Śpiew Kościelny - forum o tradycyjnych pieśniach kościelnych i chorale gregoriańskim

1. Z dawna Polski Tyś Królową, Maryjo,
Ty za nami przemów słowo, Maryjo!
Ociemniałym podaj rękę,
niewytrwałym skracaj mękę,
Twe Królestwo weź w porękę, Maryjo!

2. Gdyś pod krzyżem Syna stała, Maryjo!
Tyleś Matko wycierpiała, Maryjo!
Przez Twego Syna konanie,
Uproś sercom zmartwychwstanie,
W Ojców wierze daj wytrwanie, Maryjo!

3. Z dawna Polski Tyś Królową, Maryjo!
Ty za nami przemów słowo, Maryjo!
Miej w opiece naród cały,
Który żyje dla Twej chwały,
Niech rozwija się wspaniały, Maryjo!

1. Zawitaj, Królowo Różańca świętego,
Jedyna nadziejo człowieka grzesznego!
Zawitaj, bez zmazy lilijo,
Matko Różańcowa, Maryjo!

2. Panno nad pannami, Święta nad świętymi,
Najświętsza Królowo, Pani nieba, ziemi,
Najśliczniejszy kwiecie, lilijo,
Matko Różańcowa, Maryjo!

3. Matko Różańcowa, jasna Gwiazdo morska,
Anielska Królowo, śliczna Matko Boska,
Raju rozkosznego lilijo,
Matko Różańcowa, Maryjo!

4. Tyś jest najśliczniejsza, Różo ogrodowa,
Tyś najprzyjemniejsza, Różdżko Aronowa,
Najwdzięczniejszy kwiecie, lilijo,
Matko Różańcowa, Maryjo!

5. Chwała bądź Maryi na niebieskim tronie,
Która w różańcowej królujesz koronie,
Święta nad świętymi, lilijo,
Matko Różańcowa, Maryjo!

1. Idźmy tulmy się jak dziatki
Do serca Maryi Matki,
Czy nas nęka życia trud,
Czy to winy czerni brud.
Idźmy, idźmy ufnym krokiem,
Rzewnym sercem, łzawym okiem,
Serce to zna dzieci głos,
Odwróci bolesny cios.

2. Ach, to Serce dobroć sama,
Najczulszej z córek Adama,
Jest otwarte w każdy czas,
Samo szuka, wzywa nas.
Pójdźcie do mnie, dziatki moje,
Wyczerpnijcie łaski zdroje;
Kto mnie znajdzie, życie ma,
Temu Syn zbawienie da.

1. Cześć Maryi, cześć i chwała,
Pannie świętej cześć!
Śpiewaj, śpiewaj, ziemio cała,
hołd jej spiesz się nieść!

2. Jej to ręce piastowały
Tego, co ten świat
Stworzył wielki i wspaniały,
Syn Jej a nasz brat.

3. On jak Matkę ją miłował,
w posłuszeństwie żył.
Każde słowo Jej szanował,
chociaż Bogiem był.

X.M.M.Mioduszewski

O Gospodze uwielbiona!
   Nad niebiosa wywyższona;
   Stwrórcęś swego porodziła,
   Mlekiemeś go swem karmiła.
Co Ewa smętna straciła,
   Tyś przez Syna naprawiła;
   Oknem się stałaś do nieba,
   Smucić się nam nie potrzeba.
Drzwiamiś Króla niebieskiego
   I fórtą Raju świętego;
   Wszyscy jej ludzie śpiewajcie,
   Bo przez nią zbawienie macie.
Maryja Matko miłości!
   Matko wszelakiej litości!
   Broń nas od skonania złego,
   I od czarta przeklętego.
Maryja Panno nad Panny,
   Niech twój Syn przez cię błagany,
   Wszystkie winy nam odpuści,
   A do łaski swej przypuści.
Przez Syna Panno twojego,
   Ojca i Ducha świętego,
   Przybądź na nasze skonanie,
   A daj dobre dokonanie.
Chwała bądź Panu naszemu
   Z Dziewice narodzonemu,
   I Ojcu jego wiecznemu,
   Także Duchowi świętemu.

1. Królowej Anielskiej śpiewajmy,
Różami uwieńczmy Jej skroń;
Jej serca w ofierze składajmy,
Ze łzami wołajmy doń:
O Maryjo, bądź nam pozdrowiona,
bądź Ty zawsze Matką nam,

2. Przez Ciebie, o Matko miłości,
Łask wszelkich udziela nam Bóg,
A my Ci hołd dajem wdzięczności,
Upadłszy do Twoich nóg;
O lilijo, jakżeś Ty wspaniała,
wszelkich cnót rozlewasz woń.

3. O Tronie Ty Boga wiecznego,
O słońce nadziei i łask,
O Różdżko przedziwna Jessego,
Jak wielki cnót Twych jest blask!
O Maryjo, bądź nam pozdrowiona,
Bądź Ty zawsze Matką nam!

Tekst i melodia (nuty i mp3) znajdują się TUTAJ

1. Serdeczna Matko, Opiekunko ludzi,
niech Cię płacz sierot do litości wzbudzi!
Wygnańcy Ewy do Ciebie wołamy,
zlituj się, zlituj, niech się nie tułamy.

2. Do kogóż mamy wzdychać nędzne dziatki,
tylko do Ciebie, ukochanej Matki,
u której Serce otwarte każdemu,
a osobliwie nędzą strapionemu.

3. Zasłużyliśmy, to prawda, przez złości,
by nas Bóg karał rózgą surowości,
lecz kiedy Ojciec rozgniewany siecze,
szczęśliwy, kto się do Matki uciecze.

4. Ty masz po sobie i Ojca i Syna,
snadnie Go Twoja przejedna przyczyna,
gdy Mu przypomnisz, jakoś Go karmiła,
łatwo Go skłonisz, o Matko przemiła.

5. Dla Twego Serca wszystko Bóg uczyni,
daruje plagi, choć człowiek zawini;
jak Cię, cna Matko, nie kochać serdecznie,
gdy się skryć możem pod Twój płaszcz
bezpiecznie.

6. Ratuj nas, ratuj, Matko ukochana,
zagniewanego gdy zobaczysz Pana,
mieczem przebite pokazuj Mu Serce,
gdyć Syna na krzyż wbijali morderce.

7. Dla tych boleści, któreś wycierpiała,
kiedyś pod krzyżem Syna swego stała,
Bóg nam daruje, byśmy nie cierpieli,
cośmy wytrzymać za złość naszą mieli.

8. A gdy ujdziemy tak gniewu, jak chłosty,
pokaż nam Matko tor do nieba prosty;
niechaj to Serce, z którego opieki
dotąd żyjemy, kochamy na wieki!

1. Weź w swą opiekę nasz Kościół święty,
Panno Najświętsza, niepokalana;
Niechaj miłością każdy przejęty
Czci w nim Jezusa, naszego Pana.

2. Niech Serce Twoje Ojca Świętego
Od nieprzyjaciół zasadzki chroni;
Niech się do Pana modli za niego,
Od złej przygody niechaj go broni.

3. I kraj ten cały i lud Twój wierny,
Tobie, o Mario, dziś polecamy,
Niechaj nas zbawi Bóg miłosierny,
Którego przez Twe serce błagamy.

4 W jedną rodzinę połącz nas w niebie,
W wiecznej świątyni Syna Twojego,
Byśmy, Maryjo, chwalili Ciebie
U tronu Boga, Pana naszego!

1. Matko niebieskiego Pana,
Ślicznaś i niepokalana,
Jakie wieki, czas daleki,
Czas niemały, gdy świat cały
Nie słyszał.

2. Wszystkie skarby, co są w niebie,
Bóg wydał, Panno, dla Ciebie,
Jak bogata z słońca szata,
Z gwiazd korona upleciona
Na głowie.

3. Miesiąc swe ogniste rogi
Skłonił pod Twe święte nogi,
Gwiazdy wszystkie asystują,
Bo Królowę w niebie czują
Nad sobą.

4. Przez Twą poważną przyczynę
Niech nam Bóg odpuści winę.
Uproś pokój, Panno święta,
Boś bez zmazy jest poczęta,
Maryja.

wg X.M.M.Mioduszewskiego, mel. własna lub na mel. "Wesoły nam dzień dziś nastał"

Pamiątkę dnia Świątecznego, Zesłania Ducha Świętego, z Kościołem dziś obchodzimy, i dawcę darów wielbimy, Alleluja, Alleluja!

W tym dniu gdy się wraz modlili Apostołowie, w tej chwili Szum powstaje - płomieniste widzą języki ogniste All.

Boskim ogniem zapaleni, Duchem Świętym napełnieni, Śmiało wśród tłumu wielkiego, głoszą Ukrzyżowanego All.

Piotr święty jednym kazaniem, Ducha świętego działaniem, Tak wpływa na słuchające, że nawraca trzy tysiące All.

A gdy mają rozkaz dany, rozejść się między pogany, Tam mocą słowa i cudów, nawracają mnóstwo ludów All.

Twoje to są dziwne sprawy, Duchu Święty Boże prawy, Spuść i na nas twe promienie, a wnet znikną błędów cienie All.

1. Zbliżam się w pokorze i niskości swej,
Wielbię Twój majestat, skryty w Hostii tej,
Tobie dziś w ofierze serce daję swe,
O, utwierdzaj w wierze, Jezu, dzieci Twe.

2. Mylą się, o Boże, w Tobie wzrok i smak,
Kto się im poddaje, temu wiary brak,
Ja jedynie wierzyć Twej nauce chcę,
Że w postaci chleba utaiłeś się.

3. Bóstwo swe na krzyżu skryłeś wobec nas,
Tu ukryte z Bóstwem człowieczeństwo wraz,
Lecz w Oboje wierząc, wiem, że dojdę tam,
Gdzieś przygarnął łotra, do Twych niebios bram.

4. Jak niewierny Tomasz twych nie szukam ran,
Lecz wyznaję z wiarą, żeś mój Bóg i Pan,
Pomóż wierze mojej, Jezu, łaską swą,
Ożyw mą nadzieję, rozpal miłość mą.

5. Ty, coś upamiętnił śmierci Bożej czas,
Chlebie żywy, życiem swym darzący nas,
Spraw, bym dla swej duszy życie z Ciebie brał,
Bym nad wszelką słodycz Ciebie poznać chciał.

6. Ty, co jak Pelikan Krwią swą karmisz lud,
Przywróć mi niewinność, oddal grzechów brud,
Oczyść mnie Krwią swoją, która wszystkich nas
Jedną kroplą może obmyć z win i zmaz.

7. Pod zasłoną teraz, Jezu, widzę Cię,
Niech pragnienie serca kiedyś spełni się,
Bym oblicze Twoje tam oglądać mógł,
Gdzie wybranym miejsce przygotował Bóg.

1. Witam Cię, witam Przenajświętsze Ciało,
któreś na krzyżu sromotnie wisiało
Za nasze winy, Synu jedyny,
Ojca wiecznego, Boga prawego,
Zbawicielu świata.

2. Dajem Ci pokłon, Bogu prawdziwemu,
W tym Sakramencie dziwnie zakrytemu;
Żebrzem litości i Twej miłości,
Byś gniew swój srogi, o Jezu drogi,
Pohamować raczył.

3. Zmiłuj się, zmiłuj nad nami grzesznymi,
Nie racz pogardzać prośbami naszymi;
Zgrom hardych siły, daj pokój miły,
Wyniszcz złe rady, wykorzeń zdrady
Spośród ludu swego.

4. A kiedy przyjdzie z światem tym rozstanie,
Ratuj nas, ratuj, dobrotliwy Panie!
Niech z Ciała Twego, Przenajświętszego
Posiłek mamy i oglądamy
Ciebie łaskawego. Amen.

1. Upadnij na kolana,
Ludu czcią przejęty,
Uwielbiaj swego Pana:
Święty, Święty, Święty!

2. Zabrzmijcie z nami Nieba,
Bóg nasz niepojęty
W postaci przyszedł chleba,
Święty, Święty, Święty!

3. Powtarzaj, ludzki rodzie,
Wiarą przeniknięty,
Na wschodzie i zachodzie:
Święty, Święty, Święty!

4. Pan wieczny zawsze, wszędzie
Ku nam łaską zdjęty,
Niech wiecznie wielbion będzie,
Święty, Święty, Święty!

1. U drzwi Twoich stoję, Panie,
czekam na Twe zmiłowanie.

2. Któryś pod postacią chleba
prawdziwy Bóg jesteś z nieba.

3. W tej Hostyi jest Bóg żywy,
choć zakryty, lecz prawdziwy.

4. W tym Najświętszym Sakramencie
z nieba stawa w tym momencie.

5. Jak wielki cud Bóg uczynił,
że chleb w Ciało swe przemienił,

6. A nam pożywać zostawił,
ażeby nas przez to zbawił.

7. Święty, mocny, nieśmiertelny,
w Majestacie swym niezmierny.

8. Aniołowie się lękają,
gdy na Jego twarz patrzają.

9. Wszyscy niebiescy Duchowie
lękają się i królowie.

10. Niebo, ziemia ani morze
pojąć, co jest Bóg, nie może.

11. Żaden z wojska anielskiego
nie dostąpił nigdy tego

12. Czego człowiek dostępuje,
Ciało i Krew gdy przyjmuje.

13. Jam nie godzien, Panie, tego,
abyś wszedł do serca mego.

14. Rzeknij tylko słowo swoje,
a tym zbawisz duszę moją.

15. Kłaniam się Tobie samemu,
bądź miłościw mnie, grzesznemu.

16. Niechaj żyję z Tobą Panem
aż na wieki wieków. Amen.

1. Twoja cześć, chwała, nasz wieczny Panie,
Na wieczne czasy niech nie ustanie.

2. Tobie dziś dajem z wojskiem tych ludzi
Pokłon i pienie, my, Twoi słudzy.

3. Dziękując wielce Twej wielmożności
Za ten dar zacny Twej wszechmocności.

4. Żeś się darował nam nic niegodnym
W tym Sakramencie nam tu przytomnym.

5. Raczyłeś zostać w takiej postaci,
Nie szczędząc siebie dla nas swych braci.

6. Przyszedłszy na świat, Pan wiecznej chwały,
Zaznałeś wiele nędzy niemałej.

7. Dałeś się potem z wielkiej miłości
Na męki srogie bez wszej litości.

8. Dałeś swe Ciało, by krzyżowano,
I Krew najświętszą, by ją przelano.

9. Wstępując potem do chwały wiecznej,
Zostawiłeś nam ten to dar zacny.

10. Na co my patrząc w tym Sakramencie
Z pociechą wielką serce nam rośnie.

11. Tobie my, Boże, teraz śpiewamy,
Przed Twą światłością nisko padamy.

12. Użycz nam łaski, wszechmocny Boże,
Bez Twej pomocy człek nic nie może.

1. Sław, języku, tajemnicę
Ciała i najdroższej Krwi,
Którą jako łask krynicę
Wylał w czasie ziemskich dni
Ten, co Matkę miał Dziewicę,
Król narodów godzien czci.

2. Z Panny czystej narodzony,
Posłan zbawić ludzki ród,
Gdy po świecie na wsze strony
Ziarno słowa rzucił w lud,
Wtedy cudem niezgłębionym
Zamknął swej pielgrzymki trud.

3. W noc ostatnią przy wieczerzy
Z tymi, których braćmi zwał,
Pełniąc wszystko jak należy,
Czego przepis prawny chciał,
Sam Dwunastu się powierzył
I za pokarm z rąk swych dał.

4. Słowem więc Wcielone Słowo
Chleb zamienia w Ciało swe,
Wino Krwią jest Chrystusową,
Darmo wzrok to widzieć chce:
Tylko wiara Bożą mową
Pewność o tym w serca śle.

5. Przed tak wielkim Sakramentem
Upadajmy wszyscy wraz,
Niech przed Nowym Testamentem
Starych praw ustąpi czas,
Co dla zmysłów niepojęte
Niech dopełni wiara w nas.

6. Bogu Ojcu i Synowi
Hołd po wszystkie nieśmy dni,
Niech podaje wiek wiekowi
Hymn tryumfu, dzięki, czci,
A równemu im Duchowi
Niechaj wieczna chwała brzmi.
Amen.

1. Rzućmy się wszyscy społem,
Uderzmy w ziemię czołem,
Dając pokłon Najwyższemu
W Sakramencie ukrytemu
Panu naszemu.

2. Wszak pod utratą nieba
Wierzyć każdemu trzeba,
Że pod tymi przymiotami
Chleba, wina, jest Bóg z nami,
Choć utajony.

3. A jeśli kto nie wierzy,
Ma z ostatniej wieczerzy
Jasny dowód, co się stało,
Że wino w Krew, a chleb w Ciało
Bóg swe przemienił.

4. I tę moc dał kapłanom,
Nie królom ani panom,
Aby oni poświęcali
I nam grzesznym rozdawali
Ciało, Krew Pańską.

5. O jaka to moc wielka,
Niech uzna dusza wszelka:
Że to kapłan słowem sprawi,
Iż się Chrystus zaraz stawi
Z nieba na ołtarz.

6. Oto tu obecnego
Mamy Boga naszego,
Który stanął w tym momencie
W przenajświętszym Sakramencie
Na tym ołtarzu.

7. Nuż królowie i pany,
I wszystkie ludzi stany,
Upadajcie na kolana,
Uznawajcie swego Pana
I Zbawiciela.

8. Oto tu Aniołowie,
Z nieba święci duchowie,
Panu swemu asystują,
Jego godność adorują
Choć niewidomie.

9. Więc i my się korzymy,
Dzięki Panu czynimy;
Niech Ci za Twą łaskę Panie,
Chwała w niebie nie ustanie
Na wieki wieków. Amen.

1. Pan Jezus już się zbliża,
Już puka do mych drzwi,
Pobiegnę Go przywitać,
Z radości serce drży.
O szczęście niepojęte,
Bóg sam odwiedza mnie,
O Jezu wspomóż łaską,
Bym godnie przyjął Cię.

2. Nie jestem godzien, Panie,
Byś w sercu moim był;
Tyś Królem wszego świata,
A jam jest marny pył.
O szczęście niepojęte...

3. Gdy wspomnę na me grzechy,
Ze żalu płyną łzy,
Bom Serce Twoje zranił,
O Jezu, odpuść mi!
O szczęście niepojęte...

4. Pragnąłbym Cię tak kochać,
Jak Ty kochałeś mnie,
Przyjm serce me oziębłe,
A daj mi Serce Twe!
O szczęście niepojęte...

1. O niewysłowione szczęście zajaśniało,
Gdy Słowo wcielone Serce swe nam dało,
Cud Boskiej miłości, o duszo ludzka, głoś,
Ku wiecznej światłości dźwięki twej pieśni wznoś.

2. Jakież na tej ziemi skarby posiadamy!
Bóg mieszka z grzesznymi, Serce Jego mamy,
Cud Boskiej miłości, o duszo ludzka, głoś,
Ku wiecznej światłości dźwięki twej pieśni wznoś.

3. W niebo świat ten cały Miłość przemieniła,
Gdy w tej Hostii małej Serce Boże skryła,
Cud Boskiej miłości, o duszo ludzka, głoś,
Ku wiecznej światłości dźwięki twej pieśni wznoś.

4. O Anielskie chóry, o wybrani Pana,
Przyjdźcie z niebios góry upaść na kolana,
Cud Boskiej miłości, o duszo ludzka, głoś,
Ku wiecznej światłości dźwięki twej pieśni wznoś.

5. Przyjdźcie Sercu temu śpiewać razem z nami,
Przyjdźcie pieśni Jemu nucić z grzesznikami,
Cud Boskiej miłości, o duszo ludzka, głoś,
Ku wiecznej światłości dźwięki twej pieśni wznoś.

6. Lecz, czy żąda tego Serce Jezusowe?
Ach, milsze dla Niego są łzy grzesznikowe,
Cud Boskiej miłości, o duszo ludzka, głoś,
Ku wiecznej światłości dźwięki twej pieśni wznoś.

7. Bo nie do Anioła zwraca słowo swoje,
Lecz do ludzi woła: Daj mi serce twoje,
Cud Boskiej miłości, o duszo ludzka, głoś,
Ku wiecznej światłości dźwięki twej pieśni wznoś.

8. Jako hołd wdzięczności serca Sercu dajmy,
W bólu i w radości Jezusa kochajmy,
Cud Boskiej miłości, o duszo ludzka, głoś,
Ku wiecznej światłości dźwięki twej pieśni wznoś.

9. A Serce nam Jego po przejściu na świecie
Wesela wiecznego w raju wieniec splecie;
Cud Boskiej miłości, o duszo ludzka, głoś,
Ku wiecznej światłości dźwięki twej pieśni wznoś.

1. O mój Jezu w Hostii skryty,
Na kolanach wielbię Cię,
W postać chleba Tyś spowity,
Bóstwo Twoje kryje się;
Ty, co rządzisz całym światem,
Me zbawienie w ręku masz;
Tu przed Twoim Majestatem
Aniołowie kryją twarz.

2. O światłości przysłoniona,
Rzuć mi Twój promienny blask,
O dobroci nieskończona,
Otwórz dla nas skarby łask;
Chlebie życia przeobfity,
Nasyć duszy mojej głód;
Boski ogniu tu zakryty,
Rozgrzej serca mego chłód.

3. Jezu, Tyś jest Zbawicielem,
Ustrzeż mnie od zgubnych dróg,
Bądź mi siłą i weselem,
Boś w tej Hostii żywy Bóg;
Dla miłości Matki Twojej
Racz wysłuchać prośbę mą:
Bądź miłością duszy mojej,
Nie gardź moją cichą łzą.

1. Kłaniam się Tobie, przedwieczny Boże,
Którego niebo objąć nie może,
Ja, proch mizerny, przed Twą możnością
Z wojskiem aniołów klękam z radością.

2. Tu Stwórcę swego wiarą wyznaję,
Kocham serdecznie, pokłon oddaję,
Cieszę się wielce z Twej Boskiej chwały,
Niech Ci się kłania z niebem świat cały.

3. Dziękuję za to, żeś się zostawił
W tym Sakramencie, abyś nas zbawił;
Za Twoje łaski tu wyświadczone
odbieraj od nas serca skruszone.

4. Przed tronem Twoim serca składamy,
O to pokornie wszyscy wołamy:
Błogosław, Panie, swemu stworzeniu,
Broń od nieszczęścia, ciesz w utrapieniu.

5. Przed oczy Twoje nędze stawiamy,
Ratuj, od Ciebie niech pomoc mamy;
Tyś Bogiem naszym, piękności wieczna,
Bądź i obrona zawsze skuteczna.

6. Zostawaj z nami, póki żyjemy,
W tym Sakramencie niech Cię wielbimy,
A gdy się zbliży z ciałem rozstanie,
Twym świętym Ciałem zasil nas, Panie.

Zwracam uwagę na początek 2. zwrotki - nie "ciągle hosanna", lecz "CIĄGŁE hosanna"! Znów, zupełnie inne znaczenie - nie, że ciągle i ciągle tylko jakies nudne hosanna, lecz że CIĄGŁE, w znaczeniu ciągłego oddawania czci!

1. Jezusa ukrytego mam w Sakramencie czcić,
Wszystko oddać dla Niego, Jego miłością żyć;
On się nam daje cały, z nami zamieszkał tu,
Dla Jego Boskiej chwały życie poświęćmy Mu;
Wiarą ukorzyć trzeba zmysły i rozum swój,
Bo tu już nie ma chleba, to Bóg, to Jezus mój!

2. Tu Mu ciągłe Hosanna śpiewa Anielski chór,
A ta cześć nieustanna to dla nas biednych wzór;
Dzielić z nami wygnanie Jego rozkosze są,
Niechże z Nim przebywanie będzie radością mą;
On wie, co udręczenie, On zna, co smutku łzy,
Powiem Mu swe cierpienie, bo serce z bólu drży.

3. O niebo mojej duszy, Najsłodszy Jezu mój,
Dla mnie wśród ziemskiej suszy Tyś szczęścia pełen zdrój;
Tyś w Wieczerniku Siebie raz tylko uczniom dał,
W ołtarzuś się jak w niebie powszednim chlebem stał;
Chciałbym tu być Aniołem, co śpiewa ciągle cześć
Z rozpromienionym czołem Tobie swe serce nieść.

4. Pozwól jasnym płomieniem błyszczeć tej lampce mej,
Dopóki zimnym tchnieniem śmierć nie zagasi jej;
Niech Ci aż do dnia zgonu miłości pienie brzmi,
Tu u stóp Twego tronu wierność przysięgam Ci;
O cześć Twą ciągle dbały, chcę pójść koniecznie tam,
Gdzie wśród niebieskiej chwały Tyś szczęściem wszystkich sam.

1. Niebiosa, rosę spuszczajcie z góry,
Sprawiedliwego wylejcie chmury;
o wstrzymaj, wstrzymaj Twoje zagniewanie
i zbrodni naszych zapomnij już, Panie.

2. Pusto w Twym mieście, pusto w Syjonie,
Jerozolima w boleści tonie,
runął dom Twojej świętości i chwały,
gdzie dla Cię hymny ojców naszych brzmiały.

3. Niebiosa, rosę spuszczajcie z góry,
Sprawiedliwego wylejcie chmury;
grzech nas oszpecił i w sprośnej postaci
stoim przed Tobą jakby trędowaci.

4. Padliśmy wszyscy jak liść w jesieni,
zbrodniami jak wichrem rozproszeni,
Tyś Twe oblicze zasłonił przed nami
i Tyś naszymi złamał nas zbrodniami.

5. Niebiosa, rosę spuszczajcie z góry,
Sprawiedliwego wylejcie chmury;
o spojrzyj, spojrzyj na lud Twój znękany
i ześlij Tego, co ma być zesłany.

6. Wypuść Baranka, daj niech przybędzie
z głazów pustyni, niech Panem będzie;
na górze córy Syjonu się zjawi
i po łzach tylu z jarzma nas wybawi.

7. Niebiosa, rosę spuszczajcie z góry,
Sprawiedliwego wylejcie chmury;
pociesz się ludu, pociesz w twej niedoli,
już się przybliża kres Twojej niewoli.

8. Czemuż się smucisz, bolejesz srodze?
Nie bój się, nie bój, ja wyswobodzę,
Jam jest twym Panem, Ja doli twej Sprawcą,
Ja twoim Świętym, Ja Bogiem i Zbawcą.

9. Niebiosa, rosę spuszczajcie z góry,
Sprawiedliwego wylejcie chmury;
roztwórz się ziemio i z łona twojego
wydaj nam, wydaj już Zbawcę naszego. Amen.