Jemu poddany.

5. Ojcu wraca dziecię, wie, co boleść przecie,
Dziewice ocala, moc czarta obala.
On panieństwo kocha, a nad grzechem szlocha.

6. Zagląda w więzienia, celem pocieszenia,
Obrony niewinnych wśród nędz wielu innych.
Wdowy i sieroty doznają szczodroty.

7. Jak ojciec strapionych, jak brat uciśnionych,
Nam uproś łask wiele, na duszy i ciele.
Wnijść pomóż do raju Święty Mikołaju!

8. A Bogu naszemu w swych świętych dziwnemu,
Wszech wieków Królowi, Ojcu i Synowi,
I z Duchem społecznie cześć bądź, chwała wiecznie.


za: Antoni Philippi, Nowenna ku czci św. Mikołaja Cudotwórcy z Miry, Kraków 1908.
#63
1. Naprzód Krzyżowcy, Rycerze mali
Walczmy modlitwą, walczmy ofiarą.
Oręż nasz nie jest z zawodnej stali,
Więc walczmy mężnie i walczmy z wiarą.

2. Walczmy o Boże prawa na ziemi,
To nasze hasło, bojowe hasło,
Niećmy nim pożar dłońmi małymi,
Czuwajmy, by nam nigdy nie zgasło.

3. Myśmy rycerze Więźnia Miłości,
Bądźmy Mu zawsze wierni, gorliwi,
Nie smućmy nigdy Jezusa Hostji
Niech wiara serca nasze ożywi!

4. Niechaj się nasze hufce pomnożą,
Świećmy przykładem i świećmy zgodą,
Trudy, ofiary nas nie zatrwożą,
Bo w Jezusowe ślady nas wiodą.

5. Wodzem nam Papież, my jego dzieci,
Walczymy mężnie z czarta przemocą,
Niech miłość Boża ten świat rozświeci,
Niech zapanuje nad grzechu nocą.


za: Paweł Szefka, Śpiewajmy Panu. Śpiewnik dla dziatwy szkolnej dostosowany do katolickiego roku kościelnego, Wejherowo 1937, s. 36.
#64
1. Witaj Pani niebieska,
O Maryja Najświętsza.
Świadczysz wiele w tym kościele,
Panno Maryja!

2. Będzie pamięć wiekami,
Że tu słyniesz łaskami,
W tej potrzebie prosim Ciebie,
Panno Maryja!

3. Nikt nie jest tak wymowny,
By Twój obraz cudowny
Mógł wysławić, światu zjawić,
Panno Maryja!

4. Gminy ludu świadkami,
Jako słyniesz łaskami,
Z miłej chęci Twej pamięci,
Panno Maryja!

5. Tu choroby ustają,
Gdy się Tobie oddają,
Cna Lekarko, a z Nieba Arko,
Panno Maryja!

6. Nad pojęcie ludzkości,
Pełna jesteś miłości,
Dla każdego skruszonego,
Panno Maryja!

7. Córko Ojca przedwiecznego,
Maltko Syna bezpieczna,
Dar miłości z Twych wnętrzności,
Panno Maryja!

8. Gwiazdo morza wszech ludzi,
Niech ta prośba Cię wzbudzi,
Przez Cię dróga nam do Boga,
Panno Maryja!

9. Z Twych wnętrzności owocu
Świadczysz łaski w tém miejscu,
Miej w obrónie naszej strónie,
Panno Maryja!

10. Ludzkie plemię w potrzebie
Idzie, Panno, do Ciebie!
Ich oliary, za Twe dary,
Przyjmiéj Maryja!

11. Wieńczymy Cię różami,
Chwalim sercem, ustami!
Bądź obroną w życiu, zgonie.
Panno Maryja! Amen.

za: Dróga do szczęścia prawdziwego etc. przez X. J. Nowakowskiego, str. 743 r. 1855.;
cyt. w: Szczeble do nieba, tom I.
#65
1. Pani cudowna, znana z łaskawości,
Co wszystkich wzywasz ufać twéj miłości,
Boś ty jest Matką narodu ludzkiego,
I pośredniczką u Syna Bożego.

Ref.: Twojéj litości pokornie błagamy,
o Matko Boska przyczyń się za nami.

2. Twojéj opiece Syn twój nas oddawał,
Gdy za nas cierpiąc życie swoje dawał;
Tyś nas za dzieci przyjęła pod krzyżem,
Bądźże nam Matką i obronnym murem.

3. W srogich cierpieniach, utrapieniach licznych,
Szukamy środków pomocy rozlicznych;
Lecz tylko twoja przyczyna u Syna,
Daje pociechę prawdziwą, jedyna.

4. Przeto do Ciebie my się udajemy
Pełni ufności pokornie prosimy,
Spojrzyj na nasze niedole i nędzy,
Uproś u Syna pomocy co prędzéj.

5. Każdy dotychczas twéj uzyskał łaski,
Kto twój nawiedza obraz Jarosławski,
Jeśli z ufnością twéj przyczyny wzywał,
Syn twój pomocy nigdy nieuchylał.

6. Bo słyniesz cudami w kościele polnym,
Pełna miłości ku nam nieudolnym,
Sama doznawszy smutku i boleści,
Chętnie pocieszasz, bronisz od napaści.

7. A nieprzyjaciel zewsząd nas otoczył,
I swoim jarzmem ciężko nas przytłoczył;
Weź nas w obronę, a pomocą swoją!
Zachowaj od zguby rodziną twoją.

8. Abyśmy zawsze Matką ciebie znali,
I za doznane łaski wychwalali,
Spełnij nad nami wolą twego Syna,
Weź nas w obronę o Matko jedyna.

9. A znikną mocy nieprzyjaźne wroga,
I dzieci twoje chwalić będą Boga,
Gdy za przyczyną kochajacéj Matki
Ojcowska piecza otoczy twe dziatki.


za: X. Donat Piątkowski Z.k., Najświętsza Panna Marya Cudowna w Jarosławiu, Rzeszów 1864, ss. 174nn.
#66
Na nutę: "O Gospodze uwielbiona"

1. Obraz Pani z Nieba Dworu,
Mieszkał przez ośm lat w boru,
Grąblińskim tak jest nazywany,
Przez kowala był oddany.

2. Na sośnie był umieszczony,
Od nikogo nie był czczony,
Wierni go nie uważali,
Niewierni szydzili, śmiali.

3. Pasterz blisko gdy tam pasie,
Osoba nagle zbliża się,
I to mu zaraz wyrokuje,
Ludziom mówić rozkazuje.

4. By się do Boga wracali,
Za grzechy pokutowali,
Że Bóg karać będzie przecie,
Nagłą śmiercią po wszym świecie.

5. Wcale mu wierzyć nie chcieli,
Tylko się z niego naśmiali,
Chociaż mówił o cholerze,
Nie jeden mówił nie wierzę.

6. Jedni mówią, że zmyślenie,
Drudzy, że krwi uderzenie,
Do głowy cierpi ten stary,
Że opowiada te kary.

7. Pasterza na sąd stawiają,
Tam go we wszystkiem badają,
Krwi mu nie mało puszczają,
Słabość rozumu przyznają.

8. Gdy się kara Boska zbliża,
Gdy się śmierć nagła rozszerza,
W ten czas mędrzec minę traci,
Jak widzi zmarłych współbraci.

9. Gdy się wszystko prawdzi z sobą,
Co pasterz mówił z osobą,
Wten czas każden zadumany,
Jak ubodzy, tak i Pany.

10. Gdy się iści mowa jego,
Że niemasz miejsca żadnego,
Gdzie lud jako muchy padał,
Pasterz mówią to powiadał.

11. W ten czas to wszyscy strach mają,
Jedni figurę stawiają,
Drudzy obraz ze czcią wnoszą,
Razem miłosierdzia proszą.

12. Dwa miesiące tam zostaje,
Tam mu wszystek lud cześć daje,
We dnie, w wieczór, bez ustanku,
I przez noc, aż do poranku.

13. O tem się duchowna władza,
Dowiada, tak się naradza,
By obraz w kościół wniesiono,
I tam go lepiej uczczono.

15. Gdy dzień został przeznaczony,
Jak miał być obraz wniesiony,
O godzinie ósmej z rana,
Światłość z obłoków sypana.

16. Co się stała za rzecz wielka,
Że się zlękła dusza wszelka,
Widząc takie błyskawice,
Choć pięknie świeciło słońce.

17. Przeniesiona dnia drugiego,
Z szacunkiem ludu licznego,
Przez kapłanów do kościoła,
Gdzie dopiero każdy woła.

18. Tu strapieni skłopotani,
Wszyscy się garną do Pani,
Na twarze przed nią padają,
Łzami swe lice skrapiają.

19. Tu się grzesznicy zbierają,
W sumieniu czystem zostają,
Maryja nań w duchu woła,
Spowiadaj się szczerze zgoła.

20. Wiele matek oświadczyło,
Że ich dzieci już konały,
Skoro je ofiarowały,
W moment pociechy doznały.

21. Wszyscy wspólnie się zbiegają,
Pieniem usty oświadczają,
Że już wiele łask doznali,
Skoro się tutaj udali.

22. Niektórych już opuścili,
Doktorzy, co ich leczyli,
Apteka lekarstw nie miała,
Na uleczenie ich ciała.

23. Skoro się ofiarowali,
W moment pociechy doznali,
Bez ludzkiej nawet pomocy,
Powstali prędko z niemocy.

24. O Panienko nad pannami,
Proś Syna Twego za nami,
Pokaż Mu piersi wnętrzności,
O Matko pełna litości.

25. O Panienko Matko Boga,
Niech nas minie ciężka trwoga,
Broń głodu moru i wojny,
Daj nam przeżyć wiek spokojny.

26. O Matko niepokalana,
Proś za nami Panów Pana,
My Go też dzieci błagamy,
Zmiłuj się Ojcze nad nami.

27. Synu i Duchu Święty,
Boże w Trójcy niepojęty,
Prosim Cię wszyscy serdecznie,
Daj z Sobą królować wiecznie. Amen.


Pieśń pod tytułem "Obraz Pani z Nieba Dworu" jest jedną z najstarszych relacji dotyczących objawień. Prawdopodobnie słowa tej pieśni ułożył mieszkaniec o okolic Lichenia (zapewne jakiś ludowy twórca). Tekst powstał wkrótce po przeniesieniu obrazu, być może jeszcze za życia pasterza Mikołaja. Biorąc pod uwagę, że o pieśni tej wspomina się w "Przeglądzie Powszechnym" w roku 1858, dochodzimy do wniosku, że musiała powstać wkrótce po przeniesieniu obrazu do Lichenia. Została opublikowana nakładem J. Heneczkowskiego w Częstochowie w 1873 roku, a wcześniej istniała w przekazie ustnym. Pieśń ta została wydrukowana dwadzieścia jeden lat po przeniesieniu obrazu, co świadczy o szybkim rozwoju kultu licheńskiego. Opublikowano ją w skromnej broszurze, razem z pieśnią  pokutną  "Lament duszy nieszczęśliwej". Do tekstu pieśni, opowiadającej historię objawień, dołączona została następująca uwaga dotycząca sposobu wykonania: "nuta jak: O Gospodze uwielbiona".
#67
1. Gdy już wychodzimy teraz
Z tej świątyni wspaniałej,
Gdyż może już ostatni raz
Nasze nogi tu stały:

Ref.: O Marya, o Marya!
Tys nasza pomoc jedyna,
O Marya Królowo!

2. Święty Obraz z oczu znika,
Łzy je tylko zalały,
Serce żal smutek przenika,
I usta oniemiały.

3. Nie dopuszczaj tego na nas,
Nieba ziemi Królowo,
Byśmy tu już ostatni raz
Mieli śpiewać te słowa:

4. Kiedy już odejść musimy,
Ciebie Matko jedyna,
Jeszcze Cię o to prosimy,
Wstaw się za nas u Syna,

5. Uproś nam grzechów poznanie,
Do śmierci w dobrem trwanie,
Byśmy tutaj zgromadzeni,
Wszyscy byli zbawieni,

6. Kiedy zaś w nędzy i smutku
Do Ciebie się udamy,
Ufni jesteśmy, że skutku
Twej pociechy doznamy.

7. Rzecz doznana, przekonana,
Dowodów miliony,
Że tu liczba nieprzebrana,
Łask Twoich z każdej strony.

8. Ty tylko hojnie szafujesz
Twemi skarbami nieba,
Nikomu ich nie żałujesz,
Tylko wiary potrzeba:

9. I my z próżną ręką, wszakże
Nie wracamy od Ciebie,
Pewni Twej opieki, także
Z Tobą mieszkania w niebie:

10. Raczże nas Matko szczęśliwie
Już do domów wyprawić,
Opatrując nas troskliwie,
Wszystkich pobłogosławić.

11. Tak szczęśliwie powrócimy
Do domu z pożegnaniem,
Niechaj z Bogiem Ojcem, z Synem,
Z Duchem świętym zostaniem.

12. "Idźcie, idźcie moje dziatki,"
W Imię Syna mojego;
"Ja was kocham sercem matki,
Nie opuszczę żadnego;"

13. "Tylko mą łaskę szanujcie,
Żyjcie w cnocie jak trzeba:
Grzechy wasze opłakujcie,
A wezmę was do nieba."


za: Tekst tradycyjny cytowany za: Ks. Michał Jagosz, Pieśni Sanktuariów Maryjnych, Calvarianum, 1997.
#68
1. Przedziwna Bogarodzico,
Niewysławiona Dziewico,
Nie ma i kątka dziś ziemia cała,
Gdziebyś cudy nie jaśniała.

2. Już Cię wszystkie miasta mają,
Bez końca łask wyliczają,
Ani kościoły, ani kaplice,
Ani Cię zamieszczą ulice.

3. Rynki, bramy, mosty, place,
Chaty i pańskie pałace
Twego imienia brzmią okrzykami,
Brzmią naboźnemi pieśniami.

4. Nawet i na dzikiej sośnie,
Która w lesie pustym rośnie,
Wiesza Twój obraz pielgrzym pobożny,
Gdzie klęka żebrak i możny.

5. Któż w polach słupy zrachuje,
Które pobożność buduje;
Już Cię i pola, choć niemą mową,
Za swą zwać każą królową.

6. Nie trzeba ziemskich obrazów,
I alabastrowych głazów;
I w najpodlejszej przedziwna cerze,
W najprostszym słyniesz papierze.

7. Niech Cię węglem wyobrażą,
W węglu się cuda pokażą,
I w czarnej farbie piękniej od słońca
Jaśniejesz cudy bez końca.

8. Niechaj cała Polska powie,
Chociaż czernidłem w Krakowie
Odmalowanaś: jako w tym kościele
Ludzie domają wiele.

9. Cóż za dziw, że Tursko wioska,
Gdy tak chce Opatrzność Boska,
Twojem, o Panno, Imieniem słynie,
W najodleglejszej krainie.

10. Takeś domek w Nazarecie
Tak w Bethleemskim powiecie
Stajnią wsławiła, gdyś w tak ubogi
Żłobek złożyła płód drogi.

11. Jakże Ci to odwdzięczymy,
Jak Ci się wydziękujemy?
Niech i ziemia i Niebo całe
Wieczną Ci śpiewają chwałę.

12. Przeklęty, kto Cię nie lubi,
Kto Twą cześć i miłość gubi;
Ja wolę poledz w śmiertelnym grobie,
Niźli zapomnieć o Tobie.

13. Niechaj mi wypłyną oczy,
Niechaj robak ciało toczy,
Jeśli przez jaką serca odmianę
Kiedy Cię kochać przestanę.

14. O jedyna serc słodyczy,
Któż Twe pochwały wyliczy;
Tyś moja Matko, Tyś moje zdrowie,
Tyś mojej koroną głowie.

15. Tyś grzesznych ludzi obrona;
Do Twego się cisną łona,
Których piekielne więzienie trwoży;
Grzesmym przebłagasz gniew Boży.

16. Miéjże nas w swojej pamięci,
Domieść, gdzie wraz wszyscy Święci
Z Nąjświętszą Trójcą wespół i Ciebie
Sławią bez przestanku w Niebie.


za: x. Tomasz Basiński, Dzieje Cudownego Obrazu N. Maryi Panny i kościoła w Tursku z dodatkiem modlitw i pieśni, Gniezno 1882, ss. 52nn.
#69
1. Nadziejo nas utrapionych,
Zewsząd w nieszczęściu ściśnionych;
Ty Panno, w Turskim obrazie,
Ratujże nas w każdym razie.

2. My Twéj łaski doznajemy,
Pod Twą pomocą żyjemy;
Tyś łaskawa, miłosierna,
Wszędzie Twa dobroć obszerna.

3. A gdy grzechami naszemi
Gniew Syna Twego wzniecimy,
Zatrzymaj rozgniewanego,
A przemień w miłosiernego.

4. Jezus Chrystus, Syn Twój w Niebie,
Wszystko uczyni dla Ciebie;
Wszystko Panno zdołać możesz,
Najgrzeszniejszego wspomożesz.

5. A gdy wspomagasz każdego,
Wspomóż też i mnie grzesznego;
Uproś grzechów odpuszczenie,
Po śmierci duszne zbawienie.


za: x. Tomasz Basiński, Dzieje Cudownego Obrazu N. Maryi Panny i kościoła w Tursku z dodatkiem modlitw i pieśni, Gniezno 1882, ss. 54n.
#70
1. Święta Panno, Tyś w Tursku łaskami wsławiona,
A nam grzesznym na piasku jesteś objawiona;
Tuś sobie miejsce obrała, dla sług Twych się lokowała,
Mistrzyni Pani.

2. Któraś z Nieba do siebie Boga zwabiła,
Tyś sama się łaskami tu swemi wsławiła,
Przeniesionaś przez Anioły, byś miała tryumf wesoły
W Turskim kościele.

3. Tyś tu sobie obrała tron, mistyczna Pani,
Aby łask Twych doznawali wierni poddani.
Ze stołu Twego odrobiny przeniosłaś do téj krainy
Ludowi swemu.

4. Z Celi*) Marya w dawne przeniosła się lata,
Przybyłaś nam szczęśliwie, o Królowo świata,
W zamieszaniu Korony dla publicznéj obrony
Wielkopolanom.

5. Zaszczyt dziedziców Turska jest słusznie nie mały,
Że lud w Tursku ma port łask sobie poufały.
Protektorów w swéj obronie, pokój zjednałaś Koronie
U Syna Twego.

6. Chorzy, ślepi, ułomni tu moc zdrowia biorą;
Jesteś wszystkich strapionych nadzieją, podporą;
W złych przypadkach ciemnej nocy dodajesz im swój pomocy,
Pani łaskawa!

7. Nie znajdzie nikt na świecie takowego Pana,
Jak Marya, jedyna z wszech Niepokalana;
Tu z litości swój ratuje, Swych czcicieli opatruje
Licznemi dary.

8. Ratuj mnie grzesznika, a sługę Twojego,
Za moje przeproś grzechy Boga Najwyższego,
W ostatnim zaś życia zgonie, miej mą duszę w swéj obronie,
By nie zginęła.

9. Za co Bogu najwyższa cześć, a Tobie dzięki,
Iż mamy łaski dary z Téj najświętszéj ręki.
Niechaj każdy głosem śpiewa, bo nas karmi i odziewa
Niebios Królowa. Amen.

*) Obraz cudowny w Tursku podług wydrukowanego pod nim przypisku jest kopią również cudownego obrazu N. M. P. w Maria-Zell w Wyższéj Styryi.


za: x. Tomasz Basiński, Dzieje Cudownego Obrazu N. Maryi Panny i kościoła w Tursku z dodatkiem modlitw i pieśni, Gniezno 1882, ss. 50n.
#71
1. Niepokalana, Najświętsza Maryo!
Różo czystości, Niebieska Lilijo!
Oblubienico Ducha Najświętszego,
A Matko Syna Ojca Przedwiecznego.

2. Któraś cudami wielkiemi słynąca,
Darów bez miary każdemu dająca,
Boś jest łaskawa tu w swoim obrazie,
Kto się do Ciebie uda w każdym razie.

3. Tyś tu przybyła ze wsi Lenartowic,
By Twoją dobroć mogli ludzie sławić;
Tuś w Tursku tron swój łask ufundowała,
Tuś sobie miejsce tak piękne obrała;

4. Przez lasy górne na piasku stanęła,
Od ludzi bliskich tam widzianą była;
Obraz na ziemię Twój padł nieskalany
Na czterech rogach, cud to niesłychany.

5. Dano znać zaraz do pasterza swego;
Pleban mniemając, że coś zmyślonego,
Kazał go włożyć na chórek w kościele;
Aż też sam doznał niemocy na ciele.

6. A gdy się udał do tego obrazu,
Wnet folgi doznał od jednego razu:
Jak wiele rzeczy, co przedtem zginęły,
Dla łask Twych większych stracone wróciły.

7. Umarli z grobów wskrzeszeni powstają,
Gdy z płaczem, żalem Tobie ich oddają;
Ślepych, kaleków, chromych, opętanych
Leczysz, pocieszasz w nędzach niesłychanych.

8. W Koronie Polskiéj wielbić Cię potrzeba,
Żeś Protektorką jest całego Nieba.
Niech się nie boi pogranicznej strzały,
W której Marya puklerz jest łaskawy.

9. Niech się skruszony grzesznik każdy szczyci,
Że mu Marya jako słońce świeci.
Kto się tu uda, bez wszelkiej odmiany
W swoich potrzebach będzie wysłuchany.


za: x. Tomasz Basiński, Dzieje Cudownego Obrazu N. Maryi Panny i kościoła w Tursku z dodatkiem modlitw i pieśni, Gniezno 1882, ss. 49n.
#72
Pieśń dla pielgrzymów.
6. Przy opuszczeniu miejsca cudownego w Tursku.
(Na nutę: Twoja cześć, chwała)


1. Ledwiem ujrzeli Twe święte oblicze,
Złożyli u stóp Twych nasze gorycze,
Już Cię pożegnać musim, Panieneczko,
Nasza bezpieczna w przygodach ucieczko.

2. Niech pamięć Twoje, prześliczna Lilijo,
Nie zgaśnie póki tchu stanie, Maryo!
Niech wdzięk Twój zdobi, dech woń Twa płynie,
Kwiecąc wspomnieniem dni naszych pustynię.

3. Od Ciebie, Matko, w tutejszym kościele,
Odebraliśmy dobrodziejstw tak wiele,
Że na Twe Imię serce się porusza,
I w rozczuleniu pije serce, dusza.

4. O Matko, jakże nam teraz jest błogo!
Dusza ubrana w szatę jest tak drogą;
Przez szczerą spowiedź rozstała się z winą,
Za Twoją, Pani, wielmożną przyczyną.

5. Dzięki Ci, Matko, za ten stan nasz błogi,
Osiągnęliśmy cel szczęśliwej drogi;
Niech nasze serce, dopóki tu żyje,
Dla Cię i Boga bezprzestannie bije.

6. Jużbym, o Boże, nie chcieli innemu
Służyć, jak tylko Tobie samemu;
Lecz znasz nas, Panie, jak do złego skłonni,
Trzymajże nas tu, bom wielce ułomni.

7. Niechże nas, Matko, więcej na tej ziemi
Piekło nie chwyta sidłami swojemi;
Niech nas już nigdy żaden błąd nie mami;
Pocieszycielko, przyczyń się za nami!

8. Prowadź nas, prowadź, ku rodzinnej stronie,
W każdym złym razie stawaj ku obronie,
Bądź nam najsłodszem orzeźwieniem w znoju,
Wsparciem w potrzebie, ciszą, w niepokoju.

9. Gdy Cię żegnamy w świętym wizerunku,
Prosim dla swoich o co w podarunku;
Poślij im przez nas Twoje przeżegnanie,
By mieli wszędzie Twoje wspomaganie;

10. Abyśmy wszyscy pełniąc wolę Boga,
Dostali się tam, gdzie jest wieczność błoga,
Niosąc Mu, Tobie, podzięki serdeczne
Za dary ziemskie i zbawienie wieczne. Amen.


za: x. Tomasz Basiński, Dzieje Cudownego Obrazu N. Maryi Panny i kościoła w Tursku z dodatkiem modlitw i pieśni, Gniezno 1882, ss. 46n.
#73
Pieśń dla pielgrzymów.
5. Przy zamykania Cudownego Obrazu.
(Na nutę: Boże w dobroci)

1. Panno, w cudownym tutaj wysławiona
Obrazie, Matko Niebieskiego Pana,
Gdy już znikasz z oczu za zasłonę,
Bądź nam przytomną grzesznym na obronę.

2. A gdy się zamkną snem śmierci powieki,
Z Twej nas, o Matko, nie spuszczaj opieki;
Niech ten przywilej mamy tu od Ciebie,
Byśmy Cię z Synem oglądali w Niebie.


za: x. Tomasz Basiński, Dzieje Cudownego Obrazu N. Maryi Panny i kościoła w Tursku z dodatkiem modlitw i pieśni, Gniezno 1882, ss. 45n.
#74
Pieśń dla pielgrzymów.
4. Przy otwieraniu cudownego Obrazu.
(Na nutę: Zawitaj ranna Jutrzenko)

1. Witaj, ukoronowana,
Matko Niebieskiego Pana,
Witaj, Królowa, Gospodzie nowa,
Nam grzesznym od Boga dana.

2. Tobie pokłon, cześć dajemy,
Ciebie chwalim i wielbimy!
Tu jesteś dawno cudami sławna
W tym obrazie, wszyscy wiemy.

3. Matko święta z Twej przyczyny,
Niech Syn Twój odpuści winy,
Niech miecz swój schowa, spraw to Królowa,
Prosim Cię z płaczu doliny.

4. O Najświętsza Monarchini,
Wszak Bóg, co zechcesz, uczyni;
Uproś zbawienie, niechaj sumienie
Żadnego z nas nie obwini.



za: x. Tomasz Basiński, Dzieje Cudownego Obrazu N. Maryi Panny i kościoła w Tursku z dodatkiem modlitw i pieśni, Gniezno 1882, ss. 45.
#75
Pieśń dla pielgrzymów.
3. Przy wchodzeniu do kościoła Turskiego.
(Na nutę: Witaj Królowo, Matko litości)

1. Witajże, witaj, Królowo Anielska,
Pociecho nasza, a Pani Niebieska!
Jakże szczęśliwi jesteśmy Twe dziatki,
Żeśmy już w domu ukochanej Matki.

2. Cóż Ci przynosim? Oto rany serca,
Które poranił występek morderca,
Ulecz je, ulecz, Lekarko jedyna,
Twą dzielną prośbą u Twojego Syna. Amen.


za: x. Tomasz Basiński, Dzieje Cudownego Obrazu N. Maryi Panny i kościoła w Tursku z dodatkiem modlitw i pieśni, Gniezno 1882, ss. 44.