Śpiew Kościelny - forum o tradycyjnych pieśniach kościelnych i chorale gregoriańskim

[czyli zmieniony Kochanowskiego PSALM 55 Exaudi, Deus, orationem meam

Obrońca uciśnionych, Boże litościwy,
Usłysz modlitwę moję i głos żałośliwy;
Nie proszęć, ale wołam, takem jest strapiony
Z Nieprzyjaciela mego wielce zatrwożony.

Wszystkie swoje fortele na mię obrócili,
Wszystkę swą popędliwość na mię wyrzucili;
A serce we mnie taje, siła odstępuje,
Śmierć przed oczyma lata, aż mnie strach zdejmuje.

I mówię czasem sobie: gdyby człowiekowi
Wolno było tak latać jako gołębiowi,
Leciałbym jak nadalej między puste lasy
I tambym swój wiek trawił i przetrwał złe czasy.

Zmieszaj, pokwap się Panie, ich rady złośliwe,
Rozdziel na mowy różne języki kłamliwe!
Widzę miasto ich w rządzie na poły zginione,
Miasto na zbytki zgodne, w myślach roztargnione.

We dnie i w nocy mury swawola obchodzi,
Z rynku niesprawiedliwość i ucisk nie schodzi,
W domach siedzi wszeteczność, a zaś ulicami
Lichwa chodzi, ludzkiemi umoczona łzami.

By mię był nieprzyjaciel jawny mój znieważał,
Lub ten, co mi źle myśli, tegobym nie zważał,
Nigdy by mi tak ciężkie jego złorzeczenie
Nie było ani jego zła chęć i trapienie.

Ale ty na mię jedziesz, któregom ja z wiela
Obrał sobie i zawżdy miał za przyjaciela;
Obaśmy swych tajemnic sobie się zwierzali
I do Boskiego domu w miłości chadzali.

Bogdaj zdrajcę każdego zła śmierć nie minęła,
Bogdaj go ziemia żywo rozstępna połknęła.
Ja się będę uciekał, Panie mój, do Ciebie,
A Ty mej niewinności miejsce dasz u siebie.

Rano będę i wieczór, i w południe prosił,
Będę swój głos płaczliwy do nieba podnosił,
A Ty, Panie, wysłuchasz i obronisz snadnie,
Choć na mię nagle wojsko nawiętsze przypadnie.

Wysłuchasz (mam nadzieję pewną) i obronisz,
A ludzie niecnotliwe swoją pomstą zgromisz.
Próżno się tam spodziewać kiedy obaczenia:
Ludzie to niepobożni i złego sumienia.

Rzucił się na niewinne, zapomniał umowy,
Powieść jego miodowa, a umysł bojowy;
Słowa tak mu z ust płyną, jako olej cichy,
Ale kto chce uważać, są śmiertelne sztychy.

Włóż na Pana swój ciężar, a On cię ratuje,
Sprawiedliwego nigdy Pan nie odstępuje;
Chytry upada prędko, w pół wieku ustanie
Mężobójca - ja w Tobie mam nadzieję, Panie!

PIEŚŃ W UCISKU

Obrońco uciśnionych, Boże litościwy,
     Usłysz krzyk sierot Twoich, usłysz płacz rzewliwy.
Ciężka krzywda, o Boże! Ty na Twojej ziemi
     Wszytkich cierpisz, Twe słońce promieńmi jasnémi

Złych i dobrych oświeca. Twój deszcz kropi ziemię
     Złych i dobrych pospołu, a tu ludzkie plemię,
Samo na się zajadłe, ciężko następuje
     Na swych bliźnich i z Twojej ziemie ich ruguje,

Którąś przestroną stworzył, a my nie możemy
     W niej żyć, choć że i dla nas stworzona jest, wiemy.
Ty zdawszy rządy królom, wolnowładny Panie,
     Nad sercem i sumnieniem ludzkim panowanie

Sameś sobie zostawił, aleć się wdzierają
     W Twe prawa i gwałtem je ludzie odbierają.
Zawsześmy-ć, o nasz Boże, żyli w uciśnieniu
     K woli Twej prawdzie, k woli dobremu sumnieniu,

Zawsze ludzie na Twoje wyroki nie dbali,
     Srodze biedne sieroty Twe prześladowali.
Lecz gdy teraz wzruszone prawie nawałności
     Kłopotów, trosk, ucisków, nieznośnych ciężkości

Na niezdolne ramiona nasze się zwaliły
     I do samej nas prawie ziemie przytłoczyły,
Pragnie duch nasz, ściśniony skrzydeł gołębice,
     Żeby gdzie za ostatnie zalecieć granice

Okręgu świata abo żeby morskie wały
     Na odległą od ludzi wyspę nas zagnały;
Choćby tam w nędzy, w głodzie, byle żyć w pokoju
     I odpocząć też sobie po tak srogim boju;

Widzieć miłe braterstwo do kupy zebrane,
     Po różnych świata tego kątach rozegnane.
Widziałeś, o nasz Boże, jako nam z ojczyzną
     Ciężko się było żegnać, z ona ziemią żyzną,

Z krewnymi, z przyjacioły, z sąsiady dobrymi.
     Ciężko się było rozstać z domkami własnymi,
Których nas okrucieństwo ludzkie pozbawiło
     I na gorzkie tułactwo nędznych wyprawiło.

Drudzy zaś z nich uszedszy przed nieprzyjacioły,
     Nie powróciwszy jeszcze na swoje popioły,
Z wygnaństwa na wygnaństwo poszli utrapieni,
     Ze wszytkiego ubóstwa cale obnażeni.

A teraz w wioskach naszych rozciąga się drugi,
     W nagrodzie za wojenne wziąwszy je zasługi,
Gdzie jako wilk drapieżny cudzym łupem tyje,
     Łzy niezbożnik sieroce i krew szczyrą pije.

Insi zaś nas zdradziwszy, cośmy im dufali
     I ustępując dobra nasze zapisali,
W nich się jako w własnościach swych rozpościerają,
     A nam, z daleka patrząc, aż się serca krają,

W tułactwie, w nędzy, w głodzie i prawie w nagości
     Ledwie już wytrzymane ponosząc ciężkości.
To Ty, o Boże, widzisz, Twoje płomieniste
     Oko wszytko przegląda; widzisz oczéwiste

Skrzywdzenie nasze, słyszysz głos, którym do Ciebie
     Krzywda woła, o Sędzio mieszkający w niebie!
Widzisz, jako się ludzka złość wzmogła na ziemi,
     Sprawiedliwość wygnana, a przecie Twojémi

Sądami nie nacierasz, o dziwna litości!
     O, niepojęta ludzką myślą cierpliwości,
Jakiej z nami zażywasz! Zamknąłeś w prawicy
     Twojej groźne pioruny, lecz hardzi złośnicy,

Gorsi z Twej folgi, wodze zlościom wyrzucają;
     Twoje, o wieczny Stwórco, pomstę wyzywają,
Tak żeby już ułomność nasza zabłądziła
     W myśli jakie wątpliwe, gdyby nie budziła

Coraz ufność ku Tobie mocnej w nas nadzieje,
     Którą stwierdź sam, o Boże, niechaj się nie chwieje!
Mocną gruntowną wiarą niech temu dufamy,
     Że chociaż tu wszytkiego o raz postradamy,

Chociaż nam i sam żywot weźmie ludzka siła,
     Byle dusza na wieki zachowana była.
W przyście Syna Twojego, a jakież nagrody
     Weźmiemy z ręki Jego za doczesne szkody,

Których z ciężarem chwały zrównane lekkości
     Są jak moment do onej bez końca wieczności.
A lubo tak ojczyzna na nas niełaskawa
     I ci, którzy sadzenia nas nie mieli prawa,

Bo im go z rak cni naszy przodkowie wyjęli
     I srodze wiarą, cnotą, sumnieniem zaklęli,
Żeby tych świętych związków nigdy nie targali,
     Które coraz przysięgą królowie stwierdzali,

Nic my im jednak za to nie życzymy złego,
     I owszem, do świętego majestatu Twego
Modlimy się za nimi, będąc tej nadzieje,
     Że po tej burzy jeszcze dobry wiatr zawieje

I że odmianę weźmie wyrok na nas srogi,
     A my jeszcze ojczyste oglądamy progi.
Odpuść[że] i tym, Boże, którzy, chociaż sami
     Na tej łódce gdzie indziej pływają też z nami,

Gdyśmy się na tym morzu burzliwym rozbili
     I tego najbliższego brzegu uchwycili,
Znowu przeciwko ludziom wrodzonej litości
     W też nas nazad wrzucają gwałtem nawałności,

Nie pozwalają ludziom chodzić po Twej ziemi.
     Nie taka srogość między zwierzęty dzikiemi,
Jakiej my doznawamy, którzyśmy bogatą
     Krwie świętej Chrystusowej kupieni zapłatą.

Ty, Boże, wiesz najlepiej, żeśmy nie zgrzeszyli
     Nic przeciwko Twej ziemi, aleśmy życzyli
Wszytkiego jej dobrego. Słyszysz, wieczny Panie,
     I teraz dzienne za nią i nocne wzdychanie,

Żeśmy też tu ostatki dóbr naszych strawili,
     Żadnejeśmy im krzywdy tym nie uczynili,
Owszem, sami częstokroć będąc uszkodzeni
     I od wielu mniej bacznych widomie skrzywdzeni,

Cierpliwieśmy przykrości wszytkie ponosili
     I, żeśmy przychodniami, na tośmy pomnieli.
Ty-ć sam tułactwa nasze masz porachowane,
     W Twe wiaderko wszytkie łzy nasze pozbierane;

Ty, badaczu serc ludzkich, wiesz, jak przenikają
     Wskroś te ciężkie potwarzy, gdy nam to zadają,
Jak byśmy bluźniercami mieli być świętego
     Imienia Zbawiciela i Boga naszego.

A to wszytko dlatego, że i przyrodzenie,
     I wolnowładne niebem i ziemią rządzenie,
I moc, i mądrość Jego boską Twym być znamy
     Darem; w czym z całym Pismem Świętym się zgadzamy.

Stąd ci wszytkie niechęci na nas obalili,
     Stąd nas już za niegodnych świata osądzili,
Stąd rozumieją, żeśmy wiecznie potępieni
     I tu od miłosierdzia Twego odrzuceni,

Ale my od ich sądu do sprawiedliwego
     Apelujemy, Boże, trybunału Twego.
Tobie, który najgłębsze przenikasz skrytości,
     Najlepiej jawno, w jakiej mamy uczciwości

Tego, który postaci Twej wyobrażeniem
     Był zawsze, który wiecznym szafuje zbawieniem,
Który ma klucze piekła i śmierci, z którego
     Rąk świętych wyglądamy zbawienia wiecznego.

I tegoż bluźnić mamy? O, zachowaj, Panie,
     Tej złości i ślepoty i odwróć skaranie
Tym opacznym umysłem, żebyśmy koniecznie
     I tu trapieni mieli być, i zginąć wiecznie.

A godni byśmy tego, gdybyśmy się mieli
     Na tego targnąć, który w krwie świętej kąpieli
Omył nas z nieprawości, który nasze winy
     Śmiercią niewinną zgładził, abyśmy z krainy

I z cienia wiecznej śmierci byli wyzwoleni
     I na wolności synów Twoich postawieni.
Który choć połyskaniem był Twej wiecznej chwały,
     Choć przed Nim niebo, ziemia i przepaści drżały,

Dla cudownej narodu ludzkiego miłości
     Niepojęte rozumem ponosił ciężkości.
Pan nieba, ziemie nie miał gdzie skłonić swej głowy;
     Syn Boży Belzebubem bluźnierskimi słowy

Był zwany, biczowany, uplwany, cierniową
     Koroną poraniony, okrutną krzyżową
Śmiercią zamordowany. To my, niewolnicy,
     Wiedząc, co z Panem naszym robili grzesznicy,

Wiedząc przestrogi Jego, że i nam potrzeba
     Piąć się przez niezliczone uciski do nieba,
Że trzeba krzyż Jego wziąć, krwawych naśladować
     Stóp Jego temu, kto z Nim chce wiecznie królować.

Lepszego niż On wczasu spodziewać się mamy?
     Czemu raczej ucisków tych nie poczytamy
Za szczęście i wesele, wiedząc, że przeminie
     Niebo i ziemia, a nam zapłata nie zginie;

Kiedy grunt prawdy mamy, na którym stoimy,
     Gdy wiemy, komu mocną nadzieję wierzymy.
Prawda, żeśmy krew, ciało, a wielkie przykłady
     Mamy w Panu i w świętych Jego, gdy zakłady

Męczenniczych widzieli koron, że zemdlone
     Duchy ich aż od Ciebie były posilone,
Tęsknili sobie w biedach, czasem uchodzili
     Przed nimi i od Ciebie zachowani byli.

A zachowajże i nas, nieśmiertelny Boże!
     Boć już ledwo ułomność nasza zdołać może
Tak wielkim nawałnościom, niechaj nie toniemy
     W sądach Twych, niech przyczyną ludziom nie będziemy,

Żeby w lichych osobach naszych Twojej mieli
     Prawdzie urągać, gdyby upad nasz widzieli.
Nam hańba i zelżywość, ale najświętszemu
     Niech cześć i chwała będzie imieniowi Twemu.

Wierzymy, Panie, a Ty zmocni nasze wiarę,
     A cokolwiek cierpimy za wdzięczną ofiarę
Przyjąwszy, w on dzień Syna Twego ostateczny
     Daj tu z Nim uciśnionym dział otrzymać wieczny.

Kędy nasza ojczyzna, skąd się już wygnania
     Więcej nie bać będziemy, gdyż wiele mieszkania
Zbawiciel nam gotuje i tamże rzewliwie
     Łzy z oczu naszych zetrze, a wiecznie szczęśliwie

Wierne swoje do żywych źrzódeł zaprowadzi,
     Które ze wszytkich granic do siebie zgromadzi.
Przydźże, przydź. Panie Jezu, przydź bez omieszkania!
     Ciebie-ć i w późne chwile, i w pierwszy zarania

Głowy nasze podnosząc. Ciebie wyglądamy,
     Z radością wybawienia Twojego czekamy.

Panowie i panie otwieram wątek do wklejania łączy do zachowanych a gdzie indziej zaginionych nut.

Dla przykładu ja obecnie szukam zapisanych stron graduału z Grazu. Oto mamy znaną szeroko stronę z linkami do zeskanowanych ksiąg https://gregorien.info/chant/id/989/3/en i tam w punkcie 10 ŹRÓDŁA  jest taki oto napis Graz, Universitätsbibliothek 807 f.  164v   i link. Niestety od roku prowadzi do nikąd. Czy wiadomo wam co się stało z księgą i gdzie jest jej kopia?

Widzę że strona spadła. Co się stało z samym stowarzyszeniem? Czy treść ze strony jest gdzieś dostępna?

Na Forum Krzyż usłyszałem o nowym zbiorze modłów i pieśni pt "Laudetur Jesus Christus". Zebrał Dybowski, wydaje ANTYk.

https://sklep.antyk.org.pl/p,modlitewnik-swietej-tradycji-laudetur-iesus-christus-przedsprzedaz-do-15-03-a-wysylka-w-kwietniu,6892.html

     Rok wydania: 2019
    Opis fizyczny: 125x176mm, ozdobne ilustracje, grafiki, obrazki całostronicowe.

    Stron 1952 formatu b6
    125x176 mm
    6 wstążek-zakładek
    Oprawa szyciowa, okładka twarda ze złoceniami i tłoczeniami.
    Brzegi modlitewnika złocone.
    Papier kremowy, biblijny, gramatura 0,40

    ISBN / ISSN: 9789394564360
    Oprawa: okładka twarda
    Wydanie: Wyd. 1

Wysyłka 60 dni
Cena 150,00 zł

Przykładowe strony 1-300 znajdują się pod tym linkiem: https://drive.google.com/file/d/1CMoTkybLhQtw4Yc4NrUQfY3RLTq9-B8t/view

Alfabetyczny spis wszystkich modlitw oraz pieśni znajduje się pod tym linkiem: https://drive.google.com/file/d/1vC16P76-WguSg28EHLPl31rzZ4jMxKeQ/view

Głębiej niż miecz

Jakub Szymczuk /Foto Gość

Z Adamem Strugiem o śpiewaniu jako lekarstwie, ,,Bożych obiadach" i prostocie rozmawia Barbara Gruszka-Zych.

Barbara Gruszka-Zych: Słyszałam, że babcia zabierała Pana na pogrzeby we wsi.

Adam Strug: Uczestniczyłem w nich przez całe dzieciństwo do 15. roku życia. Babcia wprowadziła mnie w ten świat niejako niechcący. W wioskach drobnoszlacheckich i kurpiowskich w Łomżyńskiem śpiewano, czuwając przy zmarłym po sześć, nawet siedem godzin.

W Wielkim Tygodniu towarzyszono śpiewem umęczonemu i ukrzyżowanemu Chrystusowi.

W naszych stronach podczas Triduum Paschalnego śpiewano trzy noce – od Wielkiego Czwartku do Mszy rezurekcyjnej w Niedzielę Zmartwychwstania. Zgromadzenie śpiewacze współtworzyli: prowadzący całość kantor, zawołani śpiewacy, wreszcie cała społeczność.

Jakie teksty śpiewano?

Ich wykonawcy nie mieli wiedzy na temat tego, co śpiewają, choć ich repertuar był przeglądem polskiej literatury. Od średniowiecznych anonimów po utwory XIX-wieczne, także gminne, nieskodyfikowane. Śpiewali wiersze Kochanowskiego, Wujka, Żabczyca, Naborowskiego, Krasickiego, aż po Karpińskiego. Warto wiedzieć, że do dziś korzystają ze śpiewnika, który nie ma zapisu nutowego. Pamiętają melodię...

...a przez nią pewnie też słowa.

Tak właśnie. Wielu do niedawna było analfabetami, dlatego generalnie wszystkiego uczyli się na pamięć. Kiedy człowiek doświadczy takiego śpiewu, nic innego mu już nie smakuje. Mnie urzekła naturalna emisja głosów tej śpiewającej zbiorowości. Nie tylko śpiewano w Wielkim Tygodniu w kościele, ale też chodzono ze śpiewem po domach. Pamiętam tzw. Boże obiady, odbywające się przez całą noc w Wielkim Poście lub Adwencie, charakterystyczne dla wiosek z północnego Mazowsza. Być może była to chrześcijańska adaptacja ,,Dziadów" opisywanych przez Mickiewicza? Wspaniałe to były noce, prawdziwy obyczaj plemienny, ale już ochrzczony. Ludzie śpiewali pełnymi głosami, nikt się w śpiewie nie ograniczał. Te domowe praktyki śpiewacze kwitły także dlatego, że prawo kanoniczne sprzed reformy stanowiło, iż ci, którzy mają do kościoła więcej niż 10 km, są zwolnieni z obowiązku uczestnictwa we Mszy niedzielnej. Dlatego niebiorący w niej udziału modlili się, śpiewając po domach. W Wielkim Poście w chatach oddalonych od kościoła śpiewano też w środę Gorzkie Żale, a w piątki – Drogę Krzyżową.

Okazji do śpiewania było wiele.

I każda wioska robiła to w swoim rycie. W zróżnicowanych etnograficznie wioskach północnomazowieckich funkcjonuje kilka plemion, z których każde ma swój ryt muzyczny. W obrębie tego rytu każda wieś ma jego własną interpretację. Z tego stworzyła się bardzo ciekawa mozaika.

Jak nazwać muzykę, o której mówimy?

Najlepiej – śpiewem tradycyjnym lub plemiennym właśnie. Na tę jakość składały się repertuary: dworski, klasztorny i niekłamanie ludowy. Chłopi przejęli muzykę dworską i kościelną, którą zmodyfikowali zgodnie z własną muzykalnością i uznali za swoją.

Okazuje się, że polski lud to genialny kompozytor.

To prawda. A przy okazji, słuchając jego śpiewu, możemy prześledzić historię całej polskiej muzyki: od dworskiej przez kościelną do ludowej.

Jakie są cechy tego śpiewania?

To ,,śpiew po prostu". Nie ma w nim manier tzw. śpiewu uczonego, za jaki od XIX w. uchodzi śpiew operowy. Każdy śpiewa takim głosem, jaki otrzymał od natury.

W wykonywanym przez Pana ,,Requiem ludowym" słyszymy: ,,Czemu tak rychło Panie/ Bierzesz mnie ze świata/ Kilka lat tylko żyłem, kilka dni na świecie". To prosta, ale przejmująca metafora ludzkiego życia.

W dawnym repertuarze pogrzebowym, z którego pochodzi ten tekst, pojawia się bardzo realistyczna antropologia. Smutna, niepozostawiająca złudzeń co do znikomości ludzkiego żywota. Jedyne, co ma sens, to zwrócenie się ku niebu już teraz. Bo ziemia jest wygnaniem, doliną łez i od tego, czy będziemy współpracować z wolą Bożą, zależy finał naszej egzystencji. Taki jest przekaz moralny zawarty w bardzo pięknych, głównie barokowych wierszach Naborowskiego, Żabczyca czy Sępa Szarzyńskiego. Ci prości ludzie śpiewają czcigodne zabytki naszej literatury, w tym dewocyjnej. Są wśród tego repertuaru najstarsze pieśni – anonimowa, najprawdopodobniej czeskiego pochodzenia ,,Skarga umierającego" z XII w. albo ,,O duszo wszelka nabożna".

Dziś śpiewanie kościelne zubożało.

To sytuacja katastrofalna. Skarbiec muzyczny Kościoła w Polsce, budowany tysiąc lat, w ostatnich pięćdziesięciu został ograbiony. W miejsce naszych starodawnych pieśni wprowadza się piosenki, które ani w warstwie muzycznej, ani literackiej nie dorównują pieśniom minionych pokoleń. Przede wszystkim jednak infantylizują prawdy, jakie mają głosić.

Dlaczego dziś nie śpiewamy starych pieśni?

Po pierwsze z powodu zmian cywilizacyjnych. Wierni chcieli się modlić współczesnym językiem. Pod drugie – zmiana teologiczna związana z Soborem Watykańskim II poskutkowała tym, że stare pieśni stały się niewygodne. W ich przekazie jest zawarta ortodoksyjna eschatologia. Człowieka czeka albo zbawienie, albo potępienie. A dziś rzadko słyszy się kazania o piekle i wiecznym potępieniu. Wykładnię tych pieśni stanowi też ortodoksyjna eklezjologia. Są wśród nich pieśni katechizmowe przekazujące informację, że poza Kościołem katolickim nie ma zbawienia. W niektórych z nich pojawiają się sformułowania wyrażające konieczność nawrócenia innych wyznań chrześcijańskich, Żydów i pogan. Dziś to mocno niepoprawne i wzbudziłoby kontrowersje.

A jednak nie da się zapomnieć, że muzyka narodowa wielu krajów powstała z inspiracji muzyką kościelną.

W wyniku takiej inspiracji pojawiły się ryty narodowe – np. muzyka francuska. Do niedawna muzyka narodów ochrzczonych w katolicyzmie miała naturalnego sprzymierzeńca właśnie w Kościele. Miejsce po dawnych pieśniach trzeba było czymś wypełnić. Dla ,,prostaczków" stworzono ryt oazowy, dla inteligencji – tzw. neodominikański, dla osób spoza Kościoła – neokatechumenalny. Kiedy to mówię, przemawia przeze mnie meloman, nie dewot.

Gdzie dziś można znaleźć pieśni postne?

Wystarczy wpisać w Google ,,Śpiewnik pelpliński" i kupić go. Ten śpiewnik powinien znajdować się w domu każdego polskiego inteligenta. Paradoksalnie to, że nie ma w nim nut, jest cenne, bo zmusza do poszukiwania wariantów melodycznych na wsi.

Może Pan przytoczyć jakiś fragment tradycyjnej pieśni postnej, żeby zachęcić do tradycyjnego śpiewania?

,,Dokąd się mam uciekać, nędzna gołębica/ Jeżeli nie do Ciebie jak oblubienica/ Jezu mój, ma miłości na krzyżu rozpięta/ Do którego nad wszystko ucieczka mi święta?/ Dybie na mnie piekielny jastrząb żeru chciwy/ Srogi drapieżnik tylko na mą zgubę żywy/ Chcąc mnie pożreć, a ja gdzie mam się rejterować/ Nigdzie, tylko się w Twoich bliznach mogę schować".

To najczystsza poezja.

Taka pieśń nie mogłaby się narodzić na chrześcijańskim Wschodzie, bo jest wyrazem typowej pobożności Zachodu. W teologii zachodniej postawiono silny akcent na dwie natury Boga-człowieka. Dlatego opisywanie cielesności, realnych ran Chrystusa jest w tych pieśniach podkreślane i jak najbardziej uzasadnione. Czasem wśród teologów prawosławnych spotykamy się z żartami, że skoro mamy kult Serca Jezusowego, no to może wprowadzimy też kult nerek...

Spotyka Pan starszych, którzy przekazują tę muzykę?

Muzyka religijna jeszcze oddycha. Nadal istnieją enklawy, gdzie żyją ludzie, którzy praktykują owo rzemiosło wokalne i instrumentalne. Z wokalnym sytuacja jest o tyle dramatyczna, że wraz z odejściem pokolenia urodzonego przed I wojną skończyła się pewna epoka. Ich następcy mają już inne strojenie głosu, używają innej, uproszczonej gwary. Dzisiejsi 80-, 70-latkowie mówią innym językiem niż ich XIX-wieczni przodkowie. Ja miałem szczęście, że się na tamtych jeszcze załapałem. Byłem wtedy dzieckiem i nie wiedziałem, z czym mam do czynienia, czułem jednak, jakie to wspaniałe i piękne. Nasłuchałem się tych pieśni i stąd moja łatwość w pamięciowym opanowaniu tego imponującego kunsztem i liczbą zbioru.

Niepojęte, że w towarzyszeniu żałobie tak ważną rolę odgrywała muzyka. Ludzie nie mieli kiedy płakać.

Osierocona rodzina była otoczona śpiewem i wtedy lepiej mogła się zmierzyć z cierpieniem.

To śpiewanie było dla niej lekarstwem?

Absolutnie tak. Kiedy cierpiący po stracie posłuchali, o czym mowa w tej czy w tamtej pieśni, mogli przeprowadzić ze sobą istotne rozmowy o sensie życia. Zresztą kiedy te pieśni prezentujemy w miejscach, gdzie odbiorcy nie mają związków z Kościołem ani wsią, oni też podkreślają ich walor, powiedzmy, terapeutyczny.

Co roku w Wielką Sobotę śpiewa Pan pieśni wielkopostne w kościele na warszawskich Bielanach.

W tym roku mnie tam nie będzie, bo śpiewam ,,Requiem ludowe" z grupą Kwadrofonik w Tychach, ale śpiewy się odbędą. Przy okazji warto przypomnieć, że w Polsce obowiązują dwa starodawne pozwolenia papieskie, według których możemy dłużej wykonywać kolędy i pieśni pasyjne. Kolędy – nie tylko do uroczystości Objawienia Pańskiego, czyli Trzech Króli, ale do Matki Bożej Gromnicznej (2 lutego). Pieśni pasyjne zaś – nie tylko w Wielkim Tygodniu, ale w całym Wielkim Poście.

Śpiewy tradycyjne niosą przekaz wiary. Śpiewając je, nie da się nie wierzyć w Pana Boga.

One są taką samospełniającą się przepowiednią. W tym sensie, że to modlitwy śpiewane, które działają jak Pismo Święte, które ,,głębiej przenika niż miecz obosieczny". Człowiek, słuchając ich, zaczyna myśleć, że warto zbliżyć się do Boga. Znam osoby, które razi to przesłanie religijne. Myślę jednak, że niezależnie od wyborów światopoglądowych powinniśmy mieć szacunek do religii. To wymóg kultury rozumianej jako wspólne dobro rodzaju ludzkiego.

Adam Strug

śpiewak i instrumentalista, autor piosenek, kompozytor muzyki teatralnej i filmowej, scenarzysta filmów dokumentalnych, etnomuzykolog, pomysłodawca zespołu śpiewaczego Monodia Polska, praktykującego pieśni przekazywane w tradycji ustnej.

Zmarł Maciej Kaziński.

Erudyta. Multiinstrumentalista. Poliglota.
Tradycjonalista przez duże T.
Zawsze grzeczny i życzliwy.
Dobry.
.
http://www.festiwal.jaroslaw.pl/info/kazinski_pl.html
.
http://static.prsa.pl/5852f8fb-b312-4c9d-9a91-f158714d4c43....
[adres samego nagrania wspominkowego w polskim radiu]

Z programu Castrum Doloris.

To jest dokładnie ta sama pieśń co tutaj http://spiewnik.katolicy.net/index.php/topic,925.0.html tylko bez pierwszej zwrotki.
Moderację prosi się o scalenie wątków.

na forum i wprowadzenie zabezpieczeń dodatkowych przy rejestracji. Jesteśmy szturmowani przez roboty, trole a trojany już widać na widnokręgu. Tutaj przykład bałaganu
http://spiewnik.katolicy.net/index.php?topic=4403.msg12731#new

1025. PIEŚŃ II.

Błąkało się serce w światowej marności,
Nie znalazło nigdzie gruntownej stałości;
W Tobie samym, o mój Boże, zostało,
Że się Tobą kontentuje, przyznało.

Idźcie precz ode mnie, obłudy światowe,
Już wam moje serce służyć nie gotowe,
Już mnie więcej nie ciągnijcie do siebie,
Bo afekty wszystkie moje są w niebie.

Dosyć mi już na tern, żeś mnie oszukała,
Omylna pociecho. żeś lata pobrała;
Upłynęłaś z kwiatem wieku mojego.
Zostawiwszy w sercu mola przykrego.

Bądźże już zdrów, świecie, z twemi pociechami !
Napełniłeś dusz ciężkiemi troskami;
Wnet się stało serce pełne gorzkości,
Ledwo co kosztowało twoich marności.

Uleciały z próżnym dymem moje lata,
Gdym najlepiej zażyć chciał lubego świata,
Gdym w najlepszą chciał zażywać swobody,
Oraz Wszystkie uleciały wygody.

Bodaj cię poznali, co tu po mnie będą,
Których jako i mnie łowisz złotą wędą;
Bodaj się twa chytra zdrada wydała,
A na wędę serc niewinnych nie brała.

Ja od ciebie uchodząc na podwoju twoim,
Pisz ten wiersz, że tu grano z sercem mojem
I już było głupie na grę stanęło,
Ale gdy już zginąć miało, zniknęło.

Już tedy me w Bogu ukontentowanie,
Już po świeckich plotkach błąkać się przestanie;
Ody me serce w miłość Jego przywyknie,
Słodkość Jego aż na wieki nie zniknie. Amen.

Śpiewnik pelpliński, 1876, str. 976 {984/1068}.

za http://forum.trydent.poznan.pl/showthread.php?tid=363

Czyli mój pierwszy raz gdy w całości sam przygotowałem wszystkie melodje i je zaśpiewałem.

Dom rektorski xx. Misjonarzy na ulicy Radnej 14, kaplica pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej Cudownego Medalika
24 V, Matki Boskiej Wspomożenie Wiernych, godzina 10:15, Msza śpiewana KRR - cel. x. Jacek Bałemba, kantor Piotr Kędra. W kaplicy było jakieś 200 - > 300 osób.

Ante Missam - Trójca Bóg Ojciec - pieśń katechizmowa, od początku aż do "straszliwa trwoga".
Introit - Salve sancta parens + alleluja
Kyrie - de Beata
Gloria - de angelis
Lekcyję xiądz odczytał
1.Alleluja - Virga Jesse
2.Alleluja - Ave Maria
Ewangelja śpiewana
Credo - III
Offertorium - Ave Maria + alleluja
                  + Zdrowaś Maryjo melodja wg Brodów, 2 pierwsze zwrotki + W maju twój ołtarz
Sanctus et Benedictus - De Beata
Po podniesieniu zaśpiewane od całego kościoła - Chwała i dziękczynienie! ter
Pater noster - śpiewane od wszystkich nietrydentów ;)
Agnus - de Beata
Communio - Beata Viscera cum Magnificat, antyfona co dwa wersy POWOLI śpiewane. Niestarczyło.
                  +Wstał Pan Chrystus
                  + Przez Twoje święte
Ite et Deo - de angelis
Rozesłanie - Bądźe pozdrowiona Panienko Maryjo - CAŁA - na mel. Boże w dobroci.

Później się rozpisze. Chodzi o chorał który praktykuje Kościół w Chorwacji, jako dziedzictwo misji świętych apostołów Słowian Kiryła i Metodego. Przez wieki odprawiano w Chorwacji nabożeństwa w RYCIE RZYMSKIM w JĘZYKU SŁOWIAŃSKIM. Najpierw używano do zapisu GŁAGOLICY a później alfabetu łacińskiego. Do dziś zachowały się w Chorwacji miejsca, gdzie śpiewa się głagolickie pieśni, czyli chorały z rytu mszy w języku słowiańskim.
Kilka przykładów:
http://www.croatianhistory.net/etf/gl_pjevanje.html
http://www.nenadbach.com/disco/FTC/CD.html
http://www.youtube.com/watch?v=gr1v2ho5xWE&list=FLfSc2dY0WnByrNZd7lDQT-g

Szanowni!

W niedzielę 5 stycznia o godzinie 21 na Warszawskich Bielanach, w
kościele pokamedulskim na Dewajtis 3, odbędzie się Wigilia Epifanii,
czyli nocne czuwanie z officjum wg przedsoborowego rytu
dominikańskiego. Celebransem będzie o. Wojciech Gołaski OP a
ministranturę zapewnia Michał Pełka i SSBC. Msza Ecce advenit
rozpocznie się o północy. Po mszy kolędowanie i tańce w podziemiach.
Gospodarzem jest x. Wojciech Drozdowicz. Kantorem jest pan Robert
Pożarski a śpiew prowadzi Warszawska Szkoła Śpiewania Chorału.
Książeczki będą na miejscu. Do nabożeństwa serdecznie zapraszam.

Castrum Doloris - chorał sarmacki, staropolskie ceremonie pogrzebowe

Wrocław: https://www.facebook.com/events/382144015252508/?fref=ts

Niedziela
Termin17:30
Gdzie
Wrocław, Ostrów Tumski, kościół św. Bartłomieja (w przyziemiu kościoła św. Krzyża)
Opis
http://www.ssgs.pl/aktualnosci.shtml
W programie m.in. Missa Requiem Damiana STACHOWICZA i ceremonia Castrum doloris według ksiąg piotrkowskich.

WSTĘP WOLNY!



Warszawa: https://www.facebook.com/events/530456783710777/?fref=ts
Wtorek
Termin19:00
Gdzie
Studio Koncertowe S1 Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, ul. Modzelewskiego 59, Warszawa
Opis
Stowarzyszenie ,,Schola Gregoriana Silesiensis", Szkoła Śpiewania Chorału i Program 2 Polskiego Radia zapraszają na koncert "Chorał Sarmacki - Castrum Doloris - staropolskie ceremonie pogrzebowe".

W programie: m.in. Missa Requiem Damiana Stachowicza i ceremonia Castrum doloris według ksiąg piotrkowskich.

Projekt realizowany dzięki dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Bilety w cenie 20 zł dostępne będą na stronie sklep.polskieradio.pl oraz godzinę przed koncertem w kasie Studia


Wykonawcy:
Bornus Consort:
Anna Mikołajczyk, Marta Czarkowska soprany
Robert Lawaty alt
Marcin Bornus-Szczyciński, Robert Pożarski tenory
Mirosław Borczyński baryton
Stanisław Szczyciński bas
Tempus:
Magdalena Gruziel sopran
Agnieszka Drążczyk alt
Andrzej Borzym jr tenor
Leszek Kubiak bas
Concerto Antemurale:
Leszek Firek koncertmistrz, I skrzypce
Justyna Skatulnik II skrzypce
Igor Cecocho, Jacek Jurkowski clarino
Michał Sawicki pozytyw
Paweł Iwaszkiewicz kozioł wielki, dulcjan tenorowy
Maciej Kaziński kozioł wielki, dulcjan basowy, kotły
Schola Gregoriana Silesiensis
Chór Sarmacki im. Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego
Robert Pożarski kierownictwo muzyczne

Kiedys w którymś ze śpiewników znalazłem pieśń na chrzest, niestety sprawa gdzieś zaginęła. Pamiętam, że na początku była użyta figura "nowego rycerza Chrystusa i Kościoła". Czy ktokolwiek widział, ktokolwiek wie?
P.S. przekopałem Miodusza i nie ma, takze we Wrocławskim nie ma.

"Pienia nabożne" t: Józef Dyonizy Minasowicz m: Karol Kurpiński  Warszawa 1825

Pienia nabożne Karola Kurpinskiego z poezyą Felinskiego, Minasowicza i innych, poświęcone czci i chwale w Troycy Świętey Jedynego Boga a użytkowi rzymsko-katolickiego chrzesciaństwa w Polsce wydane


http://books.google.pl/books?id=_nYJHAAACAAJ&dq=Karol+Kazimierz+Kurpi%C5%84ski+pienia+nabo%C5%BCne&hl=pl&sa=X&ei=_ypSUrmcJaen0wXctYH4Bw&ved=0CDAQ6AEwAA

http://books.google.pl/books?id=VLmYMwEACAAJ&dq=minasowicz&hl=pl&sa=X&ei=3ClSUrW3Korb0QXvjoDgCQ&ved=0CEIQ6AEwAw


niestety nie znajduję w żadnej bibliotece
Co ciekawe, obaj panowie działali w polskich lożach narodowych.

Minasowicz popełnił dla przykładu taki wiersz
Pieśń 7: Ojcze nasz
Modlitwa Pańska wierszem

Ty któryś słowem z nocy swiatło stworzył
Coś życie wziemie, wmorza, wnieba włożył
Oto Twe dzieci modlą się do Ciebie
,,Oycze nasz wieczny Który iesteś w niebie."

który w zeszłym roku śpiewałem z Adamem Strugiem.
Jak widać, nie wszystko co farmazon, to siarą musi cisnąć.

Read more: http://arspolonica.ocross.net/muzyka/karol-kurpinski/pienia-nabozne/pienia-nabozne-cz-1/ojcze-nasz/#ixzz2h0Ha1RK3
http://arspolonica.ocross.net/muzyka/karol-kurpinski/pienia-nabozne/pienia-nabozne-cz-1/ojcze-nasz/

Zastanawiam się nad wydrukowaniem Graduału w formacie A3 i oprawieniem go jak dawne xięgi chórowe, po Bożemu.
W internecie na stronie http://www.gregor-und-taube.de/html/materialien.htm są odpowiednie śpiewy mszalne na niedziele całego roku, wraz z rozszerzonymi ofertoriami.
Oglądając nagranie http://www.youtube.com/watch?v=um_o7xIKSpw porównywałem z notacją w Graduale polskim Piotrkowczyka oraz z Graduale Pusteta 1871 i spostrzegłem, że w brakuje w nagranym offertorium i w gregor und taube słów "et judicia ejus" obecnych zarówno u Piotrkowczyka jak i u Pusteta. Nie ma ich w Liber Brevior i w Liber Usualis 1961. O co chodzi?

Panowie fundatorzy forum nie zareklamowali LP, zapewne przez świątobliwą skromność, więc ja to zrobię  ;)

JUTRO będzie wystawiony średniowieczny DRAMAT LITURGICZNY: "Ludus
Paschalis". O godzinie 19 w kościele pokameduslkim na Bielanach, ulica
Dewajtis. Forma następująca: najpierw zaczyna się normalny nieszpór,
po psalmach zostaje przerwany, następuje procesja i pozostałe elementy
dramatu liturgicznego, hymn i magnifikat, zakończenie niszporu. Wstęp
wolny. Tutaj śpiewnik nanieszporny:
http://www.ssgs.pl/antyfonarz/Nieszpory_23_25_kwietnia_2013.pdf

Opis wydarzenia:
http://www.ipjp2.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=893%3Aspektakl-ludus-paschalis-gra-o-zmartwychwstaniu-paskim&catid=60%3Aaktualnoci&Itemid=56&lang=pl

opis dramatu:
http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php/Ludus_Paschalis
http://www.liturgia.pl/artykuly/Warszawa-Olsztyn-Dramat-liturgiczny-Ludus-Paschalis-Scholi-Teatru-Wegajty.html

wystawiają węgajty: http://www.wegajty.pl/ludus_paschalis.php

Organizatorzy: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Uniwersytet
Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Stowarzyszenie Liber Pro Arte,
Instytut Papieża Jana Pawła II, Narodowe Centrum Kultury, Klasztor
Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, Stowarzyszenie Teatr Węgajty,
Pracownia ikonograficzna Grupa Agathos.
Sponsorzy: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Samorząd
Województwa Warmińsko Mazurskiego

ZAPRASZAM _WTOREK GODZINA 19 KOŚCIÓŁ NA DEWAJTIS

Zapraszam na pielgrzymkę autokarową z Warszawy do Łysych na Kurpiach Zielonych w niedzielę kwietną (palmową).

Pielgrzymka Tradycji Katolickiej


24.03.2013r. w Niedzielę Palmową Pielgrzym Warszawski we współpracy z Fundacją TRADERE organizuje wyjazd autokarowy – pielgrzymkę do miejscowości Łyse znanej z tradycyjnej procesji palmowej. W trakcie pielgrzymki zostanie odprawiona Msza święta tzw. trydencka. Szczegóły: pielgrzym-warszawski.pl. Wszelkie informacje i zapisy - tel. 730-057-530, lub mail: biuro@pielgrzym-warszawski.pl
Wszystkich serdecznie zapraszamy. Koszt pielgrzymki wynosi 80 zł/os.

Program Pielgrzymki

•   6.45 - zbiórka
•   7.00 – odjazd
•   ok. 9:30 - dojazd do Łysych
•   10.00 - formowanie się procesji przed starym kościołem
•   10:30 - rusza procesja
•   ok. 11:30 - kończy się procesja, zaczyna się Msza święta
koncelebrowana w nowym kościele - oddzielamy się od nabożeństwa, oglądania starego kościoła i miejscowości Łyse
•   12:00 - wyjazd do Wachu
•   12:30 - zwiedzanie skansenu w Wachu państwa Bziukowskich, biesiada kurpiowska (18zł)
•   14:00 - wyjazd do Pułtuska
•   15:15 - Msza święta tzw. trydencka w Pułtusku, odprawi X. Kamil Krakowski,
•   16:00 - zwiedzanie Pułtuska: najdłuższy rynek w Europie, zamek biskupów Płockich - dzisiaj Dom Polonii,     kolegiata Zwiastowania NMP
•   16:30 - wyjazd do Warszawy
•   18:00 - powrót do Warszawy, rozwiązanie pielgrzymki

plakat:
http://tradere.com.pl/images/stories/plakat/program/program.pdf
strona Fundacji "
http://tradere.com.pl/

Przygotowuję śpiewnik z pieśniami pasyjnymi i z niedzieli kwietnej.

potrzebuję programu (najlepiej darmo) do notacji gotyckiej, chodzi o coś na kształt:
http://luca.ricossa.free.fr/images/O_Pastor.jpg

Proponuję spisanie wszystkich ksiąg, które oparte są na potrydenckiej formie chorału w Polsce, czyli na tzw. edycji Piotrkowczyka. (przed Zygmuntem III drukarzem  był Jan Januszewski, po soborze większość xiąg kupowano w Rzymie)

Obradujące po Soborze Trydenckim w Piotrkowie Trybunalskim Synody Prowincji Polskiej wśród licznych ustaw dotyczących zaprowadzenia porządku posoborowego w Rzeczypospolitej, zajęły się między innymi sprawą muzyki kościelnej. Otóż na podstawie ksiąg katedry krakowskiej  nakazano wydać nową, ogólnosarmacką edycję ksiąg liturgicznych  do śpiewu. Wydrukiem zajął się mistrz Andrzej Piotrkowczyk, drukarz krakowski, stąd nazwa całej edycji. Składała się z następujących ksiąg głównych:



Rytuał i
Procesjonał

Antyfonarz wraz ze psałterzem i hymnarzem
Antiphonarium iuxta ritum Breviarii Romani, ex decreto sacrosancti concilij Tridentini restituti et Pij V. Pontificis maximi iussu editi: ad uniformem ecclesiarum, per universas Regni Poloniae provincias, usum congestum, aecommodatum; auctoritate et consensu Illustriss. et Reverendissimorum DD. archiepiscopi Gnesnensis et provincialium Regni Poloniae episcoporum editum. 2-da editio correctior et auctior. Cum supplemento de Sanctis noviter Breviario Romano per S. Sedem apostolicam insertis.
tu więcej: http://www.estreicher.uj.edu.pl/staropolska/baza/46252.html
a to ciekawe: http://ustc.ac.uk/index.php/record/240238
garść historii: http://www.eduteka.pl/doc/antyfonarz


Graduał

U schyłku XVII wieku rodzinna drukarnia Piotrkowczyków stała się własnością Uniwersytetu, który przejął wydawanie ksiąg kościelnych. Po rozbiorach owa działalność zamieraz, za to w każdej części kraju miejscowi duchowni, zaniepokojeni zanikaniem śpiewu kościelnego wydają kancyonały.

Dotychczas natrafiłem na:
KANCJONAŁY KOŚCIELNE ŁACIŃSKIE

   Cantionale ecclesiasticum complectens ea omnia, quae in ecclesiis, praecippue parochialibus, passim decantari solent : cum adjecta brevi et facili ad cantum choralem instructione.
Varsaviae : Congregationis Miss. ad S. Crucem, 1825.    Wydanie     Ed. 2.
http://books.google.pl/books/about/Cantionale_ecclesiasticum_complectens_ea.html?id=rkNEmwEACAAJ&redir_esc=y


Cantionale ecclesiasticum. Leopoli : J. Millikowski, 1845.


Cantionale locupletissimum nec non Processionale ecclesiasticum : continens ea omnia cantica, quibus ecclesia catholica per annum praecipue in provincia polonica uti solet : ex veteribus hujusmondi operibus per Poloniam usitatis fideliter desumpta / per Mathiam Dembiński, organoedum ad esslesiam archicathedralem posnaniensiem. Posnaniae : proprietas auctoris, 1850, Maciej Dębiński
pierwsze wydanie 1847 - zdjęcia tu http://www.fotosik.pl/aukcje/aukcjaPro.php?aucId=156713&id=3c92d2d06276cdd6.html


Cantionale ecclesiasticum complectens ea quae in ecclesiis per poloniam praescripto synodorum decantari solent cum instructione ad cantum choralem x Pawła Rzymskiego, Warszawa 1856 - 1 wydanie bodaj w 1830


Cantionale ecclesiasticum complectens ea quae in ecclesiis per poloniam ex praescripto synodorum provincialium decantari solent cum isntructione ad cantum choralem illustr. ac rever. domini loci ordinarii vilnen. jussu ad normam processionalis cracoviensis adornatum ac editum M.  Herburtt Vilnae 1856 ilustracje: http://www.aukcjoner.pl/gallery/008212740-.html#I5


Cantionale ecclesiasticum : complectens ea, quae in ecclesiis per Poloniam ex praescripto Synodorum decantari solent : cum plenis melodiis ad usitatiores cantus, nec non instructionibus ad ediscendum cantum choralem / adcurante Eduardo Tupalski.    Vilnae : Ruben Rafałowicz, 1856


Cantionale Ecclesiasticum : Editio altera auctior et correctior. Vilnae : J. Zawadzki , 1862.


Cantionale ecclesiasticum : in quo omnia quaecumque secundum almae ecclesiae catholicae ritum in singulis ecclesiis parochialibus, praesertim polonicis, per totum cantari solent annum : ex variis antiquisque libris: pontificali sc. et graduali, nec non ex directorio chori, antiphonali atque processionali, a synodis ecclesiae polonicae provincialibus approbatis, fideliter collectum et ad usum sacerdotum aeque cantorum cum brevi ad cantum choralem instructione Gnesnae : J. B. Lange, 1864.


   Śpiewnik kościelny = Cantionale ecclesiasticum : pieśni, hymny, antyfony, nieszpory etc. z melodyami oraz objaśnienia tyczące się świąt i obrzędów Kościoła Rzymsko-Katolickiego / ułożył Romuald Zientarski podług Muzyki kościelnej, choralnej i figuralnej. Warszawa : s.n., 1870


Cantionale ecclesiasticum complectens ea, quae in ecclesiis per Poloniam [...] decantari solent : cum instructione ad cantum choralem : ad normam processionalis cracoviensis adornatum et editum. Vilnae : J. Zawadzki, 1878.


Cantionale Ecclesiasticum, complectens ea omnia, quae in Ecclesiis parochialibus, praesertim Polonicis, secundum ecclesiae catholicae ritum per totum decantari solent annum... / per Leonardum Solecki, Leopoli, 1878



   Cantionale ecclesiasticum : ad usum ecclesiarum poloniae juxta decreta synodorum praesertim synodi petricoviensis cum adnotationibus caeremoniarum et instructione ad cantum choralem : nec non lamentationibus majoris hebdomadae / sumptibus et proprietas Joannis Siedlecki. Cracoviae : typis Universitatis Jagellonicae, 1886.


Cantionale ecclesiasticum : ad normam ritualis sacramentorum petricoviensis nec non aliorum antiquorum librorum gradualis scilicet, antiphonarii, processionalis et psalterii cura synodorum provinciae Gnesnensis editorum et juxta novissima ss. congregationum rituum ac Indulg. decreta emendatorum cum praecibus intonationibus Missae et Officii Divini / ed. Jos. Surzyński ss. theol. magister.    Posnaniae : J. Leitgeber, 1897.


Directorium cantus choralis seu Cantionale ecclesiasticum adauctum / cura e. studio Alexandri Waszkiewicz Vilnae : Sumpt. Propriis Auct. ; Varsaviae : Sadowski, 1899-1902
tutaj licytacja: http://allegro.pl/cantis-choralis-zbior-piesni-liturgia-1899-unikat-i7088947403.html#thumb/6
DIRECTORIUM  CANTUS CHORALIS  seu  Cantionale ecclesiasticum adauctum  pod redakcją Aleksandra Waszkiewicza  Vilnae - Varsaviae  Wilno-Warszawa  1899-1902




Stron 692 (dodatek:182) oprawa twarda (najprawdopodobniej skóra) tekst: łacina, j. polski    zapis nutowy 4-linia
Na końcu całej księgi, jako dodatek znajduje się zapis nutowy Requiem w kompozycji Józefa Kozłowskiego.


a także:
Cantionale ecclesiasticum : ad normam ritualis sacramentorum petricoviensis [...] / ed. J. Surzyński. Posnaniae : J. Leitgeber&Soc., 1905.

Cantionale ecclesiasticum : ad normam ritualis sacramentorum petricoviensis nec non aliorum antiquorum librorum gradualis scilicet, antiphonarii, processionalis et psalterii cura synodorum provinciae Gnesnensis editorum et juxta novissima ss. congregationum rituum ac Indulg. decreta emendatorum cum praecibus intonationibus Missae et Officii Divini
Gieburowski Wacław, 1933, Poznań : Drukarnia i Księgarnia Św. Wojciecha


KANCJONAŁ KOŚCIELNY z uwzględnieniem rytuału polskiego [1952]
Wydanie z 1952 r. Gieburowski, W. * Mizgalski, Gerard Poznań 1952
Albertinum / Księgarnia św. Wojciecha

Kwerendy dokonałem na podstawie katalogu Biblioteki Narodowej, aukcyj allegro tudzież zbiorów własnych i przyjaciół.

Do wyszukiwania najlepiej wpisać łacinskie miano wydawcy: Andreas Petricovius Cracoviae
I rok wydania.

Pierwszy był Psałterz 1599

http://www.facebook.com/events/313866958652903/


http://www.liturgia.pl/artykuly/Warszawa-Gregorianska-wigilia-Objawienia-Panskiego.html


Szkoła Śpiewania Chorału wraz z x Paćkowskim odprawi czuwanie nocne przed uroczystością Objawienia Pańskiego. Officium podług zwyczajów dominikańskich, Msza w rycie rzymskim (starus).



http://www.nowyruchliturgiczny.pl/2012/01/wigilia-epifanii-na-bielanach.html

Kefasz

Zbieram pieśni do śpiewnika adwentowego. Korzystam przede wszystkim ze śpiewników xx Mioduszewskiego, Kellera i Siedleckiego.

Proszę w odpowiedzi napisać, jakie nowsze pieśni są warte druku i godne śpiewania w Adwent.

Plan śpiewnika:
Pieśni polskie na adwent
Pieśni łacińskie - zastanawiam się nad mszą cum jubilo z roratami
Pieśni polskie o świętych.

Proszę ocenić słuszność wyboru i doradzić co należy zrobić jeszcze.

Zebrałem tytuły pieśni adwentowych według trzech najpoważniejszych śpiewników kościelnych w Polsce - księży Kellera, Mioduszewskiego i Siedleckiego.
X Keller był proboszczem ostródzkim i działaczem społecznym. Zredagował  największy polski Zbiór pieśni nabożnych, zwany Śpiewnikiem Pelplińskim. Wydany bez nut, walnie przyczynił się do utrzymania różnorodności melodyj.
X Mioduszewski ze zgromadzenia xx Misjonarzy przez dwadzieścia lat zbierał w Polsce pieśni nabożne. Wydrykował Śpiewnik kościelny wraz z nutami, które przekazują najbardziej popularne wersje melodyj, wyjściowe dla dalszego zdobienia i ewolucji. Śpiewnik krakowski, jak go inaczaj nazywają, jest największym pojedyńczym zbiorem pieśni kościelnych wraz z melodyami.
X Siedlecki, również misjonarz, autor najpopularniejszego śpiewnika kościelnego, wznawianego do dzisiaj. Łącznie spod prasy drukarskiej wyszło pięćdziesiąt wydań. Śpiewniczek mały, tani i podręczny szybko stał się najpowszechniej używanym w kościołach w Polsce i na wychódźtwie. Korzystam z wydania jubileuszowego z 1928 roku, najbardziej klasycznego dla przedsoborowego dwudziestowiecznego Kościoła w Polsce.

Śpiewniki zawierają następujące pieśni na adwent:

Adwent:

Keller:
1. Boże wieczny, Boże żywy
2. Hejnał wszyscy   zaśpiewajmy ? = Rorate coeli /
3. Głos wdzięczny z nieba
4. Spuśćcie nam na ziemskie niwy
5. Grzechem Adama ludzie uwikłani
6. Zdrowaś bądź Marya
7. Po upadku człowieka grzesznego
8. Urząd zbawienia ludzkiego
9. Posyła do Panny nielada Anioła / Miłośnik człowieka   nielada Anioła
10. Spuść Ojcze Sprawiedliwego
11. Archanioł Boży Gabryel
12. Tobie nad pomysł dowcip i wymowę
13. Gwiazdo morza głębokiego
14. Oto Pan Bóg przyjdzie
15. Siedm antyfon - Mądrości która z   ust Bożych wypływasz
16. Którego chwali niebo niestanowne
17. Twórco zacny gwiazd świecących
18. Witaj Jezu Chryste
19. Niebiosa rosę spuszczajcie z   góry
20. O Matko miłościwa
21. Przyjdź o Zbawienie pogańskie
22. Wesel się córko Syońska
23. Wszyscy wierni śpiewajmy
24. Kiedyż przyjdzie Sprawiedliwy
25. Cesarzowa Królowa niebieska
26. O najświętniejsza lilia
MSZA  Adwentowa Roratna:
W czasie smutnym Adwentowym


Miodusz:
1. Hejnał wszyscy zaśpiewajmy
2. Boże wieczny
3. Po upadku
4. Urząd zbawienia
5. Tobie nad pomysł
4. Mądrości która
7. Głos wdzięczny
8. Archanioł Boży
9. Mittit ad Virginem
10. Zdrowaś bądź
11. Posyła do Panny
12. Z pomocą Boga
13. Chwalmy Boga
14. Spuśćcie nam
MSZA  Adwentowa Roratna:
W czasie smutnym Adwentowym
a w Śpiewniku Krakowskim:
+ Matko Odkupiciela

Siedlec:
1. Archanioł Boży Gabryel
2. Boże wieczny, Boże żywy
3. Głos wdzięczny z nieba wychodzi
4. Niebiosa rosę spuszczajcie z góry
5. Po upadku
6. Spuśccie nam na ziemskie niwy
7. Urząd zbawienia ludzkiego
8. Zdrowaś bądź Marya
MSZA  Adwentowa Roratna:
W czasie smutnym Adwentowym

Śpiewnik Te Deum  (czyli Stehlin:):P dodaje:
+ Czekam na Ciebie Jezu mój mały (moderna)
+ Matko Odkupiciela (Alma redemptoris, aż dziwne że żaden z wcześniejszych śpiewników nie podaje)


Keller / Miodusz // Siedlec
MSZA  Adwentowa Roratna: zwrotki :
INTORIT:
1.W czasie smutnym Adwentowym
2.Śpuśćcie nam Zbawcę niebiosa
3.Gdy ten głos brzmiał nieustannie
4.Gdy nadchodzi ten czas błogi

GLORIA:
Chwała Bogu*

GRADUAŁ - Przed Ewangelią
Zdrowaś bądź Maryja / Mittit ad Virginem

CREDO:
Wierzę mocno*

OFFERTORIUM:
Zdrowaś ... - kontynuacja pieśni / Mittit ad virginem
// Przyjmij Ojcze nasze dary

SANCTUS:
1.Aniołowie święci w niebie
2.Pełne są nieba Twej chwały

BENEDICTUS - Po Podniesieniu:
1.Bądź o Jezu pochwalony
2.Tyś dla naszego zbawienia

AGNUS:
Baranku Boży *

//Siedlec dodaje://
KOMUNIA:
Panie Jezu nim my Ciebie

ITE MISSA EST:
Pobłogosław nam o Panie
* Ze mszy Kyrie Ojcze łaskawy, choć melodya  jak na introit "W czasie smutnym"


Zestawienie hymnów łacińskich wraz z tłumaczeniami:
Conditor alme siderum - Twórco zacny
Vox clara ecce intonat - Głos wdzięczny
O gloriosa Domina - O Gospodzie uwielbiona
Ave maris stella - Gwiazdo morza głębokiego
Alma Redemptoris mater - Matko Odkupiciela


SANCTORAŁ
to jest pieśni o świętych w adwencie śpiewane:
(podane za Śpiewnikiem Krakowskim)

Katarzyna 25 listopada
Cześć oddawajmy świętej Katarzynie
30 listopada Jędrzej
  Ten co najprzód z uczniów Jana
4 grudnia Barbara
  Barbaro święta - patronko konania
  Barbaro święta - perło jezusowa
  Za starosty Marcyjana
  Godziniki i litania
6 grudnia Mikołaj
  Niech będzie Bóg nasz pochwalony
8 grudnia Niepokalane Poczęcie BMV
Ciebie na wieki
Dopókąd na świecie ciemności grzechowe
Dziś ludu Maryański
Honor Maryja wieczność Maryja
Witaj święta i poczęta niepokalanie
Wzmocnij usta twoje wdzięczności pieniem
W pierwszym momencie bez zmazy poczęta
Zawitaj Córko Ojca przedwiecznego
10 grudnia MP Loretańskiej
Domku dziwny w Nazarecie
21 grudnia Tomasz
Radośne krzyknijmy pienia
26 grudnia Szczepan
Zawitaj Perło nie miana szacunku
27 grudnia Jana
Abyśmy zawsze wzorem twych czcicieli
28 grudnia Młodzianków
Salvete Prudentius - Witajcie męczeńskie Kwiatki
31 grudnia Sylwestra
Dziś koniec roku zeszłemu
1 stycznia
Syn Boży z nieba nam dany
Z głębiny wieków pierwszy January

I ze względu na powiązanie Boże Narodzenie - Zwiastowanie - Adwent:

22 marca Joachima:
Chwalmy Jezusa i Maryi Imię
24 marca Gabriela
  Wesołem sercem ku czci Najświętszemu
25 marca ZWIASTOWANIE
   Archanielski głos ośmiela
   Anioł Gabryel w poselstwie przychodzi

Kefasz

W imieniu Warszawskiej Szkoły Śpiewania Chorału :

Warszawskie Ciemne Jutrznie są celebrowane nocą na Bielanach w kościele kamedułów - w tym samym miejscu co Wigilja Epifanji.
Jutrznia IN CENA DOMINI       <-> początek środa godzina 21         * od 18 próba
Jutrznia IN PARASCEVE          <-> początek czwartek godzina 21,    * o 16 próba       ** o 18 liturgja
Jutrznia SABBATO SANCTO     <-> początek piątek godzina 21,       * o 16 liturgja     ** o 18 liturgja
Wigilja Zmartwychwstania Pańskiego <-> sobota godzina 20,  *próba 18  ** po 19 najpewniej zaczniemy nieszporami 

Prócz tego w ciągu całej Soboty będą śpiewane czuwania przy Grobie Pańskim, w podziemiu kamedulskim. Prowadzą Janusz Prusinowski z Jackiem Hałasem.

Wszystkie oficja zupełnie według rytu i zwyczajów rzymskich. Litrugje wieczorne według rytu polskiego, choć znacznie zromanizowanego.


Pjotr Kędra #
P.S. Po czuwaniu jest gdzie nocować ;) większość chórzystów jest automobilna, podwózka powrotna murowana.
P.S. II. Kto planuje przyjechać ? Powiadomcie mnie, bowiem trzeba wydrukować odpowiednią ilość śpiewników.
# W wypadku pytań dzwoń pod 793.6I3.863.

W Warszawie, na Bielanach będziemy czuwać Objawienia Pańskiego, nocą 5 stycznia w kościele pokamedulskim, przy którym znajduje się UKSW. Wigilja będzie łacińska, sprawowana według zwyczajów Kaznodziejów.